Downloaded from YTS.MX
NOONG JUNE 1968, NAG-REHEARSE SI ELVIS PRESLEY
Official YIFY movies site: YTS.MX
PARA SA UNANG LIVE PERFORMANCE NIYA SA LOOB NG PITONG TAON.
LIMANG TAON NA SIYANG WALANG RECORD NA NAGING TOP TEN HIT.
ANG CAREER NIYA BILANG ENTERTAINER
AY NASA ALANGANIN.
Nakadepende ang lahat sa kinabukasan niya sa special 'yon.
Nasa alanganin ang career ni Elvis,
gumagawa siya ng pelikula kahit ayaw niya.
Pitong taon na siyang hindi napapanood na kumakanta.
Alam n'yo kung bakit tayo nandito, di ba? Ang Elvis Presley Special.
Malalaman niya sa '68 Comeback Special
kung may manonood pa sa kanya bilang performer.
Kung hindi makikita ang pinakamagaling na performance sa career niya,
katapusan na ni Elvis.
Noong unang dumating si Elvis,
marami ang nagulat.
Napakaastig ng itsura niya noong mga unang panahon,
Pero nagbago ito noong '60s.
Hindi na kasingganda noong una 'yong kinakanta niyang music.
Gumagawa siya ng mga pelikula na di bilib ang mga tao.
Ibibili kita ng pinakamalaking steak.
Naninimbang siya sa
"Ito ang totoong ako,"
o, "Lipas na ako."
Makikita na natin kung nagbalik na ang dating siya o hindi pa.
Makikita natin 'yong totoong galing niya.
Bago sila umakyat ng stage,
pinatawag ni Elvis ang direktor sa dressing room
at sinabing, "Di ako makakalabas. Hindi ko kaya."
Dumadating na 'yong manonood.
Glenn?
Okay na?
Okay. Alam n'yo na kung bakit tayo nandito, tama?
At sabi ng direktor, "Elvis, ganito,
kailangan mong lumabas." Naka-leather jacket si Elvis.
Sabi ng direktor, "May sasabihin din ako."
"Lumabas ka,
pag di mo nagustuhan, kunwari na lang nasira ang tapes."
At nangako siya sa kanya.
Kaya lumabas si Elvis.
Alam niya kung ano ang nakataya.
Alam niya na pag pumalpak 'to, 'yon na 'yon.
Baka masira ang career niya. Alam na alam niya 'yon.
Welcome sa NBC
at sa Elvis Presley Special.
Laksan n'yo pa. Uulitin ko.
Gusto ko ng mas may dating.
Welcome sa NBC at sa Elvis Presley Special!
At nandito na si Elvis Presley.
Gagawin ko rin naman 'to,
kaya bakit hindi pa ngayon, di ba? Sige na.
Pakiulit nga. Hindi ko nasabayan.
Nagkamali si Elvis sa umpisa. Kinailangan nilang umulit.
At kinakabahan talaga siya. Pinagpapawisan siya.
-Handa na kami. -Sige.
Ikukulong muna nila ako.
Kapag nakita mo siya, ang hirap isipin
na siya ang dating Hari.
Gaano katagal akong tatayo dito? Handa na tayo?
Nakakahiyang tumayo dito, Steve. Dapat may gawin ako.
Nakakagulat, kasi kinakabahan siya.
Halatang naaasiwa siya.
Talagang nalulula siya sa laki ng pagkakataong 'yon.
Okay, handa ka na?
Hindi, pero subukan natin.
Kung sino man ang nakatayo sa entabladong ito,
anino na lang siya ng rock star na noong nakaraang dekada
ay namayagpag sa mainstream America.
May pitong taong kontrata kami sa Paramount.
Nawala lahat sa isang gabi. Parang panaginip lang.
Batiin mo ang tagahanga mo.
May mensahe ka ba na gusto mong iparating sa kanila?
Kaya ako,
pinanghinaan ako.
At nandito na si Elvis Presley!
Nakakailang linggo na, may binata mula sa Memphis, Tennessee
na nag-record ng kanta sa Sun.
19 na taong gulang pa lang siya. Si Elvis Presley, palakpakan natin siya.
Mahilig talaga ako sa musika.
Mahilig kumanta ang magulang ko.
Sabi nila noong tatlo o apat na taon ako,
lumayo ako sa kanila sa simbahan at lumapit ako sa choir
tapos kumumpas ako.
Kung maaalala n'yo, malinaw ang pagkakaiba sa music noon.
Black ang karamihan sa music na narinig namin.
Rhythm and blues 'yon,
si B.B. King, Little Richard.
'Yong mga puti, nakikinig kay Pat Boone, McGuire Sisters.
Hindi kami interesado sa gano'ng klase ng music.
Ang America
ay takot na takot na maimpluwensiyahan ng kulturang Black
ang mga puting bata.
Tapos dumating si Elvis, na dala-dala ang music at mga galaw
na nakita niya noong kabataan niya sa mga bar ng Mississippi at Memphis,
ang music na kinalakhan niya. Dinala niya 'yon sa stage.
Do'n namin nahanap ang music namin na iba sa music ng mga magulang namin.
Mapanganib na music 'yon, dahil hindi 'yon ang music ng lipunan,
lalo na sa South.
Bawal talaga 'yon.
Madalas na kanta ng Black artists ang kinakanta ni Elvis.
Mula sa Deep South si Elvis,
kaya gusto niyang makasama ang mga Black.
Tinanong ko siya, "Paano ka nahilig sa music ng mga Black?"
Sabi niya nag-iikot siya sa mga simbahan ng Black,
tatayo lang siya sa bintana at nakikinig sa music nila.
Isa siyang magandang halimbawa
ng pagpapakita ng mangyayari
kapag pinagsama-sama mo ang music na mula sa bundok
at ang music na galing sa ilog ng Mississippi,
at ang music sa gitna no'n.
Sumikat 'yon at naging rock and roll 'yon.
Walang puti na gano'n kumanta, o gano'n umasta sa stage.
Natatawa pa nga kami kasi masasabi na lang namin noon,
"Nagpapaka-Black lang siya.."
Pero hindi, gano'n lang talaga siya.
'Yon ang kontrobersiya na nararanasan ng lahat noon.
Ayaw ng fans niya na maging Black siya,
pero di nila naiisip na pang-Black ang klase ng pagkanta niya.
Pero kami, bilang Black artists at Black singers,
malinaw sa amin ang pagkakaiba ni Elvis
at ng iba pang puting singers na lumalabas noon.
Sinubukan kaming pag-awayin ng mundo, para mapaghiwalay kami.
Pero hindi kayo mapaghihiwalay ng music. Pagsasamahin kayo ng music.
Ambisyosong artist si Elvis.
Isa rin siyang bata na lumaki sa hirap,
na ang pinakakinatatakutan ay ang maging mahirap ulit.
Ang talagang motibasyon niya, gamitin nang husto ang talento niya
para hindi na siya maghirap kahit kailan.
Maglalaban ang dalawang 'yon buong buhay niya.
Karamihan sa kasabayan ni Elvis Presley sa musika,
mga latak na lang sa kasaysayan ng rock and roll.
Dahil 'yon sa wala sa kanila ang isang bagay na meron si Elvis Presley.
Si Koronel Tom Parker, ang pinakamagaling na manager sa industriya.
No'ng tingnan ni Koronel si Elvis,
nakita niya ang malaki at maninging na idol na sasambahin ng America.
At nang tumingin si Elvis sa salamin, nakita niya si B.B. King.
Hindi pwedeng umiral nang sabay ang dalawang pagkatao niya,
at nangibabaw ang Elvis ng Koronel
sa isa pang Elvis.
Nagsimulang magtulungan si Elvis at si Koronel noong 1955
noong nasa tour si Elvis at pino-promote ang singles niya sa Sun,
at si Koronel ang may hawak kay Hank Snow.
Nagsama sila sa iisang package tour,
at nakita ng Koronel
kung sino si Elvis, 'yong reaksiyon ng manonood,
at kung gaano siya kagaling.
Halos agad-agad, nag-umpisa siyang
gumawa ng paraan para siya ang humawak sa career ni Elvis.
Parang barker sa karnibal si Koronel Parker.
Akala niya merch si Elvis.
Akala niya, gamit si Elvis na ibebenta sa America.
Sa isip ni Elvis, magaling ang Koronel.
Magaling siya sa pagbebenta.
Isa siyang magaling na showman, at magaling din sa karnabal.
Magagaling ang ideas niya sa entertainment.
Nang makipagkita si Koronel at Elvis para kausapin siya tungkol
sa paglabas sa TV, tungkol sa pelikula,
gano'n nakapangibabaw si Koronel. Wala pang 21 si Elvis noon.
Nakilala ako noong si Koronel Parker na ang humawak sa akin.
Napapanood na ako sa telebisyon, at nakilala na ako.
Si Elvis Presley, at heto siya.
Umalis ka sa kusina At patunugin ang mga kaldero at kawali
Ihanda mo ang almusal ko…
Ganito isasalarawan si Koronel.
"Noong isang taon, isang milyon ang halaga ng talent ng alaga ko."
"Ngayong taon, may isang milyong dolyar na siya."
Sa madaling salita, 'yon si Koronel Tom Parker.
Siya ang nag-imbento ng merch na alam natin ngayon.
Idea ni Koronel na ilagay ang mukha ni Elvis sa lahat.
'Yong Mickey Mouse lang ang tanging merch noon.
Nalampasan niya 'yon.
Hindi maitatanggi na ang artist na ito, sa ayaw at sa gusto nila,
ay may matinding enerhiya at talento.
Nakikilala na ang pangalang Elvis Presley.
Noong gabing lumabas si Elvis sa The Ed Sullivan Show,
alam kong may nakikita ako
na posibleng hindi pa nakikita noon,
na isang bagong uri ng tao. Isang 20th century man.
Bata pa ako noon at natuwa ako sa music niya.
Ready, set, go, man, go
May babaeng mahal na mahal ko
Handa na ako
Handa, handa, handa, handa na ako
Handa, handa, handa Handa na ako, handa na sa rock and roll
Naapektuhan ako noon kahit sa murang edad,
'yong pagiging sexy ng itsura niya,
ang pagsusuklay niya, o ang makeup na ginamit…
Naka-makeup siya noong 1956.
Handa, handa na sa rock and roll
Ang mga flat-top na pusa At dungaree na manika
Papunta sa gym para sa sayawan
Tumatalon ang kasukasuan Nagwawala ang mga pusa
Nadadala ako ng musika Gusto ko ang estilong 'yon
Ang una kong ginawa pagkakita ko kay Elvis,
tinawag ko si mama, pumunta kami sa music shop ni Mike Diehl.
Nagrenta ako ng gitara, umuwi sa bahay
at inamoy ko 'yon, hinawakan at pinakiramdaman.
Nag-ingay ako. Di pa ako makatugtog no'n.
May mga bagay lang na hindi mo naisip noon
na siya ang nagpakita sa 'kin at binigyan ka niya ng pagkakataon
na magpakatotoo ka talaga.
Di mo kailangang sundin ang patakaran.
Pwede kang lumabag sa patakaran.
Rock and roll
Tinanong ko si mama.
"Tanda mo noong dumating si Elvis Presley?"
Mula sa pamilyang Irish Catholic ang nanay ko.
Sabi niya, "Hindi ko siya gusto."
Nadismaya ako. Sabi ko, "Ma, si Elvis 'to."
"Hindi ko siya gusto."
'Yong gano'ng paggalaw ng binti niya,
natural 'yon. Hindi 'yon astig na galaw na naisip niya lang.
Di niya mapigilan.
Magro-rock and roll Hanggang matapos ang gabi
Handa, handa, handa, handa na ako
Handa, handa, handa, Handa na ako, handa na sa rock and roll
Ayos.
Gusto malaman ng mga tao kung bakit malikot ako pag kumakanta.
Pinapanood at pinakikinggan ko sila.
Lahat kami, may inilalabas kami sa sistema namin.
Walang nakakaalam kung ano 'yon.
Ang mahalaga, mailabas 'yon at walang nasasaktan.
Noong nasa The Ed Sullivan Show siya noong September ng '56,
sampung beses na siyang lumabas sa TV at…
Ang palabas na Milton Berle ang pinagmulan ng kontrobersiya.
Ang dahilan kung bakit tutol ako sa rock and roll,
alam ko ang epekto nito sa 'yo.
At alam ko ang kasamaang nararamdaman mo kapag kinakanta mo ito.
Ayokong tinatawag akong "Elvis the Pelvis,"
pero isa ito sa pambatang pananalita
na sinabi ng isang matanda, "Elvis the Pelvis,"
kung gusto nilang itawag 'yon sa 'kin, wala akong magagawa,
tatanggapin ko na lang.
Ang pangunahing dahilan ng pagpuna kay Elvis Presley,
naging sex symbol siya ng mga kabataan.
Baliw na baliw sila sa kanya.
Ang kumpiyansa niya, na pinagmumulan ng sexual charisma,
do'n natakot ang America.
Hindi kita kaibigan
Isa ka lang asong gala
Palaging umiiyak
Ang sekreto ng kasikatan ni Presley sa kabataan,
hindi siya gusto ng mga magulang nila.
Kaya pag tumigil sa pagpuna ang mga mga magulang, hula ko
mabilis na malalaos si Elvis Presley,
tulad ng bilis ng pagsikat niya.
Si Elvis,
kakaiba siya kasi
hindi siya 'yong lalaki na sa pakikinig ng music niya,
makikilala mo na siya.
Kailangan mo siyang makita.
Elvis Presley!
Ang galing ng bata ko! Mahal ko siya.
Ang galing. Sige.
Ang Hollywood ang dapat mong marating
kung gusto mong maging sikat.
Naabot 'yon ni Frank Sinatra, Bing Crosby at Dean Martin.
Kaya natural lang na hintayin nila
'yong… kailan 'yon mangyayari?
Di sa kung ano ang mangyayari, kundi kailan.
Bitawan mo ako, Mr. Fields.
Bakit napakabait mo sa babae, bata?
Nagkakilala kami sa Paris, ipinakilala kami ng Hari ng France.
Kung naghahanap ka ng gulo
Nasa tamang lugar ka
Nahilig si Elvis sa seryosong pag-arte.
Naging idol niya si James Dean,
at gusto niya talagang maging tulad nina Dean at Brando
at sa katunayan, unang inalok ang King Creole kay James Dean.
Kaya niya tinanggap 'yon.
Mountain jack na berde ang mata ang aking ama
Sa tingin ko, masayang panoorin si Elvis.
May mararating siya sa pelikula.
'KING CREOLE' ANG PINAKAMAGANDA NI PRESLEY
Nag-Hollywood ako, nakaapat na pelikula ako.
Nangyari talaga ang lahat, sa maikling panahon.
At pagkatapos,
kung kailan maayos na, na-draft ako.
Sa isang gabi, nawala lahat. Parang panaginip.
Pop.
Sumusumpa ako…
…totoong pananalig at katapatan
sa United States of America.
Sa United States of America.
Congratulations, nasa Army na kayo. Mga private na kayo.
Naantala ang maningning na career niya bilang hari ng rock and roll,
sinimulan na ni Elvis Presley ang serbisyo sa militar sa Fort Chaffee, Arkansas.
Walang paborito si Uncle Sam, at ang mga patilya niya,
na siyang trademark niya, tinanggal para sa militar.
si Elvis Presley, si Private Elvis Presley ng United States Army,
pupunta siya sa Germany ngayon.
Nasa tuktok siya ng career niya.
Ang pagpunta sa Army ang huling bagay na gusto niya.
Nakakalungkot.
Naalala ko si Elvis habang paakyat siya sa barko
na may nakasabit na bag sa likod
tapos nagpapaalalm sa fans niya dahil pupunta siya sa Germany.
Kahit walang digmaan,
pag iniisip mo ang Germany noong '50s,
para ka na ring pupunta noon
sa pinakamasamang lugar.
Ito ang kuwento ng papel na ginampanan ng United States Army.
Ang trabaho nila? Pigilan ang agos ng komunismo sa Germany at sa Europe.
Isang pribilehiyo ang makapunta sa Europe.
Inabangan ko 'yon noon ng ilang panahon.
Pinagsisisihan ko lang na…
hindi ako nakagawa ng…
palabas at iba't ibang bagay habang nandito ako,
pero inaabangan ko na ang pagtatapos…
ng serbisyo sa army.
Gusto kong bumalik dito para mamasyal sa Europe.
Maraming salamat, Mr. Presley.
Sana maging masaya ka sa Germany.
Maraming salamat.
Arrivederci. Hindi, Italian 'yon.
Nakilala ko si Elvis sa Germany.
Nasa Air Force ang tatay ko at doon siya naka-istasyon.
May lugar na tinatawag na Eagles Club,
at isang hapon, nakaupo ako sa Eagles Club.
May jukebox doon. Noon, nagpapatugtog kami.
Sinasabi ko sa sulat sa kaibigan ko kung gaano ko kaayaw doon,
na nami-miss ko silang lahat.
At lumapit sa akin 'yong lalaki, nagpakilala siya,
"Sulat ito para sa kaibigan?"
Sabi ko, "Oo, kararating namin, tatlong linggo na."
Sabi niya, "Gusto mo si Elvis?"
Sabi ko, "Oo, sino ba ang may ayaw kay Elvis?"
Sabi niya, "Gusto mo siyang makilala?"
Sa bahay, sinabi ko sa tatay ko, "Pa, may nakilala ako sa Eagles Club.
Nagtanong siya kung gusto kong makilala si Elvis."
Hindi naging maayos 'yon,
dahil hindi talaga fan ang tatay ko, pati ang nanay ko.
Akala ko isang beses lang 'yon.
Hindi ko inakalang makakabalik pa ako.
Pumunta kami noong Sabado.
May baso sa ibabaw ng piano,
habang kumakanta siya, para siyang si Jerry Lee Lewis.
Tiningnan ko, "Diyos ko,
matatapon at malalaglag 'yon." Noong malalaglag na,
kinuha niya at tumingin sa lahat na parang palabas 'yon.
Hindi niya gusto ang pagiging sundalo, ibang-iba 'yon.
Mag-isa siya. Nasanay siya na may mga tao sa paligid niya.
May mga kasama siya bago pa man siya pumasok sa Army.
Sa unang pagkakataon, mag-isa lang siya.
Ang tingin ko noon, kailangan niya ng makakausap
at nilalabas ni Elvis ang damdamin niya sa 'kin.
Nawalan siya ng ina.
Hindi lang ako nawalan ng ina, nawalan ako ng kaibigan, ng kasama,
ng makakausap. Ginigising ko siya anumang oras sa magdamag,
kung may inaalala ako,
tatayo siya, tutulungan niya ako.
Sobrang malapit si Elvis at Gladys mula pa sa umpisa.
Nakatira sila sa isang mahirap na lugar sa Tupelo.
Sinubukan niyang pagandahin ang buhay nila.
At kasabay no'n,
nakulong si Vernon dahil sa pamemeke ng tseke.
Kaya maraming panahon noong bata pa si Elvis,
sila lang ni Gladys, at nagsikap talaga si Gladys na
pakainin, bihisan, pag-aralin siya.
Siya ang support mechanism niya para sa pressure,
stress, sa lahat na nangyayari sa career niya.
NAMATAY SA SAKIT ANG INA NI ELVIS PRESLEY
Naawa at nalungkot talaga ako para sa kanya.
Naiintindihan ko, lalo na't nasa malayo siya,
'yong mawalan ng ina na malapit sa puso niya.
Do'n kami nagkaintindihan.
At kinakabahan din talaga siya kung
makakabalik siya sa industriya o kung makakakanta pa rin siya.
Matagal siyang nawala,
at naisip niyang makakalimutan na siya ng fans niya.
May ibang dadating, mas bago.
Batiin mo ang tagahanga mo.
May mensahe ka ba na gusto mong iparating sa kanila?
Oo. Gusto kong sabihin na
kahit na hindi nila ako makikita sa loob ng ilang panahon,
sana hindi sila makalimot.
At hihintayin ko ang oras
na makakabalik na ako at makakakanta tulad noon.
Si Elvis,
sobrang sensitibo at insecure siya.
Gaya ng batang ikinakahiya ang nangyari sa tatay niya,
ikinakahiya ang paghihirap nila,
ang nangyari sa nanay niya, sinusubukang mag-ayos
at pagandahin ang lahat at gusto laging pasayahin ang mga tao.
Magaling siya pagdating sa mga tao,
kaya naman makarisma siya sa stage,
pero 'yon din ang kahinaan niya.
'Yon yong pag-ibig. 'Yong maraming nagmamahal.
Habang dumadami ang nagmamahal, lumalaki ang puwang, at pangangailangan.
Noong nasa Army siya,
tingin ko, doon siya nag-umpisang malipasan,
walang nagmamahal na manonood.
Karaniwan kapag sikat ang artist,
at pumunta sila sa Army at di sila nakita sa loob ng ilang taon,
hindi na nakakabawi ang career nila.
Hindi nawala sa eksena si Elvis.
Ang pinakamahalagang ginagawa ng Koronel
bago pumasok si Elvis sa Army,
nagpa-record siya ng maraming material.
May hits sila habang nasa Germany si Elvis.
Kaya kung hindi ka nakikinig sa pambansang balita
at kung ano ang ginagawa ni Elvis,
iisipin mong nagre-record pa rin siya.
Bago siya pumunta sa Germany,
isa pa rin siyang
rebelde.
At heto siya, taga-infantry,
nagpupuyat sa pagpapatrol.
Nagkaka-frostbite sa snow.
Sinulatan siya ni Koronel,
pinapaliwanag niya ang ginawa niya para i-promote ang records.
PARA MAKITA NG FANS ANG PANGALAN NIYA
HABANG NASA SERBISYO SIYA
Sinabi niyang may bagong deal, na mag gagawin siyang pelikula.
Sabi niya, "May nakuha akong deal sa dalawang pelikula."
Gusto kong sabihin na paglabas ko sa Army,
inaabangan ko…
'yong pagtutuloy sa ginagawa ko bago ako pumasok sa serbisyo.
At doon ko nakita na nasisiyahan ka sa ginagawa mo
o sa ginagawa mo bago ka pumasok sa serbisyo.
Ay, oo naman.
Ang totoo, 'yon ang pinakamahirap sa buong serbisyo militar.
'Yong malayo sa gano'n.
Malayo sa mga tagahanga?
Ang malayo sa lahat sa industriya.
'Yon ang pinakamahirap sa lahat.
Lagi kong binabalikan ang nakaraan, iniisip ko ang hinaharap.
Walang rock musician
na may nasa 20, 30 taong career na pwede mong pakinggan.
Walang gano'ng tao.
Si Sinatra ang pamantayan ng tagumpay.
Napakaganda ng career ni Sinatra.
At 'yong gano'ng tipo ng mga entertainer?
Sila 'yong pinakamataas.
The Frank Sinatra Timex Show, "Maligang Pagdating, Elvis."
Ang napansin ko talaga,
na napakatusong galaw,
sinalubong ang pag-uwi niya sa malaking special ni Frank Sinatra.
Elvis, 'yan ang munting regalo namin.
Ang dalawang taong nawala sa Army.
At kung babalikan, naisip ko na
wala kang masyadong nakaligtaan.
Sa totoo lang, 'yong patilya mo lang 'yong nawala.
Ano'ng masasabi ninyo kung kakanta ulit ako ngayon?
Malinaw na sandali 'yon
kung saan tinanggap sa club si Elvis.
Sinasabi ni Frank sa bansa, "Mabait siyang bata."
"Naglingkod siya sa bansa, sa Army. Nakabalik na siya."
Pero kasabay nito, may bibitawan si Elvis.
Dahil para makapasok sa club,
kailangan mo ring bitawan ang, "Mapanganib ang taong ito."
"Banta ang taong ito."
"Baka makipagtanan ang anak ko sa kanya."
Tapos na. Parang inareglong kasunduan na.
Si Frank Sinatra ang Chairman ng Board
kasi pinapatakbo niya ang show business.
Siya ang itinuturing na taong
makapagpapala sa piling tao,
at, "Tingnan n'yo, magkasama kami sa pag-awit ng kanta ng isa't isa."
Para sa, mahal ko
Mahal kita
Pare, ang ganda.
Palagi kitang mamahalin
Elvis, tinatanggal ng mga istasyon ng radyo ang rock and roll.
Ano'ng masasabi mo diyan,
ano ang mangyayari sa career mo kung walang rock and roll?
Kung tuluyan nang mawala ang rock and roll,
kailangan kong gumawa ng iba
na kalinya ng musika. Siguro…
opera.
Hindi ko alam.
Noong nasa army si Elvis,
na-expose siya sa European music, at gusto niya si Mario Lanza.
Opera singer si Mario Lanza.
Tingin ko, doon nangyayari ang cross-fertilization.
Binago ni Elvis ang musical style at boses niya.
Nagbago ang pananalita niya.
Si Elvis ay naging
seryoso pagkatapos ng Army. Gumaling siyang kumanta.
Halos pang-opera na ang range ng boses niya.
Kaya pagkabalik niya mula sa Army,
dinala siya ulit ng Koronel sa studio.
Parang mas pang-matanda ang mga nire-record nila.
Ang maganda kay Elvis, may hit siya sa lahat ng genre.
Katunog ba ni Elvis ang bawat kanta? Oo. Paano mo nagawa 'yon?
Hindi naman siya nagbago.
Sinusunod siya ng genre, hindi genre ang nasusunod.
Ganoon lang talaga kahusay ang talent niya.
Bumalik si Elvis. May benefit show siya.
Sa Pearl Harbor charity organization ito.
Heto na siya! Mga kababayan,
mukhang siya si… Elvis Presley!
Umakyat siya sa stage na 'yon, at siya talaga ang karisma
na nagkatawang-tao.
'Yon ang rurok ng isang bagay.
Akala mo, nagbabalik na talaga siya,
pero 'yon pala, may matatapos doon.
Bumaba siya sa stage
at hindi siya aakyat ng stage sa loob ng pitong taon.
Di mo iniisip na katapusan na ng rock and roll?
Noong 1956, noong nagsimula ako, 'yan na rin ang naririnig ko.
Na katapusan na ng rock and roll.
Hindi ko sinasabing hindi ito mawawala, kasi baka wala na bukas. Ewan ko.
Sana alam ko.
Minsan, bigla-bigla pa rin akong tinatawagan ni Elvis.
Pakiramdam niya, malaya niyang nasasabi sa akin ang kinatatakutan niya.
Ang gusto at ayaw niya.
Hindi ako pinapansin ng media, at nagkikita na kami noon.
Kinuwento niya si Koronel Parker,
at talagang iniasa niya kay Koronel Parker
ang pag-aalaga sa kanya at ang pagpasok sa pelikula.
At umaasa siya sa mas malaking oportunidad
para makasama sa mga pelikula na gusto niya.
'Yong mas seryoso, 'yong maganda na malapit sa puso niya.
Pagkatapos ng Army, may pelikula si Elvis na di siya kumanta, at walang nanood.
Si Elvis Presley sa pinakamadamdamin niyang papel,
bilang may lahi sa Flaming Star.
Nalilito sa dalawang pag-ibig, katapatan, at lumalaban para iligtas silang dalawa.
Flaming Star, isang malaking drama.
Maganda ang pelikula.
Sobrang ganda, pero di siya kumanta, di sila nagkatuluyan ng babae…
at namatay siya, kaya alam mo na ang nangyari sa fans niya.
Ayaw nila no'n, di ba?
At ginamit 'yon ng Koronel para sabihing, "Palilibutan ka ng maraming babae,
bibihisan nang maganda, pakakantahin nang marami,
at magiging magaan ang kuwento,
para marami ang makakabili ng ticket."
"Dadami ang pera mo." At gano'n nga.
Tingin ko do'n na nag-umpisang maligaw ang landas niya.
Sabi ng mga pantas
Mga hangal lang ang nagmamadali
Doon siya nagkaroon ng limang taong kontrata na may musicals.
Hindi ko mapigilang umibig
'Yon ang gusto ng mga tao na kantahin niya.
Babalik kami sa Hollywood,
para simulan ang pelikula sa Huwebes sa Paramount.
Sa Huwebes sa Paramount para kay Hal Wallis.
Dalawa o tatlo ngayong taon. Magiging abala siya.
Ang galaw ng bewang Hanggang dulo ng daliri niya
Pakiramdam ko nasa langit ako
Inilabas nila ang Blue Hawaii.
Ang laking box office hit no'n.
Pero may ibang nangyari
na kapaki-pakinabang sa bank account ni Elvis
na halos ikamatay ng creative career niya,
'yon 'yong soundtrack na nag-number one ng 20 linggo.
Malaking hit ito, at sabihin mo na ang gusto mo kay Koronel Parker,
pero magaling siyang negosyante.
At naisip niya agad,
"Kung maglalabas tayo ng pelikula na hinaharana ni Elvis ang mga dalaga
na halos walang suot na damit,
tapos sinamahan ng soundtrack,
mapo-promote no'n ang isa't isa."
At 'yon na ang formula.
Beach party ito. Tara.
At ginawa nila 'yon nang paulit-ulit.
At tulad ng lahat ng gamot,
nababawasan na rin ang epekto.
Magtipon-tipon ang lahat
Makinig sa tunog ng bongo
Sa pananaw ng negosyo,
do'n lang interesado ang Koronel,
ang pangit ng mga pelikula,
pero naging mas malaki ang kita ni Elvis kompara noon.
Gawin ang clam, gawin ang clam
Mas nagmukha siyang di totoo sa mga pelikula.
Di ko kayang pumunta sa dalawang lugar nang sabay.
May pagkakataon na ang buhok ni Elvis sa pelikula,
parang cotton candy na kinulayan ng itim
tapos pinakintab.
Sinuklayan nila ng yak butter.
Hindi siya totoo. Hindi na siya totoong tao.
Hindi totoo ang mga background niya.
Wala nang totoo.
Gumagana ang plano ni Koronel Parker.
Mas kumita siya kay Steve McQueen.
Mas kumita siya kay Gregory Peck.
Pati na rin kay Cary Grant.
Siya ang may pinakamalaking kita sa lahat ng artista sa America.
Magbabayad sila nang malaki.
Pero ang naisip ng Koronel,
habang lumalaki ang kikitaing pera, mas mura ang paggawa ng pelikula.
At magkakasunod 'yong mga pelikula ko,
pareho-pareho na ang tema.
Babasahin ko ang unang apat o limang pahina. Alam ko
na nag-iba lang ang pangalan nito at may 12 bagong kanta.
Karaniwan lang ang mga kanta.
Di na sila gumagawa ng bagong kanta.
Ginagamit nila ang mga lumang kanta,
tapos gagawan 'yon ng kuwento.
Pinagsasama niya 'yong mga kanta na di naman gusto ng iba
kasi magiging kanta lang 'yon ni Elvis
kung si Koronel Parker ang naglabas.
Lantaran na pinagkakakitaan na lang.
May isang record,
kasama ni Elvis sa cover ang aso ng RCA
na nakaupo sa itaas ng cash register. Grabe, di ba?
Kumain na at gawin ang clam
Lumalala ang script, lumalala ang mga kanta.
Gumagawa si Elvis Presley ng pelikula sa loob ng tatlong linggo
na tig-iisang take lang lahat
at kumakanta siya ng "Old MacDonal Has a Farm."
Naku.
-Nakakahiya. -Oo.
-Para sa 'kin, krimen 'yon. -Oo.
-Isa itong krimen. -Oo.
'Yong ilagay siya sa gano'ng sitwasyon at kumanta ng gano'n.
Naging katawa-tawa siya, at alam niya 'yon.
-Oo. -Alam niya 'yon.
Kailan ka lumipat sa Graceland?
Noong 1963 'yon.
Alam kong magagalit siya.
Nakita kong hinagis niya ang maraming script sa kuwarto.
Nadismaya siya, nagalit siya.
Di na niya alam kung saan papunta ang career niya.
Dahil hindi 'yon ang mga papel na gusto niya.
Mali ang tingin ng Hollywood sa akin, at alam ko 'yon.
At wala akong magawa.
Hindi ko alam ang gagawin. Pakiramdam ko obligado akong gawin ang mga bagay
na di ko pinaniniwalaan.
Wala akong karapatang magdesisyon.
Hindi ako ang nagdedesisyon sa script.
Ibig sabihin, hindi ko masabing
"Di ito mabuti para sa akin."
Kaya, pinanghinaan talaga ako
ng loob.
Hindi nila ako mababayaran ng kahit ano
para lang maging masaya ako.
Noong una kong narinig na humindi siya,
nasa Bel Air kami noon,
Tiningnan niya ang script,
at inihagis niya sa pader.
"Hindi na ako gagawa ng ganito."
Sa loob ng ilang oras,
nando'n ang record company,
nando'n si William Morris,
nando'n ang studio,
at nando'n si Koronel Parker.
At, "Kung hindi mo gagawin ang mga kontrata,
wala kang gagawin."
Wala siyang magawa.
Wala talaga.
Dapat niyang gawin ang nasa kontrata.
Makikita mo rin talaga sa kanya.
Masyado akong nag-aalala, hanggang sa nagkasakit ako.
Magkakasakit ako nang malala.
Kahit gaano pa kasikat si Elvis, siya pa rin ang lalaking lumaki
sa kahoy na bahay.
Laging may nagsasabi,
"Alam mo? Malapit ka nang bumalik doon."
Kung pera ang mahalaga kay Elvis, bakit niya ginastos nang gano'n?
Siya lang ang gumastos nang gano'n. Kakaiba siya.
Hindi ito tungkol sa pera.
Ang sagot ay hindi pera
laban sa bagay na gusto mong marating.
Ang sagot ay, "Maiiwan ka."
Sasabihin nila, pera daw ang mahalaga sa mga tao.
Pero gagamitin nila sa 'yo 'yong pag-iwan sa 'yo.
Magaling si Koronel pagdating sa pagsasamantala sa insecurity ni Elvis
at gawin siyang parang bata.
Lagi niyang nararamdaman
na utang niya sa Koronel ang career niya, at tingin ko, napakahirap para sa kanya
ang magsabi ng, "Gusto kong mag-isa ako dito."
"Ako ang gagawa ng mga desisyon."
Ang pinakamalapit na katuwang ni Elvis
ay isang taong hindi siya naiintindihan.
'Yon ang trahedya ng relasyon nila.
Walang nagsasabi kay Elvis kung gaano siya kagaling.
Sa malalim na paraan.
Isipin mo 'yong pagiging talented mo
at pagiging rebolusyonaryong artist.
'Yong pagkakaro'n ng mundo na hindi ka talaga naiintindihan,
na isang payaso ang tingin sa 'yo.
Kung titingnan mo ang career ni Elvis sa buong dekada '60,
nakatingin ka sa isang artist na talagang nakahiwalay
sa anumang nagpapakain sa kanya.
Ito ang lalaking…
ipinanganak para mag-perform sa harap ng mga tao.
Nahihiwalay na siya.
Masyado nang naging mapanganib si Elvis
kaya alam niya pag may panganib.
Nakita niya ang Rolling Stones.
Nakita niya ang Beatles.
Alam niya kung ano ang pinaramdam nila sa America
kasi ipinaramdam niya 'yon sa America.
Sabi ng isang psychiatrist, apat na Elvis Presley kayo.
Hindi 'yon totoo.
Sa mga karatula, mababasa ang pag-alala
sa kasikatan nina Elvis Presley at Frank Sinatra.
Noong '64, nagkaroon ng malaking alon.
Nagbabago ang lahat. Nagbabago ang buhok, ang damit.
Sa isang iglap, nabalewala ang lahat dahil sa Beatles.
Napag-iwanan ang lahat.
Diyos ko, nakikinig din ako sa Beatles.
Nakikinig ako kay Mick Jagger. Pareho sila ng pinagdaanan ni Elvis.
Tumatalon siya kung saan-saan. Sabi ko, "Ano 'to?"
Nagbago ang music.
Pumunta ang Beatles sa bahay namin sa Bel Air, masaya ang gabing 'yon.
No'ng dumating sila, kinakabahan sila.
Ang totoo, umupo si Elvis sa sofa,
tinitigan lang siya ni John Lennon at Paul McCartney.
Walang nagsalita. Nakatingin lang. Sobrang kabado sila.
Tapos sabi ni Elvis, "Kung hindi kayo magsasalita…"
Binuksan niya ang TV.
Natulala lang sila sa kanya.
Naalala ko noong nakita ko sila,
nag-usap kami, at sinabi ni John,
"Wala akong lakas ng loob na sabihin ito kay Elvis,
pero pakisabi, ha?"
Sabi niya, "Kita mo itong patilya ko?" Sabi ko, "Oo."
Sabi niya, "Muntik akong mapaalis sa high school
dahil gusto kong maging kamukha si Elvis."
"Hindi kami makakarating dito, kung hindi dahil sa kanya."
Ang Beatles ang sumusulat ng sarili nilang kanta noon,
at bago ang Beatles, sa pangkalahatan,
songwriters ang nagsusulat, singers ang kumakanta.
'Yon ang nag-angat ng antas,
'yong pagsusulat ng kanta ng Beatles.
At 'yon ang nagbigay sa amin, sa mga kabataan noon, ng boses.
Sinamba ng Beatles si Elvis,
pero hindi sa nakikinig sila sa bago niyang records.
Siya ang unang rebelde.
Siya ang naging dahilan
kung bakit naging sikat ang rock and roll sa kabataan.
Ngayon, naging family entertainer na lang siya.
Tingin ko masakit talaga 'yon.
Di pa ako nagsulat ng kanta, sana kaya ko. Sana gaya ako ng ilan sa karibal ko,
kasi magagaling silang magsulat. Pero ako, ako…
ginalingan kong umalis ng highschool,
Biglang dumating ang mga rock group
na mas malalim ang hugot sa mga kanta.
Tungkol sa totoong buhay, at do'n talaga nagbago ang lahat.
Nagkaroon ng malawakang racial tension,
nagkaroon din ng economic tension,
tapos merong nangyayari sa Vietnam,
at napakalaki ng epekto noon sa kultura ng America.
Ang balita, kahit itinanggi nila,
lumala na nang husto ang gera sa Vietnam.
Sa unang pagkakataon, nagbagsak ang American jet ng mga bomba
sa loob ng lungsod ng Haiphong.
Walang rock and roll performer ng '50s ang sumubok na magpalalim.
Malaking bagay sa akin na naghanap ang tao ng kabuluhan sa music.
'Yong totoong kahulugan, na mas malalim
sa narinig nila kay Chuck Berry,
sa narinig nila kay Elvis.
Isang bala sa likod ng halaman
Ang kumuha sa dugo ni Medgar Evers
Isang daliri ang nagpaputok sa pangalan niya
Isang hawakan ang nakatago sa dilim
Ang kamay ang nagpakislap
Dalawang mata ang tumutok
Sa likod ng utak ng isang lalaki
Pero hindi siya masisisi
Tauhan lang siya sa laro nila
Biglang may ganitong
tula.
May tula sa music. Sa folk music tapos sa rock music.
'Yong idea na nagkukuwento si Bob Dylan sa paraang patula sa mga kanta niya,
parang, "Ano 'yan? Saan galing 'yan?"
Hindi talaga maiwasan na isulat ng mga taong nagsusulat ng kanta
'yong mga nangyayari sa kalye.
Hindi nakita ni Elvis ang sarili niya bilang politiko.
Kaya magiging kakaiba kahit sa pananaw ng "brand" niya,
lalo na't gumagawa siya ng pelikula.
Sasali na ba siya at gagawa ng kantang may tema?
Hindi nakisali si Elvis habang sumusulong ang mundo
sa matinding politikal na paninindigan.
Mr. Presley, sa paksa ng serbisyo,
ano ang tingin mo sa nagpoprotesta? Tatanggi ka bang ma-draft ngayon?
Mas pipiliin kong sarilinin na lang ang personal na tingin ko doon.
Dahil isa lang akong entertainer at… ayoko nang magsalita.
Dapat bang sarilinin ng iba ang pananaw nila?
Hindi. Hindi ko pwedeng sabihin 'yan.
Ang kanta na pwedeng i-record ni Elvis noon
ay mga kantang naipasa ng mga seryosong recording artist sa America.
Kinakanta ng pinakamagandang boses sa America ang pinakapangit na kanta,
at bukod sa walang pumigil sa kanya,
walang nakakaintindi sa kampo niya
na problema ito, maliban kay Elvis.
Maraming kalokohan si Elvis, pero hindi siya tanga.
Nakikiramdam siya sa paligid gaya ng iba.
Matatapos na 'to.
Tingin ko naisip niya,
"Kung matatapos na, gusto kong tapusin bilang Elvis na gusto ko."
"Di ang Elvis na gusto nila."
Mahalagang milestone sa career niya ang "How Great Thou Art"
dahil pinakita nito sa kanya na magagawa niya ang gusto niya.
At hindi kailangang
kumita 'to nang husto sa buong mundo,
na kaya niyang kontrolin ang sarili niyang kapalaran.
'Yon 'yong unang mga hakbang,
"Kailangan kong bumalik sa kung sino ako bilang tao at artist."
'Yong pagbalik sa pinagmulan niya
at pagpipilit na gumawa ng gano'ng record,
hindi 'yon naaayon sa gustong ipagawa sa kanya ng Koronel,
at 'yon ang pop music.
Tingin ko sa puntong 'yon ng career ni Elvis,
kung di siya nakagawa ng gospel music,
di ko alam kung saan napunta si Elvis.
Kinailangan niyang manindigan.
"Ito ang gusto kong gawin."
Elvis, Western music ba ang first love mo?
Hindi, sir, hindi.
Masasabi ko na ang first love ko
ay espiritwal na music.
Alam ko halos lahat ng naisulat na relihiyosong kanta.
Noong nalaman niya na gospel singer ako at gospel ang pinagmulan ko,
tingin ko doon kami nagkasundo talaga,
kasi 'yon ang gusto niyang kantahin.
Ipinanganak kang may ilang damdamin sa loob mo.
Mararamdaman mo 'yon pag pupunta ka sa mga lugar.
Pag bumibisita ako sa mga simbahan,
nararamdaman ko ang spirit na meron sa simbahan.
Gusto ni Elvis na maramdaman 'yon.
Noong nakita ko si Elvis
na kumakanta ng "How Great Thou Art"
'yon ang unang beses na nakapunta ako sa recording session.
Nakaupo ako sa labas ng recording room.
Naantig talaga siya, ng kung anong espiritwal.
Parang umalis ang kaluluwa sa katawan niya.
No'ng matapos na 'yong session,
napaluhod siya
at tumingala siya at nagkaroon siya ng maliit na…
Nagmukha siyang bata, masaya ang ngiti niya.
Alam niyang maganda ang ginawa niya.
Nanalo siya ng tatlong Grammys.
Puro gospel music 'yon. Do'n makikita kung ano'ng nasa puso niya.
Kung makakapili si Elvis ng music na kakantahin niya,
gospel 'yon,
pero hindi siya kikita at magiging superstar pag gospel singer siya.
Kaya kinailangan niyang tahakin ang landas
kung saan siya magiging matagumpay kasi
ayaw na ng Koronel na kumanta pa siya.
Pelikula na lang ang gusto niya.
Malalaman sa gospel album niya
kung ano'ng nangyayari sa buhay niya.
Ayaw kong mabuhay sa parehong paraan.
Ibig kong sabihin, ayaw kong huminto, naiintindihan mo ba?
Gusto kong sumulong.
Gusto kong maikasal. Gusto kong magpamilya.
Totoo 'yon. Normal lang 'yon.
Sino'ng gustong tumanda nang mag-isa? Di ba?
Nasa dressing room ako sa Graceland,
at sabi niya, "Cilla," kumatok siya sa pinto ko.
May tinatago siya sa likod niya.
At sabi niya sa akin, alam mo na, "Oras na."
Tapos siya,
naglabas siya ng kahon. Singsing 'yon.
Nabigla ako.
Mas mahalagang palibutan ang sarili mo ng mga tao
na magpapasaya sa 'yo, kasi isang beses ka lang mabubuhay.
Hindi mauulit ang lahat.
Hanapin mo ang babaeng 'yon. Hindi mo 'yon pwedeng madaliin.
Naisip ko no'n, "Hindi maniniwala ang tatay ko."
Nabuntis ako noong gabing ikinasal kami.
Kinakabahan ako, "Diyos ko, hindi ko alam kung…"
"Handa na ba akong maging ina?" 21 ako no'n.
Umiyak ako isang gabi. Ngayon ko lang 'to naikuwento, pero umiyak ako.
Tinawag niya akong "Satnin." Sabi niya, "Satnin, ano'ng problema?"
"Ano'ng problema, baby?" Sabi ko…
"Natatakot ako."
"Di ko alam kung handa na akong mag-anak."
Sabi niya, "Magiging mahusay at mabuti kang ina."
Sabi ko,
"Hindi ko magagawa 'yong dati kasama ka."
Sabi niya, "Magagawa mo pa rin."
Sabi ko, "Hindi mo gugustuhing may sanggol at mga bata."
Ikinasal kami, magkasama kami sa lahat ng bagay,
pumunta kami sa Vegas.
Naisip ko, "Titigil lahat ng 'yon."
Iba talaga ang isip ko kesa sa kanya.
At gusto niyang maging ama.
Nasabik si Elvis na maging ama.
Kinakabahan siya, sigurado 'yon.
Di siya marunong magkarga, tingin niya di niya kaya.
Maganda ang kinalabasan.
Ginawa niya ang huling pelikula para sa Paramount,
'yong Easy Come, Easy Go. Di 'yon kumita.
Hindi rin bumenta ang record, naka-30,000 kopya lang.
Sa tingin ko hindi niya napansin
kung gaano kalala ang sitwasyon hanggang sa magkaro'n ng headline
sa isa sa mga diyaryo. Sabi do'n,
"Wala nang may gana pa sa pelikula ni Presley."
WALANG PAG-ASA SI PRESLEY NAPAILING ANG REVIEWER SA PELIKULA
Sa isip ng Koronel, kapag kailangang mag-focus ulit ang mga tao…
Noong '56, ipinasok niya si Elvis sa maraming palabas sa TV.
Pagkabalik niya galing Army tapos bubuhayin niya ulit…
"Dinala ko siya sa Frank Sinatra Show."
Ngayon, wala na siya.
Sabi niya, "Babalikan ko 'yong dati, ibabalik ko siya sa TV."
All or nothing na 'yon.
Lumipas ang mga taon, nami-miss ko na ang mga manonood.
Naiinis talaga ako.
Ang dami kong pelikula, at di ko magawa ang kaya kong gawin.
Nagtuloy-tuloy, pero gusto ko sanang makabalik.
Ang idea, "Oras na para ibalik siya sa bahay ng bawat isa."
'Yon na 'yong
alam natin sa ngayon na '68 Comeback Special
no'ng mangyari 'yon.
Ayaw niya sa mga tao.
Gusto lang niyang mag-relax, pumunta sa dagat at mag-isip.
Lumulusog na siya.
Nagsimula siyang magsanay.
Nabawasan yata siya ng 25 pounds.
Pang-heavyweight championship ang training niya.
Hindi ko pa yata siya nakitang
gano'n kasabik noon.
Okay, heto na.
512 na 'yan.
Noon, hindi namin alam kung pupunta si Elvis o hindi.
Kasi madalas kapag nasa session, nagbabanda ka,
nagba-backing vocals ka
tapos inaayos mo 'yon kasama ang mga producer.
Tapos dumating si Elvis at nandoon siya.
Take 501 'yan.
Naninigarilyo ako noon
Umiinom at sumasayaw ng hoochie-coo
Naninigarilyo at umiinom ako noon
Naninigarilyo at umiinom at sumasayaw ng hoochie-coo
Umupo siya, kinausap kami.
"Ang sarap pakinggan. Kumusta kayo?"
Gusto niyang malaman kung sino kami,
ang ginagawa namin, at ang music na gusto namin.
Kaya naligtas ako Naligtas ako
Sabi niya kinakabahan siya sa paggawa no'n.
Ang buong '68 Special.
Kinakabahan siya, kasi no'n lang siya gagawa ng gano'n.
Lintik.
Pinag-uusapan na ng mga tao ang special batay sa naaalala nila,
'yong lumang rock and roll na ibinalik ni Elvis.
Sinubukan ng Koronel na sirain 'yon.
Maraming skit ang special,
nakikipaglaban siya, may maliliit na set piece.
-Buwisit. -Okay.
Oo, may magagandang tugtog.
Marami ring
pakana si Koronel Tom Parker.
Nine-oh-two.
Five-ten.
Diyos ko.
Kinakabahan siya kapag tumutugtog at kumakanta siya,
pero naiinis din siya kapag hindi 'yon ang ginagawa niya.
Take 120.
Ang away sa pagitan ni Elvis at ng Koronel,
o ang away sa pagitan ng dalawang Elvis…
Kahit pa'no mo sabihin… malinaw 'yon sa sama ng loob niya
sa pakikialam sa music…
Lalakad ka, pasensiya na.
-Nagkamali ako. -Ituloy mo lang.
…at sa matinding inis niya sa pagpilit sa kanyang gawin 'yong mga skit.
Five-oh-two.
Nasaan ang downstage? Doon ba?
Pababa, dito.
Nakikita mo ang asul na marka dito?
Dito siguro.
Labing-apat na taon, di ko alam ang upstage at downstage.
Ang masayang special ni Koronel Parker ang pinagmulan nito.
Nakabatay sa kagustuhan ni Koronel Parker 'yong binigay niya sa producers,
at 'yon si Elvis sa publiko,
batay sa pagkakakilala sa kanya sa huling pitong taon.
Sa oras ng pahinga,
babalik ang pribadong Elvis para gawin ang ginagawa ng pribadong Elvis,
ang tumugtog kasama ang kaibigan.
No'ng nakita 'yon ng producers ng palabas,
naisip nila na basura ang pinapagawa ng Koronel kay Elvis.
At ginto ang ginagawa ni Elvis sa pribadong buhay niya.
Parang "Blue Moon of Kentucky," di ba?
Mag-a-acoustic jam sila araw-araw pagkatapos ng rehearsal.
Kung sino man ang nando'n.
Wala munang production, wala munang original concept.
Ito ang isinisigaw ng publiko na hindi nila kailanman nakita.
Alam mo, naisip ko kagabi…
isasama natin sa segment
'yong medley, kung saan man diyan.
Gano'n din ang iniisip ko, Elvis.
Pero kailangan nating gawin 'yong ibang masasaya para magawa ito.
Nagre-relax ka na. Nagawa mo na ang parte mo.
Sabi ko kay Koronel Parker, "Magdadala ako ng camera doon."
Sabi niya, "Mamamatay muna ako."
Matapos ang pangungulit nilapitan niya ako dahil sa inis
at sinabing, "Makikipagkasundo ako. Hahayaan kitang gawin 'yon sa stage,
pero hindi ko maipapangako na lalabas 'yon sa NBC."
Pag nakita mo siyang tumugtog no'ng lumang standard,
'yong blues, gospel, mga kantang gustong pakinggan ni Elvis,
pag nakita mo siyang tumugtog sa stage,
literal na inuulit nila
'yong nangyayari sa dressing room niya
kapag walang camera.
At ang naaalala mo,
'yong umaangil at naglalakad na Elvis pabalik sa stage na nagsabing,
"Sige, Keith Richards at Mick Jagger,
pero ako si Elvis Presley."
Ang susunod na programa ay hatid sa inyo sa living color ng NBC.
Ipinakikilala ng Singer, ang Elvis na pinagbibidahan ni Elvis Presley
sa unang TV special niya.
Ang una niyang pagtatanghal sa TV sa loob ng 10 taon.
Sabi niya sobrang kabado siya.
Kung magugustuhan siya ng mga tao.
Di namin alam kung lalabas si Elvis sa dressing room niya.
Welcome sa NBC…
Siyempre ibang-iba 'yong pinagtatrabahuhan ko.
Pero sasabihin ko sa 'yo na
kung di ka takot, may problema ka.
Kung gusto mong maganda ang kalabasan,
di ka makakakilos.
Ang lungkot ng pakiramdam.
'Yong takot…
na mabigo ka
ang manghihikayat sa 'yo.
'Yong takot na mapahiya.
Alam natin ang pakiramdam no'ng napapahiya ka sa harap ng mga tao.
Ang pangit no'n.
"Nandito ang mga tao, kabataan."
"Di ko alam kung gusto nila ang music ko. Baka Beatles ang gusto nila."
"Gusto nila si Janis Joplin o Jimi Hendrix."
"Walang may pakialam sa akin."
Pero merong kabuluhan
'yong kompetisyon kaya nagagawa mo ang mga bagay.
Anticipatory anxiety ang tawag ko do'n.
Naaalala ko,
nasa Saint Paul kami sa simula ng tour na Born in the U.S.A.,
umupo ako sa backstage at sampung minuto bago kami umakyat,
naririnig ko ang sigaw ng mga tao.
Sumisigaw sila at excited.
Sabi ko,
"Naku."
"Ano ba ang pinasok ko?"
Aakyat ka sa entablado na hindi pamilyar sa 'yo.
Pino-produce at dini-direct ka ng mga taong hindi mo talaga kilala.
Sa isang punto, mawawalan ka ng pakialam.
"Kailangan kong lumabas,
kahit ano'ng mangyari, buwisit."
Umabot siya sa puntong 'yon.
'Yan ang tumatakbo sa isip niya.
Alam mo. Nahanap niya.
At papunta… Do'n ang direksiyon niya.
Pupunta siya kung saan siya dinadala ng kapalaran niya.
Nakatira ako sa Woodstock, New York.
Ang iba sa The Band, nando'n kaming lahat, at si Bob Dylan.
Noong nabalitaan namin ang special ni Elvis sa TV,
sabi namin ni Bob, "Tingnan nga natin."
"Tingnan natin kung walang nagbago."
Kung naghahanap ka ng gulo
Nasa tamang lugar ka
Kung naghahanap ka ng gulo
Tumingin ka sa mukha ko
Ipinanganak akong nakatindig
At sumasagot
Mountain jack ang tatay ko na berde ang mata
Dahil masama ako
Paghihirap ang gitnang pangalan ko
Well, masama ako
Kaya huwag mo akong lokohin
May maliit akong kainan na may malaking TV.
Nasa kusina ang tatay ko, pero nakikita niya ang TV mula…
sa puwesto niya sa mesa sa kusina.
Umupo ako sa harap ng TV.
'Yon ang pagbabalik ni Elvis Presley.
Malapit na akong Mamatay sa gutom sa Memphis
Mauubusan ako ng pera at suwerte
Nakaupo ako sa taas. Gusto kong makita lahat.
…punong-puno ang truck ng manok Nakisakay ako sa Panama City
Umakyat siya sa entablado, at napa-"Wow" talaga ako.
Pareho ang kuwento Sa kanila buong gabi
Walang lugar Para sa lalaking gitarista
Di ko pa siya nakitang kumanta.
Unang beses ko siyang mapanood, at napa-"Wow" ako.
"Ito ba ang dahilan?"
Ipinarinig ko sa kanila ang tunog ng banda Ang lalaking naggigitara
Ipakita mo, anak
Di ko nakuha kung gaano siya kagaling no'ng napanood ko siya ng isang beses.
Ipinakilala niya ulit kung sino siya noon, at kung magiging sino siya.
Sundan mo lang ang mga tao Mababaliw ka sa dance floor niya
Hinahanap ang lima-kataong grupo Sa taas at baba ng Golpo ng Mexico
Hulaan ang namumuno sa lima-kataong banda
Hindi mo ba alam 'Yong lalaking naggigitara
Do'n nakalamang si Elvis.
Kaya niya pa rin.
Mas buo, mas malakas.
Inangat ng Elvis si Elvis.
Ang isang bagay na tumatak sa 'kin,
'yon ang pinakamagandang itsura niya.
Lumabas siya…
tapos… siya ang pinakaguwapong lalaki sa planeta.
Lumabas siya at suot niya ang leather suit,
at ang ganda ng hulma ng pisngi niya, parang Greek statue.
Magandang gabi.
-Ang haba ng palabas. -Ang haba ng palabas.
Sa maraming taon, hindi pa siya nakikita ng mga tao
na tumugtog at kumanta.
Nahiwalay talaga 'yon noon.
Ano na'ng gagawin ko ngayon?
Lahat ng insecurities niya,
nagpapakatatag siya para di siya mapahiya.
Ito dapat 'yong hindi pormal na sesyon na magre-relax lang kami,
gagawin namin ang gusto namin. Lalo na ako.
Oo, ang lalaking magarang manamit, gumigiling ang bewang,
at makapal ang buhok, mahiyain siya,
sobrang sensitive niya.
Wala pa 'yong buong banda dito, pero gusto naming…
bigyan kayo ng idea kung pa'no ako nagsimula, 14 na taon na ang nakaraan.
'Yong tunog na mayroon kami noon.
Ang lalaki sa kaliwa ko ang naggigitara para sa akin
noong nagsimula ako noong 1912. Nineteen…
Di lang para sa pagbabalik ni Elvis 'yong palabas.
Do'n niya ulit pinagsama-sama 'yong buong banda niya.
Siya si Scotty Moore, gitarista siya.
'Yan ang banda niya noong country singer pa siya.
'Yan ang banda noong nasa Louisiana Hayride siya.
'Yan ang banda noong tumutugtog siya sa Opry.
Siya ang drummer ko. Taga-Shreveport, Louisiana.
Sampung taon ko nang kilala si DJ Fontana.
Nanonood ka ng mga musikero na nagmamahalan,
na nagkahiwa-hiwalay, pero bumalik sa isa't isa
para makatugtog ulit sila.
Ang una naming ni-record, may gitara, bass,
at isa pang gitara.
Ganito 'yon.
Ayos lang 'yan, mama
Ayos lang 'yan sa 'yo
Ayos lang 'yan, mama Kahit anong paraan
Ayos lang 'yan
Ayos lang 'yan, ngayon, mama
Kahit anong paraan
Kapag nakaupo siya sa mga upuan
kasama ang kabanda niya, at may manonood doon mismo na nakapalibot sa kanila,
nasa maliit na grupo lang siya,
makikita mo 'yong koneksiyon niya sa mga tao.
Iiwan ko na ang bayan, mahal Siguradong iiwan ko na ang bayan
Kung gayon, hindi ka na maaabala Sa pag-abang ko sa pinto mo
Pero ayos lang 'yan
Ang guwapo niya.
Ang ganda ng kanta niya.
Pakiramdam ko, "Ang team ko. Ang team ko, bumalik sila at panalo…"
"Panalo na naman sila." Okay?
Heto na, baby.
Ayos lang 'yan
Ayos lang 'yan, ngayon, mama
Kahit anong paraan
Rebelasyon lang 'yan.
Musical revelation lang 'yon.
Nakita mo ang mataas na antas ng artistry niya.
Pambihira 'yong pagkanta niya,
at nakita mo siyang tumugtog ng gitara,
at unang beses mo 'yong narinig.
Magaling siyang maggitara.
Nasa TV ba tayo?
-Nasa TV tayo? -Hindi, nasa train tayo papuntang Tulsa.
Ang pinakagusto ko sa '68 Comeback Special,
kinanta ni Elvis ang, "Baby What Do You Want Me To Do."
Parang pampainit na kanta, parang warm-up na blues.
Ang astig ng gitara niya,
masasabi mong pinanganak siya para gawin 'yon.
Oo, baby!
Oo!
Bumabalik na lahat ng nagdala sa kanya doon,
nawawala na ang lahat ng nakasagabal sa kanya.
Lahat 'yon.
Oo!
Napasilip mo ako, pinagtago mo ako
Pakiramdam niya, ang lakas niya no'ng sandaling 'yon.
Nabubuhayan ulit siya.
Naisip niya siguro,
"Ako si Elvis Presley."
Ginagawa ko ang gusto mong gawin ko Mahal, ano'ng gusto mong gawin ko
May mali sa labi ko, pare.
Ganito. Hindi, sandali lang. May mali sa labi ko.
-Teka… -Naalala mo 'yon, di ba?
May balita ako sa inyo. 29 na litrato 'yong may gano'n.
Uy, Elvis. Ang daliri.
-'Yon lang ang nagagalaw ko sa Florida. -Tama.
No'ng minsan, nag-shoot ng palabas ang pulis sa Florida kasi
'yong PTA, YMCA, at iba pa, akala nila kung…
sino ako. At…
Sabi nila, "Baliw yata siya."
Kaya, sila…
Lumabas ang mga pulis at kinunan nila ang palabas.
Di ako makagalaw, kailangan kong tumayo.
'Yong hinliliit ko lang ang nagagalaw ko.
Sa buong palabas.
Ito ang pinakatotoong ginawa ni Elvis Presley na nakita ng kahit sino.
Baka ito ang unang beses
na may nakakita talaga
sa totoong Elvis Aaron Presley,
ang anak ni Tupelo sa Memphis.
Sabi ko sa kanya, "Ganito, pare, magagawa mo ang gusto mong gawin."
"Gawin mo kung ano'ng gusto mo."
Sabi ko…
Para sa pera 'yang isa Dalawa para sa palabas
Tatlo para maghanda, ngayon na, pusa, alis
Pero wag mong tapakan ang asul na suede kong sapatos
Gawin mo ang kahit ano Wag ang asul na suede kong sapatos
Ayos!
Pwede mo akong patumbahin Tapakan sa mukha
Siraan ang pangalan ko sa buong lugar
Gawin mo ang gusto mong gawin
Pero, mahal, lubayan mo ang sapatos ko
Wag mong tapakan ang asul na suede kong sapatos
Gawin mo ang kahit ano Wag ang asul na suede kong sapatos
Sunugin mo ang bahay ko, nakawin ang kotse ko
Inumin ang alak ko…
Diyos ko.
Para siyang tigre.
Mahal, lubayan mo ang sapatos ko at wag…
Nagpapasikat siya at ginagawa ang gusto niya, ang sexy,
parang nabuhay siyang muli.
Ingat, baby, ingat
"Kinasal ako sa kanya?"
"Wow. Saan ako galing?"
Diyos ko. Ang guwapo niya.
Ang kintab ng buhok niya, at tinatamaan 'yon ng ilaw.
Parang kumikinang siya na…
Di ko alam ang itsura ng Diyos, pero masasabi mong para siyang Diyos.
Ituloy mo lang, ganyan nga.
Ang tindi no'n.
Napakaganda.
Gawin mo ang kahit ano Wag ang asul na suede kong sapatos
Naaalala ko ang ilang babae, balit na baliw sila sa kanya.
Sabi nila, "Diyos ko, di ko alam."
"Hindi ko alam na may ganito siyang karisma."
"Hindi ko alam na napaka-sexy niya."
Nagustuhan n'yo ba?
Naririnig ko ang mga komento, at napapa-"Wow" ako.
"Wow. Kakakilala lang nila sa kanya."
'Yon ang naranasan namin noong nag-uumpisa siya.
Kakanta siya, "Heto ang isa sa mga kanta ko."
"Sumikat din ang isang ito." Ayos lang 'yon,
pero doon sa special, kinanta niya 'yong "Trying to Get to You."
Trying to Get to You.
Nasa B-side 'yon ng isa sa mga nauna niyang record.
At kinanta niya 'yon sa langit.
Ang galing.
Naglalakbay ako sa taas ng mga bundok
Kahit sa pagitan ng mga lambak
Naglalakbay ako araw at gabi
Tumakbo na ako
Mahal, sinusubukan kitang puntahan
Mula nang mabasa ko ang mga sulat mo
Pambihira talaga 'yon. Dahil malaya siya.
Walang makapipigil sa akin
O maglalayo sa akin sa iyo
Ilang taon siyang itinago ng Koronel, gumagawa ng mga pelikula.
Pero wala silang kahulugan
Pero pag hinayaan mo lang siya sa stage, alam mo na.
Sabi ko, "Bagay na bagay ang ginagawa mo sa itim na leather suit."
"Ituloy mo, tol."
Noong pinakamadilim ang daan ko
Sisikat ang pinakamaliwanag na ilaw
Noong sinusubukan kitang puntahan
Nagustuhan 'yon ng mga manonood. At nakukuha niya
'yong gusto niya, na siyang dahilan ng lahat.
Hindi dahil sa pera. Okay ang pera.
Pero 'yong music ang nagpapasaya sa kanya, mula pa noong pagkabata niya.
Nagpa-party ang warden Sa kulungan sa bayan
Nandoon ang banda ng kulungan At napahiyaw sila
Tumalon ang banda At napaindak sila
Dapat narinig mo sila Mga presong kumakanta ng rock
Siya 'yong dating Elvis, parang nagbabalik-tanaw ka.
Lahat ng tao sa buong…
Pinagsabay niya 'yong pagiging luma at bagong Elvis.
Tumugtog ng tenor sax si Spider Murphy Umihip si Little Joe…
Nakita mo ang dating Elvis, '68 Elvis, at ang paparating na Elvis.
Purple gang ang buong rhythm section
Let's rock
Sige, tayong lahat, let's rock
Lahat ng nasa selda
Sinasayawan ang rock sa kulungan
Naghahanap siya ng paraan para mabuhay kung saan mabubuhay siyang mag-isa.
Para sa 'kin, nahanap niya ang lugar na 'yon sa '68 Special.
Nilingon ni Bugsy si Shifty Sabi niya, "Nix nix"
"Gusto ko munang magtagal At magsaya"
Pag pinag-uusapan si Elvis, o ang pagkabigo sa career niya,
sabi nila, "Hindi siya pumunta kung saan siya dinadala ng tadhana."
Noong gabing 'yon, pumunta siya kung saan siya dinadala ng tadhana.
Nakarating siya do'n.
Sinasayawan ang rock ng kulungan
Sumasayaw tayo ng rock
Oo, sumasayaw tayo
Sa rock ng kulungan
Pambihira ang '68 Special.
Pero gano'n si Elvis araw-araw.
Walang nakaisip na damihan pa ang palabas ni Elvis.
Kung may utak sila o may foresight sila,
dapat gumawa pa ng 50 no'n dahil pag-uusapan din natin 'yon.
Gano'n si Elvis araw-araw.
Hindi lang maganda ang araw niya.
Gano'n ang gagong 'yon araw-araw.
Pinag-uusapan natin kung paano ang naging normal na buhay niya.
Ang pressure sa pag-aasawa,
pagiging ama, sikat,
mga kalokohan ni Koronel Tom Parker.
Pero sa gitna nito, parang may mga kidlat.
Tayo na ang bahalang mamili at magsabing,
"Diyos ko, sana may kasunod pa. Bakit wala na?"
Lahat ng magagandang kuwento sa show business, dapat meron 'yong
higit isang act.
May tatlong act 'yong magagaling.
Pangatlong act niya 'yong special.
Alam natin kung paano natapos 'yon,
pero sa simula, maganda 'yon.
Medyo kakaiba 'yong hiling ko para kay Elvis Presley,
pero sana may mga taong may malasakit sa kanya.
Ginawa nating mga bagay ang mga artista.
Isa siyang tao.
Taong takot na takot,
pero ipinakita niya lahat.
Masaya ako kapag nakikita ko ang special, kasi
do'n siya tumayo para sa sarili niya.
May mga ilaw na mas maliwanag
Sa isang lugar
Sa tingin ng iba, trahedya ang naging buhay ni Elvis.
Alam natin ang katapusan.
Kung makakahanap ako ng magandang lupain
Kung saan magkakasamang naglalakad ang mga kapatid ko
Sabihin mo kung bakit, oh, bakit…
Kapag pinapanood ko ang '68 Special, Gusto kong isipin na…
'Yon na 'yon.
Umalis siya sa stage at masaya siya.
Dapat may kapayapaan at pagkakaunawaan
Minsan
Kasi nakita natin noong gabing 'yon ang tanging pagkakataon
na nagdesisyon si Elvis Presley na piliin kung sino siya, para sa sarili niya.
Kung mangangarap ako ng mas mainit na araw
Kung saan may pag-asa ang lahat
Sabihin mo kung bakit, oh, bakit
Bakit hindi sumisikat ang araw?
'Yon na 'yong pinakamalapit na katuparan ng mga pangarap niya,
na siyang dahilan ng pagsisimula niyang kumanta.
Naligaw tayo sa ulap
Sobrang lakas ng ulan
Nakakulong tayo sa mundo
Na puno ng sakit
Pero hangga't may taong
May lakas na mangarap
Mababawi niya ang kaluluwa niya
At makakalipad siya
Naaalala si Elvis ngayon bilang isa sa pinakamagagaling na American talents.
Sa kaibuturan ng aking puso, may panginginig…
Dahil ito sa mga sandali
na nakita siya ng mga tao.
Ang pinakamaganda sa mga sandaling 'yon,
ay ang gabing 'yon sa entablado sa Los Angeles.
Doon sa dilim
May kaaya-ayang kandila
Oh yeah
At habang nakakapag-isip ako, habang nakakalakad ako
Habang kaya kong tumayo, habang nakakasalita ako
Habang kaya kong mangarap
Hayaan mong ang pangarap ko
Ay matupad
Ngayon na
Hayaan mong magkatotoo ngayon na
Oh yeah
Salamat. Magandang gabi.
IPINALABAS ANG '68 COMEBACK SPECIAL NOONG DECEMBER 3, 1968.
IYON ANG MAY PINAKAMATAAS NA RATING SA MGA PALABAS NG NBC NOONG TAONG 'YON.
42% NG AMERIKANO ANG NANOOD SA TV.
PURO LIVE PERFORMANCES NA LANG ANG GINAWA NI ELVIS PAGKATAPOS NG 1968.
NAGKAROON SIYA NG 361 PANG CONCERT BAGO SIYA NAMATAY NOONG 1977.
42 TAONG GULANG SIYA.
Nagsalin ng Subtitle: ZP