سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
‫تــرجمه از « حسین رضایی » ‫ H o s s e i n T L
‫ها؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا تو اتاق خودت نیستی؟
‫دارم شنا تمرین می‌کنم
‫نه، منظورم زیر آب رفتنه
‫باشه، همین کارو بکن جائین
‫آخه بیرون یه استخر هست
‫مامان، بیا بریم شنا
‫- پاشو دیگه مامان ‫- چرا همیشه می‌خوای بری شنا؟
‫بهت گفتم تو خونه اون عینک رو نزن
‫قیافت زشت میشه
‫برای بیرونه، نه اینجا
‫یه استخر درست شده
‫پاشو بریم دیگه
‫امروز سرکار نرو دیگه. لطفا؟
‫پاشو. باید بری مهد کودک
‫فقط یه بار دیگه بریم زیر آب
‫باهام بیا زیر آب مامان، باشه؟
‫تو برو. مامان می‌شماره
‫تا ۳۰ بشمار
‫باشه. یک
‫دو
‫سه
‫چهار
‫پنج
‫شیش
‫هفت
‫شین جائین. زیر آب که نمی‌تونی نفس بکشی
‫نکشیدم. کل مدت نفسم رو نگه داشته بودم
‫بشمار دیگه. زودباش
‫هشت
‫نُه
‫صدای چی بود؟
‫شین جائین، بعد از صبحونه
‫باید داروهات رو بخوری. یادت نره
‫مامان شاید یادش بره
‫مامان. مامان. میشه روی ‫اون چیزی که برای کار...
‫استفاده می‌کنی نقاشی کنم؟
‫چرا همش روی اون نقاشی می‌کنی؟ ‫این همه دفتر نقاشی داری
‫چون اگه تو دفتر، نقاشی کنم ‫تو نگاش نمی‌کنی
‫یعنی چی؟ معلومه که نگاه می‌کنم
‫روی تخته. برو برش دار
‫- مامان! ‫- بله؟
‫رمزش کار نمی‌کنه
‫باز شروع...
‫جائین!
‫- بارون رو چیکار می‌کنی؟ ‫- چیکار می‌تونم بکنم؟
‫باید امروز رو مرخصی بگیرم
‫اونجا هم داره بارون میاد؟
‫آره، حسابی
‫- فریزر رو نگاه کن ‫- مامان‌بزرگ! دلم برات تنگ شده!
‫- جائین، برو اونور ‫- یکم گوشت گذاشتم برات
‫- بیا خونه‌مون! ‫- جائین...
‫با اون و میوکی که برات گذاشتم ‫سوپ درست کن
‫اصلا نمی‌دونستم این اینجاست
‫میوک‌گوک خوبه
‫موقع تفت دادن آب هم اضافه کن
‫به جای هله هوله چهار تا غذای ‫درست حسابی بخورید، خب؟
‫الان نشون نمیده، ‫ولی سنت بره بالاتر حسش می‌کنی
‫مامان
‫فهمیدم. دارم صبحونه درست می‌کنم
‫هفته دیگه برات مخلفات ‫و مواد سوپ میارم
‫همه وعده‌های غذایی رو بخورید، خب؟
‫خورد و خوراکت خیلی بده. ‫باید بیام پیشتون...
‫مامان، باشه
‫پشت خطی دارم. ‫بعداً حرف می‌زنیم
‫خیلی‌خب. عه وایسا، آنا...
‫شین جائین. شیر دستشویی رو باز گذاشتی؟
‫نه، من دستشویی نرفتم. چطور؟
‫- هیچی ‫- مامان، ببین چی کشیدم
‫چیه؟
‫من و مامان
‫جائین
‫نمیشه مامان رو یکم خوشگل‌تر نقاشی کنی؟
‫چجوری؟
‫ببین، اون قرمزه، اونم سبزه
‫فقط سیاه استفاده نکـ... چه سرده
‫مامان، اینجا واقعا استخر شده
‫- دفتر مدیریت صحبت می‌کنه ‫- استخر!
‫- جائین، ساکت ‫- استخر!
‫به دلیل بارش بی‌سابقه باران
‫سیل به طبقات دوم ساختمان‌های ۱۰۱ و ۱۰۷
‫و طبقه سوم ساختمان‌های ۱۰۸ و ۱۱۰ رسیده
‫- ساکنان این طبقات... ‫- شنا کن مامان!
‫- می‌تونیم تو خونه شنا کنیم! ‫- جائین، یه لحظه امون بده
‫- چرا آخه؟ ‫- به طبقات بالاتر بروند
‫خودت گفتی باهام بازی...
‫شین جائین! گفتم ساکت باش!
‫آسانسورها از کار افتاده ‫و برای تخلیه کاربرد ندارند
‫خودت گفتی میریم شنا!
‫- تکرار می‌کنم... ‫- چرا حرف گوش نمیدی؟
‫به دلیل بارش بی‌سابقه باران...
‫گفتم اینو تو خونه نزن!
‫همینجا بمون وگرنه بهت پسش نمیدم!
‫...و طبقه سوم ساختمان‌های ۱۰۸ و ۱۱۰ رسیده
‫ساکنان این طبقات...
‫الو؟
‫شما دکتر گو آنا هستید ‫از تیم توسعه‌دهنده ۳ ایموشن انجین؟
‫سون هی‌جو هستم از تیم امنیتی ۱
‫- آب وارد خونه‌تون شده؟ ‫- بله
‫دارم می‌رسم به آپارتمانتون ‫که برتون دارم
‫- من رو؟ ‫- آب به زودی به طبقه سوم می‌رسه
‫هر چه سریع‌تر برید به طبقات بالاتر
‫اگه دارید چمدون می‌بندید، ولش کنید. ‫نترسید
‫با جائین از راه‌پله برید بالا. من یه...
‫الو؟
‫[ شین جائین (جولای، هفته دوم) ]
‫جائین!
‫باید زود بریم. بیا بیرون!
‫جائین، بیا بریم!
‫باید زود بریم
‫جائین، عذر می‌خوام مامان. ‫ذهنم مشغول بود
‫عصبانی نیستم مامان
‫می‌خوای مامان کولت کنه؟
‫زودباش عزیزم!
‫گیونا، گریه نکن. ‫باید عجله کنیم
‫- سلام ‫- سلام
‫ببخشید، میشه ما رد بشیم؟
‫نمی‌تونی همه اینا رو برداری ‫و مراقب بچه‌ها هم باشی!
‫بیا بریم
‫ببخشید
‫ببخشید. چرا نمی‌تونیم بریم بالا؟
‫جان؟
‫نمی‌دونم
‫اون بالا یه چیزی راه رو مسدود کرده
‫شنیدم یکی غش کرده
‫ببخشید. می‌تونم رد بشم؟
‫خدایا، بهمون رحم کن. ‫ما را از...
‫عجله کن!
‫عزیزم، مراقب باش! میفتی پایین
‫[ زمان حال، سئول ]
‫جائین، ترسیدی؟
‫فکر می‌کردم فقط آبه
‫ولی فکر نکنم تو این آب بتونم شنا کنم
‫می‌خوای همینجوری که میریم بالا ‫با هم شعر بخونیم؟
‫در هر صورت امروز قرار بود ‫با هم بازی کنیم
‫کل روز رو
‫«در هر صورت»؟
‫«در هر صورت» یعنی چی؟
‫«در هر صورت» یعنی...
‫مامان، نگاه!
‫- کمک! ‫- یکی کمک کنه!
‫خواهش می‌کنم!
‫کمک!
‫توی راهِ شیری توی آسمون آبی
‫یه قایق کوچولوی سفید شناوره
‫با یه درخت برگ بو
‫که روش یه خرگوش ریزه‌میزه نشسته
‫قایق کوچولو نه دکلی داره
‫و نه پارویی برای پارو زدن
‫اما بازم بی‌هدف حرکت می‌کنه
‫ها؟
‫جائین
‫همینجا بمون، باشه؟
‫تو کجا میری؟
‫من جایی نمیرم. ‫فقط یه نگاهی بندازم
‫ما واحد ۴۰۷ هستیم
‫میشه لطفا از دستشویی‌تون استفاده کنیم؟
‫- بچه‌هام دستشویی دارن. لطفا راهمون بدید! ‫- کسی خونه‌ست؟
‫یکم آب می‌خوایم برای شیر خشک!
‫برید کنار لطفا
‫اگه دستشویی دارید یا آب می‌خواید، ‫بفرمایید داخل
‫- ممنون ‫- بله، بفرمایید
‫- ممنونم ‫- آروم لطفا
‫- دکتر گو آنا! ‫- بله، بفرمایید
‫اینجایی دکتر گو؟
‫دکتر گو آنا!
‫اینجام!
‫جائین، بیا بریم
‫جائین
‫ببخشید
‫جائین
‫ببخشید
‫شرمنده
‫شین جائین!
‫آنا، خوبی؟
‫- جائین! ‫- بچه رو بده من!
‫نفس نمی‌کشه
‫جائین
‫مامان! مامان!
‫حتما خیلی ترسیدی
‫چیزی نیست
‫خیلی ممنونم. ‫واقعا ممنونم
‫من سون هی‌جو هستم. ‫یکم پیش صحبت کردیم
‫باید ازتون فیلم بگیرم
‫هفتم جولای، ساعت ۷:۵۵ صبح
‫از سلامت حال محقق ارشد گو ‫و شین جائین اطمینان حاصل کردم
‫حالا داریم خارج می‌شیم
‫تموم شد. بریم
‫بیا
‫- مامان! ‫- من میارمش
‫بذار خودم کولش کنم
‫- می‌تونی پله‌ها رو بیای؟ ‫- چیزی نمیشه
‫بیا بریم
‫شین جائین، حالت خوبه؟ ‫گریه‌ت تموم شد؟
‫فکر کردم منو ول کردی ‫و رفتی تو اون آپارتمانه
‫بدون تو کجا برم آخه؟
‫بعد یهو کلی آب اومد تو
‫منم ترسیدم، اون اتفاقی که ‫خیلی وقت پیش افتاد یادم اومد
‫مامان، یادته دیگه
‫وقتی ماشینمون افتاد تو ماشین و بابا...
‫جائین
‫می‌خوای دوباره شعر بخونیم؟
‫نه
‫الان حس و حال شعر خوندن ندارم
‫باشه. پس یکم استراحت کن
‫میریم پشت بوم. ‫هلی‌کوپتر شرکت داره میاد
‫اولین باره هلی‌کوپتر سوار میشی؟
‫انگار آب شوره
‫این بارون عادی نیست، مگه نه؟
‫سه ساعت پیش، ‫یه سیارک خورد به قطب جنوب
‫تمام یخ‌های آب‌شده داره ‫با آب دریا میاد سمت شمال
‫نصف ژاپن زیر آبه
‫این ساختمون سی طبقه ‫هم به زودی میره زیر آب
‫سیارک؟
‫آخه چطور ازش خبر نداشتن؟
‫داشتن. فقط صداش رو درنیاوردن ‫چون کاری نمیشد کرد
‫نسل بشرِ حال حاضر، امروز منقرض میشه
‫وایسا، صبر کن
‫همه آدم‌ها قراره بمیرن؟
‫فکر می‌کردی محل کارت
‫فقط یه آزمایشگاه توسعه ‫هوش مصنوعی ساده‌ست، آره؟
‫خیر
‫میگن خلق نژاد جدید انسان کار توئه
‫چی؟ چطور می‌تونم...
‫فقط دو نفر تو دنیا هستن
‫که روی ایموشن انجین کار کردن
‫گزینه اولمون صبح امروز مفقود شد
‫درسته، رئیست، سرمحقق ایم هیون‌مو
‫با همون بچه‌ای که داشت بزرگ می‌کرد ‫رفت زیر آب
‫به این نتیجه رسیدیم که مرده
‫تو گزینه دومی
‫به پناهگاه موقت که برسی
‫بهت میگن مأموریتت چیه
‫یه لحظه. وایسا...
‫موقع حرکت حرف بزن
‫من اونقدر چیزی بلد نیستم
‫ایموشن انجینی که ساختیم ‫فقط برای تست بود
‫اگه رئیس ایم نیست، من نمی‌تونم...
‫می‌خوای بگم هلی‌کوپتر نیاد؟
‫تیم‌های دیگه تحقیقاتشون تموم شده
‫بدن‌های انسان‌گونه، ‫باهوش، قادر به تولید مثل
‫فقط همین ایموشن انجین مونده. ‫می‌فهمی؟
‫دیگه همه‌چی به تو بستگی داره
‫مامان
‫بله؟
‫من پی‌پی دارم
‫صبر کن
‫پی‌پی کردی؟
‫نه. نگهش داشتم، ‫ولی دیگه نمی‌تونم
‫برنامه‌مون این نبود
‫می‌تونه نگه داره یا نه؟ ‫زیاد وقت نداریم
‫جائین، شلوار اضافه برات نیاوردم مامان
‫می‌دونی منظورم چیه؟ ‫باید نگهش داری
‫گفتی شلوار نداری که
‫جائین، هنوز نه، خب؟
‫جائین
‫هنوز نه
‫نگهش دار. وایسا
‫بله، خودمم
‫طبقه پونزده. ‫تا اینجا مشکلی نبوده
‫بچهه دستشویی داشت
‫چرا باید بهش بگم؟
‫داره همکاری می‌کنه دیگه
‫بله، الان راه میفتیم
‫بچه چی شد؟
‫خودش کارشو می‌کنه میاد
‫اینا رو بپوشید
‫دیگه مال کسی نیستن
‫حالا این ایموشن انجین
‫احساسات انسانی داره؟
‫عواطف انسانی داره؟
‫آره
‫یعنی دقیقا مثل آدمه؟
‫نمی‌فهمم. چرا احساسات انسانی آخه؟
‫گزینه بهتری نبود؟ ‫نژاد جدید انسانه مثلا
‫نباید یه چیز جدید داشته باشه؟
‫عواطف انسانی چشه مگه؟
‫وقتی برسیم اون بالا، ‫سوار هلی‌کوپتر شدن راحت نیست
‫مردم بهمون هجوم میارن. ‫التماس می‌کنن و می‌جنگن که سوار شن
‫خانواده خودشون رو کنار می‌زنن ‫تا زنده بمونن
‫جالبیش اینجاست که
‫تو هم دقیقا مثل اونا ‫بقیه رو کنار می‌زنی که سوار بشی
‫و چیز بدی هم نیست
‫روال کار عواطف انسانی همینه
‫با اون چیزه که داری...
‫میشه تماس عادی هم گرفت؟
‫اگه چیزی شد سریع به من زنگ بزن
‫آخه چرا موقع خونه گرفتن بهت گفتم
‫طبقه سوم مشکلی نداره؟
‫نگو اینو
‫خوشحالم که به سلامت ‫خونه رو ترک کردی مامان
‫مراقبت کن، باشه؟
‫آنا، اینجا داره میره زیر آب
‫گوش کن بهم
‫مامان و بابا دیگه برات اهمیتی ندارن
‫فقط جائین مهمه
‫- اینو یادت باشه ‫- مامان
‫منظورت چیه؟
‫هیچی نمیشه. ‫بارون زود قطع میشه
‫هفته دیگه اون مخلفات رو برام بیار
‫آنا
‫ممنون بابت همه‌چیز
‫من...
‫من خیلی دوستت دارم
‫هوم
‫مامان
‫منم همینطور
‫تموم شد؟
‫چه دلگرم‌کننده بود
‫صحبتت با مادرت
‫چه محبت‌آمیز
‫عواطف انسانی اینجورین
‫تو که برات مهم نیست
‫آره خب، من کسی رو ندارم ‫بهش زنگ بزنم
‫بیا بریم. آب رسیده به طبقه دهم
‫زود برو بیرون!
‫جائین!
‫بریم
‫این طرف
‫اینا رو بپوش
‫چیز خاصی نیست. ‫بیا بالا بچه رو بده بهم
‫مامان، آتیشه خیلی داغه
‫چیزی نیست جائین. ‫دیگه داریم میریم بالا
‫سفت مامان رو بچسب، باشه؟
‫- بیارش بالا ‫- جائین
‫جائین، اول تو برو بالا ‫پیش آقا بمون، باشه؟
‫- نه، نمی‌خوام! ‫- منم الان میام مامان!
‫- اول تو برو ‫- مامان!
‫- نمی‌خوام مامان! ‫- فقط یه لحظه
‫- مامان، نه! ‫- تکون نخور!
‫- جائین! ‫- مامان!
‫مامان!
‫مامان، نه!
‫مامان!
‫آنا!
‫- آنا، حالت خوبه؟ ‫- مامان!
‫- من خوبم! ‫- مامان!
‫- چیزی نیست!
‫مامان جایی نمیره جائین
‫- چیزی نیست. الان میام ‫- نرو مامان!
‫وایسا بیام، باشه؟
‫مامان...
‫آهای؟
‫کسی اینجاست؟
‫بله، لطفا در رو باز کنین
‫اسمت چیه؟
‫لی جی‌سو
‫جی‌سو، الان در رو باز می‌کنم
‫زود برمی‌گردم. ‫یه لحظه وایسا، خب؟
‫دهنتو، بارون سرویسمون کرد
‫پشمام، این ساعت چقدر می‌ارزه؟
‫بدو. تا بارون بند نیومده ‫باید کل ساختمون رو خالی کنیم
‫اگه آدم بکشیم هم کسی نمی‌فهمه
‫جی‌سو!
‫من اینجام جی‌سو!
‫بازش کن! جی‌سو!
‫آنا، کجایی؟
‫- آنا! ‫- اینجام
‫جائین کو؟
‫زودباش
‫جائین! منم. مامان پیشته
‫درد داری؟
‫داروهاش پیشته دیگه؟ کجان؟
‫آب بردش
‫مامان، خیلی درد داره
‫لعنتی. گندش بزنن
‫مامان، مامان، مامان
‫جائین
‫- طاقت بیار ‫- کجا میری؟
‫- دارو گیر بیارم ‫- مسخره‌بازی درنیار
‫سوار هلی‌کوپتر که بشیم، ‫بهش رسیدگی می‌کنیم. آنا!
‫می‌تونی راحت بچه رو برگردونی ‫به حال امروز صبحش
‫اصلا دیتاش رو داری. ‫می‌تونی بازسازیش کنی
‫باید بریم!
‫داره می‌میره!
‫مامان
‫جائین، طاقت بیار، باشه؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- ببخشید. عذر می‌خوام
‫جائین، طاقت بیار
‫- ببخشید. کارم خیلی گیره ‫- دنبال چی می‌گردی؟
‫جائین
‫بیدار شو جائین
‫بیا اینو بخور، باشه؟ بیا
‫- من نگهش می‌دارم ‫- دست نزن بهش!
‫بیا جائین
‫جائین، چشماتو باز کن. باشه؟
‫باید اینو بخوری که بتونی ‫با مامان شنا و بازی کنی
‫بیا، بخور
‫جائین
‫بیا
‫می‌خوای جائین رو برگردونی؟
‫بخاطر مرگ شوهرته؟
‫به عبارت دقیق‌تر، ‫من برای کار با جائین آشنا شدم
‫فکر نکنم مادر مناسبی باشم
‫مادر مناسب کیه؟
‫مرکز تأیید کرده که ‫ایموشن انجین تکمیل شده
‫دیگه لازم نیست خودمون ‫بچه‌ها رو بزرگ کنیم
‫تا چند ماه دیگه
‫مرکز، جائین رو بازیابی می‌کنه
‫یوجینِ من رو هم همینطور
‫شاید اصلا نباید خلقشون می‌کردیم
‫کِی ازم می‌گیرنش؟
‫مامان
‫جائین
‫مامان اینجاست
‫جیش کردم. ببخشید
‫آفرین
‫گرمت می‌کنه
‫الان خوبی؟
‫آره. مامان، بغلم کن
‫می‌دونی، امروز افتادم تو آب
‫و حالم بد شد
‫ولی خوشحالم چون تونستم ‫کل روز رو با تو بگذرونم
‫فکر کردم موقتا بند اومده، ‫ولی دیگه آفتاب هم دراومد
‫لباسه رو با این آب بشور. ‫شیر آب کار نمی‌کنه
‫پس تموم شد؟
‫آره. بعد این همه مصیبت تموم شد
‫جائین حالش خوبه؟
‫امروز اول وقت
‫رئیس تیم، مأموریت جدیدم رو بهم گفت
‫اینکه بیام دنبال شما
‫تو محل توقف بین‌ راه، ‫یه پناهگاه موقت هست
‫ما اونجا می‌مونیم
‫و تو تنهایی میری به مقصد نهایی
‫جائین نمی‌تونه بیاد. ‫بازیابی میشه
‫اینو نگفته بودم، ها؟
‫فکر کردی...
‫اگه بدونم دیگه نمیام؟
‫اتفاقا فکر می‌کردم که میای
‫خیلی علاقه‌ای به نژاد جدید انسان ندارم
‫اومدم ببینم آخرش با جائین چیکار می‌کنی
‫منطقیه که ولش کنی و بری
‫چرا می‌خواستی اینو ببینی؟
‫وقتی همسن جائین بودم ‫به‌اصطلاح مادرِ منم همین کارو کرد
‫وقتی داشت می‌گفت که برمی‌گرده ‫از منم بیشتر اشک می‌ریخت
‫ولی برنگشت
‫بچه‌ها اینجور چیزا رو فراموش نمی‌کنن
‫برای همین گفتم شاید اگه تنهایی رفتنت
‫رو ببینم، دلم یکم خنک بشه
‫«آها، پس فقط من نیستم ‫که مادرم ولم کرده»
‫«مثل اون بازم هست»
‫«کلا آدم‌ها اینجورین»
‫می‌خواستم تو روز پایانی دنیا ‫از این مطمئن بشم
‫بعضی‌ها با همچین چیزایی آروم می‌گیرن
‫لعنتی
‫بریم
‫جائین
‫- بریم ‫- مامان!
‫مامان!
‫ببخشید. مراقبت کنید
‫آ کن
‫- حالت خوبه؟ ‫- مامان!
‫- بیا
‫- من میارمش ‫- مامان!
‫مامان
‫بریم
‫خواهش می‌کنم، کمک کنید!
‫الان باید چیکار کنم؟
‫چیزی نیست عزیزم
‫کمکمون کنید. لطفا!
‫چیکار می‌کنی؟ باید بریم!
‫متأسفم
‫مامان، اون خانومه چرا مریض شده؟
‫خب
‫مریض نیست
‫داره بچه به دنیا میاره
‫تو هم اینجوری بودی؟
‫تو هم درد داشتی؟
‫جائین
‫مامان یکم خسته‌ست. ‫میشه یه لحظه بیای پایین؟
‫نه
‫مامان خسته‌ست جائین. ‫بیا پایین
‫یه طبقه دیگه مونده. زودباش
‫بریم
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چیزی نمونده دیگه!
‫چرا باید تنهاش بذارم؟
‫چرا نمیشه با خودم ببرمش؟
‫گوش کن. موضوع...
‫گفتی باید تنهایی برم. چطور؟
‫چطور می‌تونم ولش کنم و برم؟
‫مامان
‫جائین
‫ببخشید. مامان عصبانی نیست
‫آروم باش و بهش فکر کن
‫برای منم عجیب بود
‫حالا که رئیس ایم و بچه‌ش مردن
‫دیگه فقط جائین مونده
‫شرکت فقط با اون می‌تونه ‫کاری از پیش ببره
‫حتما یه اشتباهی شده
‫مطمئنم
‫«هفتم جولای، ساعت ۸:۲۷ صبح»
‫«مرکز داروین، پیش از نجات،
‫دستورالعمل‌های زیر را به رهبر عملیات،
‫گو آنا ابلاغ می‌کند
‫یک: مرکز داروین
‫مؤسسه پژوهشی غیررسمیِ ‫تحت نظارت سازمان ملل
‫تمام تلاش خود را برای جلوگیری ‫از انقراض بشر در نتیجه‌ی این فاجعه
‫به کار خواهد بست»
‫دو: دکتر گو به‌عنوان یکی از
‫۴۹ پژوهشگر عملیات ویژه منصوب شده است
‫او موظف است فوراً به آزمایشگاه تحقیقاتیِ
‫موقت برود تا ایموشن انجین را تکمیل نماید
‫سه: دکتر گو باید به‌طور کامل ‫با تمام تدابیر لازم
‫برای تحقق دو هدف فوق همکاری کند»
‫روند اجرا به پایان رسید
‫شخص منصوب تحویل شما
‫کارت خوب بود
‫دکتر گو، ما از همین لحظه
‫دارایی مرکز، یعنی دیتای نیومن۷۷ ‫رو بازپس می‌گیریم
‫این چه کاریه؟
‫برو جلوشونو بگیر!
‫تو گفتی می‌تونه باهام بیاد. ‫بگو ولش کنن!
‫یه چیزی رو می‌دونی؟
‫رئیس ایم غرق نشد. ‫با بچه‌ش فرار کرد
‫گفت ترجیح میده امروز بمیره ‫تا اینکه دخترش رو ول کنه
‫ولی تو...
‫شنیدم قبلا می‌خواستی پسش بدی...
‫روراست باش. ‫خودت می‌دونستی این اتفاق میفته
‫عواطف انسانی همینجورین
‫بیا سخت‌ترش نکنیم
‫خداحافظیت رو بکن
‫استخراجش کن. وقت نداریم
‫وایسین
‫دیوونه‌این شما؟
‫دست نزن بهش!
‫گفتم دست نزن بهش!
‫می‌کشمتون!
‫تک تکتون رو می‌کشم!
‫خواهش می‌کنم
‫صبر کنین، خواهش می‌کنم
‫لطفا نکنین
‫لطفا بذارین زنده بمونه
‫نکشینش
‫ایموشن انجین رو می‌سازم، قول میدم. ‫لطفا این کارو نکنین
‫دکتر گو
‫با جائین به نتایج خوبی دست پیدا کردی
‫برای همین برای ساخت ‫یه ایموشن انجین جدید بهش نیاز داریم
‫خودت همینو نمی‌گفتی؟
‫خواهش می‌کنم
‫التماست می‌کنم. لطفا
‫یا حداقل...
‫فقط تا پناهگاه موقت پیشم بمونه
‫بذار تا پناهگاه موقت پیشم باشه
‫خواهش می‌کنم
‫واقعا فکر می‌کردی پناهگاه موقتی در کاره؟
‫دکتر گو
‫به جز تو...
‫ما همه می‌میریم
‫فقط تو اینجا رو ترک می‌کنی
‫جائین
‫به دلایل امنیتی لطفا اقلام شخصی‌تون ‫رو تحویل بدید
‫داده‌های نمونه آزمایشی بازیابی شد
‫به محل پرتاب میریم
‫دکتر گو، ایشون دکتر لی هوی‌سو، ‫مدیر آزمایشگاه ایزابلا هستن
‫چون تازه بهمون ملحق شدید، ‫مأموریت رو دوباره براتون مرور می‌کنم
‫تا پونزده دقیقه دیگه، ‫ده‌ها هزار
‫خرده شهاب‌سنگ به زمین برخورد می‌کنن
‫نتیجه‌ش هم میشه انقراض ‫بیشتر گونه‌های حیات روی زمین
‫مرکز داروین هم برای جلوگیری ‫از انقراض بشر
‫امروز صبح، هفت راکت رو ‫از نقاط مختلف دنیا پرتاب کرد
‫ما حالا آخرین بازماندگان بشر هستیم
‫یه لحظه
‫حالا بشر باید به تنهایی فرگشت پیدا کنه
‫باید با استفاده از دانش و تکنولوژی‌‌مون
‫از انقراضمون توسط سیل بزرگ جلوگیری کنیم
‫هدف ما رسیدن به حداقل جمعیت پایدار انسانیه
‫و وظیفه تیم ما خلقِ «مادر و کودک»ـه
‫ما در آزمایشگاه ایزابلا
‫می‌تونیم جسم انسانی رو تولید کنیم
‫اما شما تنها کسی هستین
‫که می‌تونه عواطف انسانی
‫رو با تکمیل ایموشن انجین ‫بازسازی کنه
‫بذارید مأموریتتون رو بهتون بگم دکتر گو
‫حالا که کودک کامل شده...
‫می‌خواین مادر رو خلق کنم؟
‫برنامه‌ای دارین؟
‫نمونه آزمایشی رو می‌کنم مادرِ یه کودک
‫بعد بچه رو ناپدید می‌کنم
‫نمونه در حین اینکه دنبال بچه‌ش می‌گرده
‫با موانع زیادی روبرو میشه
‫اگه موفق نشه، ‫برمی‌گرده از اول امتحان می‌کنه
‫اگه بعد از تکرارهای بی‌شمار، ‫بچه رو پیدا کنه...
‫اگه پیدا نکنه چی؟
‫اونجوری که بشریت منقرض میشه
‫دکتر گو؟
‫بیگل شش صحبت می‌کنه
‫خرده‌سنگ‌های سیارکی به موتور برخورد کردن. ‫احتمالا اکسیدکننده داره نشت می‌کنه
‫می‌تونید وضعیت رو از دید خودتون گزارش بدید؟
‫مامان، بیدار شو. ‫خونه‌مون استخر شده!
‫جائین
‫چی شده؟ ‫چرا خونه اینجوری شده؟
‫وقتی خواب بودی آب اومد تو
‫هی اومد و هی اومد!
‫الو؟
‫شما دکتر گو آنا هستید ‫از تیم توسعه‌دهنده ۳ ایموشن انجین؟
‫بله. شما؟
‫سون هی‌جو از تیم امنیتی ۱
‫وضعیت اضطراریه. ‫کوتاه توضیح میدم
‫چقدر آب وارد خونه‌تون شده؟
‫- آب... ‫- مامان!
‫گوش کن دکتر گو. ‫باید فوراً واحد رو تخلیه کنید
‫- مامان، یه خواب دیدم که نقاشیش کردم ‫- من دارم می‌رسم
‫- می‌خوای ببینیش در هر صورت؟ ‫- طبقه سوم به زودی میره زیر آب
‫برید طبقات بالا
‫- رئیس ایم اولین گزینه‌مون بود ‫- فرستادمش به گوشیت. نگاه کن
‫همین چند لحظه پیش فوت شد
‫- وقت چمدون بستن نیست. سریع برید بیرون ‫- فرستادم به گوشیت مامان
‫- نقاشیم رو نگاه کن! ‫- جائین، مامان داره با گوشی حرف می‌زنه!
‫دکتر گو؟ الان نمی‌تونی حرف بزنی؟
‫نه، چیزی نیست. ادامه بدین
‫هر چه سریع‌تر برید طبقات بالایی
‫و حواستون باشه جائین هم باهاتون باشه
‫تا چند ماه دیگه، ‫مرکز جائین رو بازیابی می‌کنه
‫یوجین من رو هم همینطور
‫اونا مهم‌ترین دارایی ما هستن. ‫تا اون موقع بزرگش کن
‫کِی می‌گیرنش؟
‫الو؟ دکتر گو، می‌شنوی؟
‫مرکز امروز جائین رو بازیابی می‌کنه. ‫حواست باشه...
‫شین جائین، پاشو. یالا
‫حتی نقاشیم رو نگاه نمی‌کنی
‫هیچ کاری که من دوست دارم رو نمی‌کنی
‫شین جائین. منو نگاه کن
‫امروز باید حرفای مامان رو گوش کنی
‫امروز نقاشی و شنا نداریم
‫- نفس حبس کردن چی؟ ‫- نفس حبس کردن هم نداریم
‫امروز پیش مامان می‌مونی
‫هر غریبه‌ای بهت گفت باهاش بری ‫حرفش رو گوش نکن
‫اگه امروز پسر خوبی باشی
‫مامان دفعه دیگه باهات میاد شنا. ‫فهمیدی؟
‫جواب بده
‫دروغ میگی
‫چی؟
‫چرا من همیشه شیش سالمه؟
‫دیروز شیش سالم بود
‫پریروز هم همینطور
‫پس‌پریروز هم همینطور! چرا؟
‫چی داری میگی تو؟ ‫بیا کولت کنم
‫هیس! گریه نکن!
‫- سلام ‫- ساکت باش!
‫ببخشید
‫مامان گفت گریه نکن!
‫شما هم دیدین؟
‫درست وقتی گفتم اتفاق افتاد
‫اینا همش خواست خداست
‫باید یه قربونی بدیم ‫که گناهانمون بخشیده بشن!
‫- آمین! ‫- آمین!
‫زودباش! برید دیگه!
‫چیکار می‌کنین؟ زودباشین!
‫تکون بخور!
‫یالا!
‫دکتر گو آنا!
‫اینجایی دکتر گو؟
‫دکتر گو!
‫جائین، برو بالا
‫جائین!
‫شین جائین!
‫جائین
‫جائین!
‫حالت خوبه؟
‫ای خدا، ترسوندیم
‫ما تلفنی صحبت کردیم. ‫من سون هی‌جو هستم از تیم امنیتی ۱
‫باید ازت فیلم بگیرم
‫هفتم جولای، ۷:۵۵ صبح. ‫محقق ارشد گو زنده‌ست
‫هنوز اثری از نیومن۷۷ نیست
‫هی، این طرف. ‫هلی‌کوپتر روی پشت بوم فرود میاد
‫پسرم افتاد تو آب
‫وایسا!
‫نیفتاد
‫ایناهاش
‫عکس گرفتم. عجیب بنظر میومد
‫بعد از اینکه از دور دیدمت
‫دیدم یه بچه داره تنهایی میره بالا
‫خودشه، نه؟
‫جائین!
‫شین جائین!
‫نظرت چیه؟
‫بنظرت کسی دزدیدتش؟
‫من خودم دیدم که داشت می‌رفت بالا
‫پسرم هیچوقت منو ول نمی‌کنه بره
‫جائین!
‫شین جائین!
‫آنا
‫برای این کارا وقت نداریم. باید بریم
‫- ولم کن ‫- ای بابا
‫گفتم که. ما پیداش می‌کنیم میاریمش بالا
‫کجاست؟
‫بده من اونو
‫دیگه تکرار نمی‌کنم
‫پسرم کجاست؟
‫آنا، اینجوری همه می‌میریم
‫بیا اول بریم بالا، خب؟
‫چه بلایی سرش آوردی؟
‫منظورت چیه؟ ‫من تا حالا اون بچه رو ندیدم!
‫اگه ما دزدیده بودیمش، ‫چرا باید عکس نشونت می‌دادم؟
‫ما هم می‌خوایم زود پیداش کنیم
‫دستم رو بگیر
‫گفتم بگیر!
‫تو که می‌خواستی بچه رو بگیرن
‫چرا الان اینجوری می‌کنی؟
‫یه مو از سرش کم بشه
‫- می‌کشمت ‫- چی؟
‫آنا!
‫مامان! نرو!
‫مامان!
‫- مامان! نرو! ‫- آنا!
‫لعنتی
‫جایی نرو! الان میام دنبالت!
‫کسی اونجاست؟
‫بله، من اینجام
‫وایسا، اسمت جی‌سوـه؟
‫بله. شما از کجا می‌دونین؟
‫ولش کن جی‌سو
‫طاقت بیار، خب؟
‫من در رو باز می‌کنم
‫به زحمت نیفتین
‫یکم پیش چندتا آقا سعی کردن ‫ولی نتونستن
‫نه جی‌سو. من بازش می‌کنم
‫صبر کن فقط
‫بله، اینجام
‫جی‌سو، صبر کن
‫من الان برمی‌گردم
‫قول میدم بیارمت بیرون. فقط صبر کن!
‫تو روحش، این دیگه...
‫چاره‌ای نیست. ‫فعلا اینا رو بپوشیم، بعداً پس میدیم
‫حتما همه رفتن پشت بوم
‫بابابزرگت هم اونجاست. ‫نگران نباش
‫ها؟
‫شما از کجا می‌دونستین که ‫من دارم میرم خونه بابابزرگم؟
‫جی‌سو
‫من باید دنبال پسرم بگردم. گمش کردم
‫مراقب باش
‫جی‌سو
‫خودمم نمی‌دونم چی دارم میگم
‫ولی وقتی از این واحد برم بیرون ‫زود می‌میرم
‫اگه یه وقت یه پسر شیش‌ساله‌ی
‫این‌قدی دیدی به اسم شین جائین
‫میشه بهش بگی که مامانش داره ‫دنبالش می‌گرده؟
‫وقتی تو آسانسور بودم ‫یه حرفایی شنیدم
‫چند نفر
‫داشتن از یه بچه سوال می‌پرسیدن
‫اول پرسیدن که مامانش کجاست
‫بعد «کجا زندگی می‌کنی؟» ‫و «رمزِ در رو بلدی؟»
‫بعدش چی؟ جی‌سو، بازم چیزی یادت میاد؟
‫بنظرت چه‌جور آدمایی بودن؟
‫شنیدم که داشتن یه چیزی ‫رو روی زمین می‌کشیدن
‫ممنونم جی‌سو
‫من باید برم. مراقب خودت باش
‫لعنتی
‫لعنتی!
‫گوه توش!
‫لعنتی
‫بیا با این بزن
‫بسه دیگه. بیا بریم
‫نه، ول کن
‫رید تو اعصابم
‫چرا موندی اینجا ما رو دزد کردی؟
‫بعد چرا در رو باز گذاشتی؟
‫خب معلومه امیدوار می‌شیم دیگه
‫تو کی‌ای؟
‫چیه؟
‫آقا!
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫واسه چی تو کار مردم دخالت می‌کنی؟
‫برو پی کارت
‫چه خبره اینجا؟
‫پسرم
‫چیکارش کردین؟
‫بیا بریم
‫آنا!
‫بچه رو پیدا کردی؟
‫من اینجام! زودباش!
‫- اینا... ‫- در رو قفل کن!
‫- لعنتی! ‫- گندش بزنن
‫لعنتی
‫وامونده
‫گوه توش
‫بیا اینجا!
‫خوبی؟
‫آنا!
‫بمیر دیگه لعنتی!
‫چه غلطی کردی؟
‫خودتو جمع کن اسکل
‫پاشو ببینم
‫بیا اینجا!
‫لعنتی
‫دستم!
‫دیدی دوستت چی شد
‫با دست شکسته نمی‌تونی رو آب بمونی
‫آخه بچهه تنها بود
‫داشتیم همینجوری سربه‌سرش می‌ذاشتیم
‫گفت خونه‌ش طبقه سومه، ‫ما هم ولش کردیم
‫نمی‌دونم کجا رفت. قسم می‌خورم
‫باشه، باور می‌کنم
‫یه سری جوون لات و لوت ‫شروع کردن به دزدی از خونه‌های خالی
‫بنظر میاد بچه واقعا ‫خودش غیبش زده
‫ایده‌ای داری؟ ‫جایی سراغ داری که بره؟
‫نمی‌دونم
‫اون از این کارا نمی‌کنه
‫- چرا بکنه؟ ‫- ای خدا
‫یکم پیش حاضر بودی منو بکشی
‫ولی حتی نمی‌دونی بچه‌ت چرا رفته
‫جائین، چشماتو باز کن. لطفا؟
‫باید اینو بخوری که با مامان بازی کنی
‫یالا، بخور
‫جائین. بیا
‫جی‌سو
‫من باید برم. مراقب خودت باش
‫بیا. این...
‫خانم
‫از کجا می‌دونستین اینو نیاز دارم؟
‫جی‌سو، با من بیا. ‫نمی‌تونی اینجا بمونی
‫دیگه جام خوبه
‫می‌خوام پیش مامان‌بزرگ و بابا‌بزرگم بمونم
‫این طبقه به زودی میره زیر آب. ‫با من بیا
‫آخه خانوم
‫شما خودتونم بدون جائین جایی نمیرین
‫من اینجا می‌مونم
‫گو آنا رو می‌رسونم اونجا. نگران نباش
‫وقتی برسن بچهه رو می‌تونن زود پیدا کنن دیگه؟
‫بله
‫راستی
‫اون پناهگاه موقت
‫دقیقا کجاست؟
‫آره
‫من باید برم. ‫به زودی می‌بینمت
‫آنا
‫اعضای دیگه‌ی تیمم ‫به زودی با قایق می‌رسن اینجا
‫تخصصشون پیدا کردن آدماست
‫کل ساختمون رو زیر و رو می‌کنن. ‫ما می‌تونیم بریم بالا
‫وقت داروش گذشته. ‫باید اول خودم پیداش کنم
‫آنا!
‫چه فرقی می‌کنه اول ما پیداش کنیم یا اونا؟
‫تیمم پیداش می‌کنه و میاردش بالا!
‫اصلا بگو ببینم
‫چرا بچه‌ای که هیچوقت مامانش رو ول نمی‌کنه
‫یهو باید ناپدید بشه؟ ‫حتما یه دلیلی داره!
‫روراست باش. خودت نمی‌گفتی ‫مطمئن نیستی که بتونی بزرگش کنی؟
‫آنا
‫همش نظرت عوض میشه. ‫به خودت مسلط شو
‫تو هم مثل من می‌دونی ‫که این آخرین روزیه که پیشته
‫برای همینه
‫برای همین می‌خوام پیداش کنم. ‫خواهش می‌کنم
‫هر دفعه نتونستم پیداش کنم
‫واحدهایی که درشون بازه ‫نباید زیاد باشن
‫همین یه بار کمکم کن. ‫من طبقات فرد رو می‌گردم، تو زوج
‫تو از اون راه‌پله برو. ‫من از این طرف
‫این لطف رو بهم بکن
‫چرا همش ازم کمک می‌خواد؟ ‫تازه با هم آشنا شدیم مثلا
‫یا قبلا هم آشنا شدیم؟
‫نمی‌دونم! ‫ما همچین بچه‌ای ندیدیم
‫قسم می‌خورم...
‫مامان. میشه روی اون چیزی که برای کار
‫استفاده می‌کنی نقاشی کنم؟
‫چرا همش روی اون نقاشی می‌کنی؟ ‫این همه دفتر نقاشی داری
‫چون اگه تو دفتر، نقاشی کنم ‫تو نگاش نمی‌کنی
‫یعنی چی؟ معلومه که نگاه می‌کنم
‫بده من
‫توی راهِ شیری توی آسمون آبی
‫یه قایق کوچولوی سفید شناوره
‫با یه درخت برگ بو
‫که روش یه خرگوش ریزه‌میزه نشسته
‫قایق کوچولو نه دکلی داره
‫و نه پارویی برای پارو زدن
‫اون‌سو!
‫آب ولرمه. امیدوارم به کار بیاد
‫بچه‌مون خیلی خوشگله
‫آره، اون‌سو
‫این اواخر همش خواب سونامی می‌دیدم
‫حتما خواب خوش‌یمنی بوده
‫مامان، یه خواب دیدم که نقاشیش کردم
‫می‌خوای ببینیش در هر صورت؟
‫مامان، فرستادمش به گوشیت
‫نگاه کن!
‫فرستادمش به گوشیت مامان
‫- نقاشیم رو نگاه کن! ‫- جائین، مامان داره با گوشی حرف می‌زنه!
‫[ عکس‌ها ]
‫آنا!
‫پیداش کردم. زودباش!
‫چرا من همیشه شیش سالمه؟
‫دیروز شیش سالم بود، ‫پریروز هم همینطور
‫پس‌پریروز هم همینطور! چرا؟
‫من تا کی شیش‌ساله می‌مونم؟
‫جائین
‫جائین رو که پیدا کنیم، ‫روی پشت بوم بیدارت می‌کنیم
‫که بتونی خداحافظیت رو بکنی
‫بیا سخت‌ترش نکنیم
‫تو...
‫سوار هلی‌کوپتر نمیشی
‫روی پشت بوم مردی
‫یادت نمیاد؟
‫قبلا همدیگه رو دیدیم
‫چی؟
‫آنا، چی گفتی...
‫ما حلش می‌کنیم. لطفا برو
‫برو کنار. ‫هی، ولش کن
‫لطفا سوار هلی‌کوپتر شو. ‫دستور رئیسه
‫هی!
‫آنا
‫آنا...
‫بزن!
‫بزن دیگه!
‫آفرین آنا
‫شاید یکم دردت بیاد...
‫دروغ چرا، خیلی درد داره. ‫ولی تحمل کن
‫منو ببین. حواست هست؟
‫چی گفتی؟ ‫گفتی همدیگه رو دیدیم؟
‫خب...
‫چند بار این اتفاق افتاده؟
‫بعد از دفعه اول که جائین ‫رو ول کردم
‫دیگه هر بار غیبش زده
‫هزاران بار
‫ما هم قبلا همین صحبت رو داشتیم
‫و بنظرم از اول همه‌چی رو می‌دونست
‫پس برای همین غیبش زده
‫نمی‌خواسته مامانش دوباره ولش کنه
‫تا یه مدت، نمی‌دونستم ‫این آپارتمان یه تله‌ست
‫ولی بعد از اینکه فهمیدم هم باز اومدم
‫چون از اینجا به بعد، ‫به کمک تو نیاز دارم
‫جائین وقتی ناراحت یا بدخلق میشه ‫میره تو یه کمد قایم میشه
‫تنها واحدی که مونده ‫که درش بازه طبقه سی‌‌امه
‫باید اونجا باشه
‫تنها مشکل...
‫تیم امنیتی ماست
‫آره
‫الان یادم اومد
‫تیم امنیتی سعی داره نذاره ‫من جائین رو پیدا کنم
‫درست همونطور که تو واقعیت ازم گرفتنش
‫هر کاری هم کردم
‫نتونستم پیداش کنم
‫تیم امنیتی تو کل ساختمون پخشن
‫همون برنامه دفعه پیش
‫نه
‫دنبالم بیا
‫شاید...
‫هیچکدوم این کارا دیگه فایده نداره
‫حتی اگه بتونم پیداش کنم
‫شاید نخواد دیگه منو ببینه
‫هدف در طبقه سی دیده شد. ‫تمام واحدها وارد عمل بشن
‫چرا؟
‫بنظرت فکر می‌کنه مامانش ولش کرده؟
‫اگه هزاران بار غیبش زده
‫برای این نیست که از مامانش متنفره
‫منتظره تا تو پیداش کنی
‫مامانش ولش کرده، ‫ولی ازش متنفر نیست
‫یه جایی منتظرته
‫با تمام وجود می‌خواد تو پیداش کنی
‫من اینطور حس کردم
‫برو دیگه. برو!
‫می‌خوام ببینم
‫که آخرش چیکار می‌کنی
‫برای همین اومدم اینجا
‫یادته که...
‫خیلی وقت پیش مامان ولت کرد؟
‫مامان هی فراموش می‌کرد. ‫خبر نداشتم
‫از نقاشی‌هات خبر نداشتم...
‫و نمی‌دونستم که اینجایی
‫خدانگهدار جائین
‫عذر می‌خوام...
‫که دوباره ولت می‌کنم
‫ولی...
‫فکر کنم دوباره یادم میره
‫نه
‫تو منو ول نکردی مامان
‫بهم گفتی صبر کنم
‫چی؟
‫اون موقع. خیلی وقت پیشا
‫بهم قول دادی که برمی‌گردی
‫گفتی «منتظرم بمون»
‫در گوشم گفتی
‫جائین
‫کمد پشت سر مامان رو می‌بینی؟
‫وقتی چشمات رو باز کردی
‫برو اونجا قایم شو
‫باشه؟ مامان میاد پیدات می‌کنه، قول میدم
‫منتظرم بمون، باشه؟
‫دکتر گو، خوبین؟
‫بذار من باشم
‫نمونه آزمایشی من باشم
‫من رو بفرست پیش جائین
‫منتظرمه
‫برنامه رو به بقیه تیم‌ها اطلاع دادم
‫مطابق درخواستتون،
‫خاطرات جائین و شما استخراج میشه
‫و به آزمایشگاه ایزابلا انتقال پیدا می‌کنه
‫آزمایش بر اساس خاطراتِ منتقل‌شده آغاز میشه
‫اگر یک روز آزمایش به موفقیت برسه
‫نژاد جدید انسان به زمین برمی‌گرده
‫جائین، می‌خوای اونجا با مامان شنا کنی؟
‫اول تو برو
‫جائین، برو!
‫مامان دنبالت میاد
‫ایده‌ای که تو جلسه دادی رو دوست داشتم
‫ایجاد عواطف از طریق تجربه
‫[ پنج سال قبل ]
‫مشکل اینه که زیادی طول می‌کشه. ‫بیا یه راه دیگه پیدا کنیم
‫اگه اول بچه رو خلق کنیم چی؟
‫یه بچه واقعی
‫با افکار و عواطف خودش
‫در عرض پنج سال شدنیه
‫جائین، چی شده؟
‫خرابکاری کردی؟
‫آخ، سوختم!
‫«دریا»
‫«دریا.» می‌تونی بگی؟
‫بگو دریا
‫بعد از مامان بگو. «دریا»
‫«دریا»
‫هوم؟ بیا یه دونه دیگه رو امتحان کنیم
‫اوم! به به!
‫می‌خوای درش بیاری؟
‫آ کن. کیمچی اومد!
‫کیمچی می‌خوای؟
‫بفرما. تمیز شدی
‫- تمیز شدی... ‫- مامان...
‫جائین
‫چی گفتی الان؟
‫مامان
‫- مامان؟ ‫- مامان
‫مامان
‫سلام
‫پس تو جائین هستی
‫اوه!
‫جائین
‫جائین!
‫جائین
‫با هم نفسمون رو حبس کنیم؟
‫تا ۳۰ می‌شمارم
‫تــرجمه از « حسین رضایی » ‫.::: H o s s e i n T L :::. ‫HosseinTLsub@yahoo.com
‫« سـیـل بــزرگ »
‫مامان
‫مامان، بیدار شو!
‫مامان. بیدار شو دیگه!
‫مامان، بیا نفسمون رو حبس کنیم. خب؟
‫با همدیگه، مثل دیروز
‫تو بکن
‫برات تا ۳۰ می‌شمارم
‫آماده، شروع!
‫یک
‫دو
‫سه
‫چهار
‫پنج
‫شیش
‫هفت
‫هشت
‫نه