Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Brooklyn, zijn jullie er klaar voor?
LIVE VANUIT BROOKLYN
Geef een applaus voor Jo Koy.
Brooklyn.
Brooklyn, serieus?
Ze vroegen me waar ik dit wilde doen.
Ik zei: 'Er is maar één plek en dat is Brooklyn.'
Als je in het publiek kijkt, zie je elke kleur en dat is New York.
Het begon lang geleden in New York toen iedereen op dit eiland werd gepropt...
...en ze zeiden: 'Succes.'
En toen gebeurde dit. De rest van de wereld kan ervan leren.
Ik word blij als ik dit zie.
Ik kijk naar iedereen en denk: o, shit.
Dat hebben we nodig, gewoon lachen. Iedereen is tegenwoordig zo serieus.
Ik ben het zat.
Ik wil omgaan met mensen die gewoon willen lachen.
Ik ben op die leeftijd waar het me niks kan schelen.
Ik ben mensen zat die altijd maar pessimistisch zijn.
Van die pessimisten. Ik noem ze Energievampiers.
Ze zuigen de energie uit je.
Maar mensen gaan graag met zulke mensen om.
We willen ze opvrolijken. Dat is onze taak.
'Laten we ze mee op pad nemen en ze opvrolijken.'
Dat doe je acht uur lang en dan denk je: ik ben gesloopt.
Snap je?
Sommige mensen willen niet lachen, want je hebt zo iemand meegenomen.
Sommige mensen luisteren nu en doen...
Zorg dat je van diegene afkomt.
Maak het vanavond nog uit. Die sukkel zonder energie. Wegwezen.
Je kwam naar een comedyshow en zit chagrijnig te kijken?
Stik erin.
Sterf. Dag.
Doe het vanavond op de parkeerplaats aan het eind van deze...
Echt, zeg vanavond op de parkeerplaats: 'Je hebt gehoord wat hij zei.
Dit was het dan. Het is voorbij, je bent waardeloos.'
Daarom scout ik tijdens mijn stand-up. Ik loop heen en weer en kijk.
Ik zoek mensen die echt lachen. Daar richt ik me op.
De rest kan me niet schelen.
Zij, daar. Ze kijkt alsof ze hoofdpijn heeft.
Daar, ja.
Bij elke grap.
Verdomde hoofdpijn.
Ik reageer op jouw energie.
Mensen gaan graag om met vrolijke mensen.
Het is besmettelijk. Het is een kinetische connectie.
Ik heb contact met jou, niet met de rest.
Er zit hier nog zo iemand, die zwarte kerel hier.
Elke keer als hij lacht, knijpt hij met twee vingers in z'n neus.
Kijk, daar.
Ik zweer het.
Denk je dat ik dit verzin?
Ik zag het.
Hij heeft last van z'n bijholtes als hij moet lachen.
'Jeetje, deze grap, Koy.'
Ik ben je neusspray.
Als ze lachen, lachen ze hard.
Het is fijn om te lachen.
Dat is Gods medicijn.
Als je lacht, komt er endorfine vrij. Echt waar.
Dat is niet verzonnen.
God gaf dat aan je. Als je lacht, komt er endorfine vrij.
Endorfine eet de negatieve dingen in je op.
Je zult een lang leven leiden.
Hoor jij bij hem? Hij zal lang leven.
Hij zal er nog heel lang zijn.
Hij heeft een loopneus, maar hij is er.
Jij gaat een lang leven leiden.
Als die endorfine vrijkomt, voel je je goed.
Het is euforisch. Je krijgt het alleen door te lachen.
Daarom zeg ik tegen mensen: 'Lach, het is gratis.'
Vanavond niet.
Maar morgen.
Onthoud dit voor morgen.
Dan is 't gratis, een soort gelach to-go.
Je neemt het mee, je niest. 'Mijn God, die zwarte kerel.'
'Die zwarte kerel.'
Hij doet het nog steeds.
Daar wil je mee omgaan.
Geloof me, ik scan.
De mensen die niet lachen kunnen oprotten.
Die gaan morgen dood.
Ze konden leven, maar ze kozen ervoor dat niet te doen.
Wie lacht er nou niet bij een comedyshow?
Sterf. Dag.
Dag. Het boeit me echt niet.
Dag.
Weet je hoeveel spieren je nodig hebt om niet te lachen?
Je moet jezelf fysiek tegenhouden. Al je spieren zijn aangespannen.
Als een kontgat.
Jouw kontgat is het strakste kontgat hier.
Er schieten keuteltjes uit je reet.
Je kunt niet eens goed poepen.
Daarom zeggen ze dat je poep in je oren hebt, dat is ook zo.
Zijn kontgat staat wijd open.
Wijd open.
Een gapend kontgat van het lachen.
Dat is grappig.
Het voelt goed om te lachen. Echt.
Waarom zou je niet willen lachen?
Het voelt zo goed. Je bent eraan verslaafd.
Ben je weleens laat op je werk en je ziet mensen lachen in de kantine?
Wat doe je? Je begint te lachen en vraagt: 'Wat?'
Ze lachen je uit omdat je weer te laat bent.
Je wilt erbij horen.
Je stapt nooit op een chagrijn af. Nee, je blijft uit z'n buurt.
Verwijder die mensen uit je leven.
Omring jezelf met winnaars, met echte vrienden.
Social media hebben iedereen verpest. Ze denken dat volgers vrienden zijn.
Ze volgen je niet omdat je leuk bent. Ze willen zien dat je het verpest.
Heb je daarover nagedacht?
Als je ooit iets goeds post, dan zeggen je zogenaamde vrienden niks.
Ze liken de foto niet eens.
Ze doen alsof ze 'm niet hebben gezien. Je weet dat het wel zo is.
Ze hebben het gezien, maar ze doen alsof.
Dat zijn je vrienden niet. Dat zijn verdomde luizen.
Doe ze weg. Simpel, verwijderen.
Verwijderen.
Je eindigt met vijf vrienden.
En dat zijn vast je familieleden.
En twee ervan haten je ook.
Hoe heet je? - Larry.
Je bent geweldig. Je lacht ook hard.
Het voelt goed, toch? - Ja.
Hoe oud ben je? - Zesenveertig.
Zesenveertig. Aziaten moet je vragen hoe oud ze zijn.
Je moet ze vragen hoe oud ze zijn.
Sorry, het is respectvol. Je moet niet raden.
Probeer nooit te raden.
Ik dacht dat hij jong was. Hij is oud.
Hij is hartstikke oud.
Hij ziet er alleen jonger uit omdat hij helemaal Aziaat is.
Ik ben half wit, Mijn witte deel...
Mijn witte deel zei: 'Jij wordt oud.'
Stokoud.
Ik mag je wel, Larry.
Heb je kinderen? - Ja.
Dacht ik al. Hoeveel? Eentje maar?
Drie? Jeetje.
Hoe oud zijn ze?
Ik kom zo wel bij je terug.
Aziaten geven niks om de leeftijd van hun kinderen.
Het boeit ze niet.
'Hoeveel?' 'Drie.' 'Hoe oud?' 'Wat maakt dat uit?'
'Weet ik veel.'
'Eén, twee en drie.'
Wat?
Hij keek omhoog.
'Ik kom er zo op terug, Mr Koy.'
Hoe oud? Tieners?
Vijftien, twaalf en vijf. - Vijftien, twaalf en vijf. Zie je?
Wij moeten ze eraan herinneren...
...dat hoe mooi dit schip ook is...
...deze social media, we moeten ze eraan herinneren dat het niet echt is.
Ze weten in deze tijden niet meer wat echt is en wat niet.
Ze leren alles in 15 seconden.
Vijftien seconden en ze begrijpen de wereld.
Vijftien seconden, en ze weten met wie zwarte mensen problemen hebben...
...en witten haten iedereen.
Aziaten willen de wereld overnemen.
Dit alles in 15 seconden en onze jeugd kijkt ernaar.
Ze consumeren het.
Ze nemen die informatie op. Daar baseren ze hun waarheid op.
Wij moeten ze laten beseffen dat het verkeerd is.
Je moet erop uit en dingen zien.
Laat social media je niet vertellen wat goed en fout is.
Ga erop uit en zoek het uit.
In Brooklyn zie ik witte mensen, Aziaten, zwarte mensen...
...en we lachen allemaal om dezelfde dingen.
Social media zouden ons sociaal moeten helpen, maar dat doen ze niet.
Noem het antisociale media. Ze gaan met niemand om.
Kinderen hebben geen idee hoe je iemand moet benaderen.
Ze sturen je een DM met een stomme emoji.
Dat is hun openingszin.
Een aubergine waar spul uit spuit.
Als ze niet reageert, nou en.
Het is gewoon een gok.
Een smiley met hartogen.
Wat is dat?
Er is geen risico, geen opbouw. Daar krijg je geen zelfvertrouwen van.
Wat wij moesten doen, vooral ik, als ik interesse had in een meisje...
...dan zat ik vijf maanden naar haar te staren.
Met vlekken op m'n shirt.
Eten in m'n mondhoek.
'Ga met haar praten.' 'Wacht even.'
Eindelijk stap je op haar af. 'Je bent echt tof.'
'Dag.'
En raad eens wat er gebeurde? Niets.
Je gaat naar huis en trekt af.
Huilend. 'Waarom zei ik dat?'
'Waarom zei ik dat tegen haar?'
Ze hebben het goed.
Ze hebben het echt goed.
Misschien moeten we ze wat nederiger te maken.
Ze echt nederig maken, snap je?
Ze maken foto's. Elk kind denkt dat ze fotograaf zijn.
En dat denken wij ook.
Maar ik ken het verschil tussen onze foto's.
Ze hebben geen idee.
Ze hebben zoveel kansen voor een goede foto. Selfie.
Zie je weleens iemand...
Spontaan.
Hoe neem je een spontane selfie?
'Gelukt?' Gelukt?
Dat waren duizend foto's, natuurlijk is het gelukt.
'Filter, uitrekken. Uitrekken, filter, uitrekken.
Plaatsen. Bijschrift: Gek.'
Ze laten 'm zien. 'Iedereen heeft 'm geliked.'
'Kijk, ik heb 400 likes.'
Niemand vond je foto leuk.
Mensen tikken erop en scrollen verder. Ze kijken er niet eens naar.
Niemand heeft naar je foto gekeken.
Als kind vond je mijn foto leuk.
Dat moest wel, want ik liet je mijn foto zien.
'Kijk.' 'Wauw, dat is bizar.'
'Het is cool, hè?' 'Ja.'
'Oké, cool.'
Misschien moeten we dat doen.
Geef ze een wegwerpcamera. 'Hier, ga maar selfies maken.
Je hebt 12 kansen, je kunt beter...'
'Je hebt 12 kansen, zorg dat er wat goeds tussen zit.'
Zorg dat iedereen in het frame staat.
En wacht tot de flitseraccu is opgeladen.
'Waarom keek je?'
'Je staart. Nu moet ik 'm weer opladen, sukkel.'
Dan moet je naar een...
Je moet 'm ontwikkelen.
Je stopt 'm in een envelop, schrijft je naam erop...
...en geeft 'm aan een vreemde. 'Hier, mijn persoonlijke foto's.'
Het kost een week voor je ze terugkrijgt.
Een hele week denk je: hopelijk zijn ze gelukt.
Hopelijk zijn er een paar gelukt.
Je gaat je foto's ophalen.
Ze zijn ontwikkeld en je denkt: nee, verdomme. Nee.
Geen focus. Rode ogen?
Rode ogen.
Eentje is gelukt.
Je denkt: ja, hebbes. Je vraagt: 'Mag ik hier een dubbele van?'
Vraag ze dat nu.
Sinds we alleen nog maar telefoons met camera's hebben...
...weten ze niet eens meer wat een bol is.
Vraag een tiener wat dat is.
Zij hebben geen idee.
Dit is als je een foto laat ontwikkelen...
...en op die foto zie je een lichtcirkel boven iemand zweven.
Weet je wat m'n moeder dan zei?
'Je lola is op het kerstfeest.'
'Je lola kwam naar het kerstfeest, Joseph.'
'Ze kwam naar het kerstfeest. Ze is bij de aardappelsalade, Joseph.'
'Dat is haar recept. Ze heeft je aardappelsalade gemaakt.'
'In godsnaam, Joseph. Ze hield zoveel van je, Joseph.'
De lens was vuil.
Het was een vuile lens.
Die foto stond zes maanden lang bij het altaar.
Ik ben op een leeftijd, echt waar.
Ik ben fysiek en mentaal mijn vader geworden. Het is zo raar.
Dat doen we allemaal. Uiteindelijk veranderen we.
Let maar op. Alle jongeren hier, het gaat gebeuren.
Je takelt af, je zegt oude dingen.
Je weet niet waarom, ik zei laatst 'tof' in de auto.
Mijn zoon sprak me er gelijk op aan. 'Kijk, wat een tof gebouw.'
Hij zei: 'Zei je nou net "tof"?'
Ik zei: 'Mijn God, ja.'
M'n vader zei altijd dingen als...
Als kind in de jaren 80 was ik een B-boy.
Ik luisterde overal naar.
Ik luisterde naar Doug E. Fresh, Slick Rick, Beastie Boys.
Mijn vader zei 'Luister je naar hippetie-hoppetie?
Vind je dat muziek? Dat hippetie-hoppetie?
Het is een rage, je moet naar echte muziek luisteren.'
Ik werd boos en zei: 'Rot op, pap.
Dit is gaaf, de muziek van de toekomst.'
'We zullen zien.' En ik had gelijk.
Ik had gelijk.
Maar nu is hiphop wat anders geworden.
Nu klink ik als m'n vader, want ik zeg: 'Luister je naar dat gemompel?'
'Luister je naar dat gemompel? Ze zeggen niks.'
Gemompel.
Stom, gemompel, woord. Gemompel, woord.
M'n zoon zegt: 'Kop dicht, pa. Jouw muziek is bagger.'
Dat maakt me kwaad, want ik weet dat ik gelijk heb.
'Zeg niet dat mijn...'
'Vergelijk jouw rap niet met mijn rap.'
Dat waren dichters. Ze waren tekstschrijvers.
Biggie is 30 jaar geleden overleden.
Je hoort Biggie nog steeds in de clubs. Doe niet alsof 't niet zo is.
Ik snap het, mompel-rap is pakkend...
...maar ik vraag me alleen af wat ze zeggen.
...levensstijl
Je mompelde en zei toen één woord. Rot op.
...levensstijl
Hou je kop.
Sorry.
Sommige mensen kennen het niet.
Kun je het even afspelen?
...levensstijl
...mijn levensstijl
...begin
Hou gewoon je bek.
Hou gewoon...
Als ik oud klink, is dat maar zo.
Maar als je Biggie speelt, staat de boel op z'n kop.
Speel Biggie.
Zing maar mee.
beter dan gemiddeld
papa draait stickies op instinct mensen zijn niet snik
roze krokodillenleer, Detroit-spelers Timbs voor m'n hooligans in Brooklyn
Stop. Wat?
Timbs voor m'n hooligans in Brooklyn
Alleen daarom wilde ik deze special in Brooklyn opnemen.
Je kunt niks over Biggie zeggen.
Bij Biggie klonk alles cool. Als hij zwaar ademde, was dat een tekst.
Wat hij ook zei was logisch. Hij was een dichter.
En als je 't niet wist... - Weet je 't nu.
Wegwezen, Brooklyn. Kom op.
Geweldig. Jullie zijn zo leuk.
Ik blijf over leeftijd praten, maar het is waar.
Ik ben nu op een leeftijd dat dingen niet meer goed voelen.
De katers duren langer, niet meer één dag.
Maar vier of vijf dagen.
Dus voor alle jongeren, geniet ervan.
Altijd maar drinken, ongezond eten. Het krijgt je nog te pakken.
Melk?
Eet je melk op. Doe het.
Liter na liter met cornflakes.
Heerlijk.
Kaneel cruesli, ik at zo drie komen om middernacht.
Drie kommen kaneel cruesli.
Als je er dan melk bij drinkt, is het net horchata.
Niet meer.
Ik ben lactose-intolerant.
Wat? Wanneer is dat gebeurd?
Ineens is melk vergif.
Weet je wanneer ik erachter kwam dat ik lactose-intolerant was?
Op een date.
Alles gaat goed, ik bestel dessert, ze zegt: 'Zullen we delen?'
We eten de appeltaart.
Ik neem wat ijs, alles gaat goed. Ik rij naar huis, alles gaat goed.
Ik kijk naar haar en denk: het gaat gebeuren.
Ik rij. Ik krijg vanavond actie.
Toen zei m'n maag: 'Absoluut niet.'
'Stomme remmen.'
De remmen.
Ik gaf de remmen de schuld.
Er gaat niks gebeuren.
Ik neem haar niet mee naar huis.
Ze gaat me niet pijpen met een dinosaurus in m'n maag.
Stel je voor. Ze zegt: 'O, mijn God.'
Ik dacht dat het de remmen waren.
Ik kan geen melk drinken.
Ik mis melk zo erg.
Soms wil ik mezelf voor de gek houden.
Dan neem ik 's avonds laat een kom cruesli. Ik eet snel.
Als ik snel eet, val ik in slaap. Misschien merkt mijn brein het dan niet.
Ik val in slaap en dan zegt m'n kontgat: 'Er zit vergif in je.
We zorgen dat het eruit komt in je slaap.
Alsjeblieft, Mr Koy.'
Twee jaar geleden kwam ik erachter dat ik jicht heb.
Ik wist het niet eens, het gebeurde gewoon.
Sommige jongeren hier denken: wat is jicht?
Staat dat op Spotify?
Ik heb jicht.
Ineens ging mijn heupzenuw op slot. Hij stopte er gewoon mee.
Mijn heupzenuw werkt niet meer.
Ik snap het. Ik ken alle mensen met jicht.
Dat is het leuke van jicht, we zijn net een bende.
Jicht herkent jicht.
Je hoeft je hand niet op te steken, ik weet het.
Ik weet wie jicht heeft. Kijk naar degene...
Jij, vooral. Je zit zijwaarts.
Hij zit alsof hij naar de tweede honk glijdt.
Ik wist niet dat ik jicht had.
Ik wist niet hoe erg het was...
...tot ik mijn special Live at the Forum filmde.
Ik was 'm aan het bewerken en ik dacht: waarom loop ik zo?
Ik weet nog dat mijn been pijn deed tijdens het filmen.
Maar ik wist tot dat moment niet dat ik anders liep.
Ik dacht: waarom loop ik zo?
Je moet 'm vanavond kijken. Als ze zeggen: 'Dames en heren, Jo Koy.'
Dan zeg ik: 'Hallo, Los Angeles.'
Waarom loop ik zo?
Ik ging naar de dokter om te kijken wat er mis was.
Trouwens, als er hier een dokter is...
Ja, breng je medeleven terug.
Ze deed...
Het is alsof dokters hun medeleven kwijt zijn.
Ze behandelen hun patiënten als klanten.
Jij misschien niet, jij lijkt gelukkig.
Maar hou je een beetje in.
Slecht nieuws brengen met alle feitjes.
Stop, wij hebben ook gevoelens.
Ik zei: 'Er is iets met mijn been.
Mijn been schiet op slot en ik sport niet eens.
Het doet pijn van m'n heup tot m'n knie.'
'Dat is je heupzenuw. Een vroege stadia van jicht.
Je moet je IT-band uitrekken. Heb je thuis een foamroller?'
Ik zei: 'Denk je dat ik de remedie heb terwijl ik net pas weet wat er mis is?'
'Mr Koy, het spijt me.
Ga naar een sportwinkel en koop een foamroller.
Leg hem tussen je heup en je knie en rol heen en weer.
Het zal veel pijn doen, maar doe het vaak.
Het zal de druk verlichten en de IT-band uitrekken.
Je hebt vast veel onderrugpijn.' Ik zei: 'Ja.'
Hij zei: 'Het verlicht de druk.
Je voelt het ook bij de billen.
Maar die heb je niet.'
'Zeg je dat gewoon alsof het me niet kwetst?'
Hij zei: 'Mr Koy, het spijt me.
Zo bedoelde ik het niet, doen uw billen pijn?'
Ik zei: 'Nee.'
Hij zei: 'Precies.
Omdat je geen billen hebt.'
Dat raakte me.
Het kwetste me echt.
Ik wil dat elke vrouw dit weet, mannen geven niet om hun kont.
Het boeit ons niet, een kont is een kont.
We denken 's ochtends niet: billen, op naar de sportschool.
Het boeit ons niet. We doen geen crunches of squats.
Een kont is een kont.
Maar nu is mijn ego gekwetst...
...omdat een medische professional die weet hoe een kont eruit ziet...
...er bij mij geen kan vinden.
Hij keek achter me en zei: 'Zakken.'
Dus ik rij naar huis en denk: ik moet toch iets hebben?
Ik heb geen kont. Ik heb totaal geen kont.
Ik moet toch iets hebben? Een klein kontje, dat moet wel.
Ik ga naar huis, en ik zweer het.
Dit is de eerste keer dat ik naar mijn kont keek.
Ik had nog nooit naar m'n eigen kont gekeken.
Ik moet toch iets hebben? Ik kleedde me uit...
...en stond voor mijn grote spiegel en deed dit.
En ik heb geen kont.
Ik heb geen kont. Niks.
Ik heb een lange rug.
Ik heb een heel lange rug.
En helemaal onderaan zit een kontgat.
Er zit een kontgat onderaan.
Mijn kont is harig, dus het is net een deurmat...
...met een kontgat onderaan mijn ruggenwervel.
En ik deed...
Ik heb twee benen die overgaan in mijn schouders.
Wat is dat nou weer?
Op dat moment...
...dacht ik aan elk meisje met wie ik ooit ben geweest. Hoe deden ze dat?
Dit is afschuwelijk.
De eerste keer dat we seks hadden had ze moeten vertrekken.
Elk meisje had er vandoor moeten gaan.
Want ik heb praatjes. 'Ik ga naar de wc en dan komt ronde twee.'
Ik ga naar de wc en mijn kont zegt: 'We zijn zo terug.
Hou dat poesje maar nat, schatje.
We zijn zo terug en dan gaan we nog een keer.'
Waarom bleef ze?
Dit is voor alle mannen hier.
Als je een relatie hebt, of als je getrouwd bent...
...koester haar, want ze houdt van je om wie je bent.
Je ziel, je brein, daar is ze verliefd op.
Het gaat niet om je uiterlijk, echt niet.
Ze houdt van je om je innerlijk, je ziel.
Daar houdt ze van. Onthoud dat, Ik zeg het je nu.
Alle knappe mannen denken: dat geldt niet voor mij.
Rot op. Jij ook.
Je hebt een leuke kop, tot je je kleren uittrekt...
...en dan lijk je op een gesmolten kaars.
Je hebt een rode moedervlek met haar eruit.
Ik draag graag Polo ondergoed. Dat is mijn favoriet.
Ze zijn hetzelfde. Op de tailleband staat: 'Polo van Ralph Lauren.'
Voor hangt mijn buik er overheen en er staat...
Dat staat er. Het lijkt niet op de verpakking.
Ik weet dat er mannen zijn die me begrijpen.
Er staat niet 'Hanes', er staat 'Nanes'.
Ja, jij daar.
Elke man hier.
Het gaat gebeuren, hè?
Al die endorfine gaat door haar lichaam.
Ze gaat aan die lul zuigen.
Die lul waar je buik boven hangt.
Ze zal die harige...
Ze tilt je harige buik op die je lul omlaag duwt.
Jouw mooie vrouw tilt 'm op en zegt: 'Ik ga je pijpen.
Ik ga de pik van deze beer zuigen.
Maak het geluid, of ik ga niet zuigen.'
En dan doe je...
'Stom pluis. Zit er pluis in je navel?
Maak het geluid of ik ga niet zuigen.'
Weet je wat gek is?
Nu val ik onder de categorie 'zaddy'.
Ik ben een zaddy. Kijk.
Jullie juichen. Hou op.
Stop, ik trap er niet in. Er zijn mannen die daarvoor vallen.
Ga naar Instagram, ga online. Dan zie je #zaddy.
Als je erop klikt, zie je mannen zoals ik met stomme poses.
Maar dan...
Maar tussen de opmerkingen zie je: 'O, zaddy.'
'Oké, zaddy. Kijk jou eens.'
Daar trap ik niet in. Je bent nog niet klaar voor zaddy.
Als je in de twintig bent, blijf daar.
Als je in de dertig bent, blijf daar.
Je bent nog niet klaar voor zaddy. Zaddy is 'n speciaal type.
'Ik wil bij zaddy zijn, hij zorgt voor me.'
Je moet ook voor zaddy zorgen.
Zaddy heeft jicht.
Je bent nog niet klaar voor zaddy.
Wat als we seks hebben en ik m'n apneu-apparaat niet heb?
Wat ga je dan doen?
We hebben seks en ik heb m'n apneu-apparaat niet.
Ik lig daar en...
Je roept: 'Zaddy.
Wat is er, Zaddy?
Zaddy.'
Ik wil een vrouw met ervaring. Een vrouw die weet wat ze moet doen.
Ik wil een date die zegt: 'Kom, we gaan naar mij.'
'Ik heb mijn apneu-apparaat niet.' 'Die van m'n ex ligt nog bij mij.'
'Ik heb gedestilleerd water.' 'Wat?'
Hier is een aankondiging voor alle jongedames.
Als er in een bar een zaddy tegen je begint te praten...
Hij praat tegen je en staat zo...
Ik gebruik dit even.
Als hij dit doet terwijl hij met je praat.
Zo staat een zaddy als hij praat.
Dat is niet om cool te zijn.
Het is warm.
M'n bal plakt aan mijn dij.
Zo maak je je bal los van je dij. Je doet gewoon...
Dat is een plakkerige bal.
Heb je weleens een man dit zien doen?
'Nee, dat meen je niet.'
'Dat meen je niet.'
'Echt? Dat is bizar.'
Het zijn z'n ballen.
Hij heeft plakkerige ballen.
Kijk hoe hij zit.
Kijk naar de man naast je, met z'n benen wijd.
Het maakt 'm niet uit wie er naast hem zit.
Z'n ballen liggen op het kussen van de stoel.
Ze kunnen hun benen sluiten, maar dan is het net een ijshoorntje.
Kleverige ballen.
Nu weten jullie het.
Als je weer aan het werk gaat, weet je het.
Als die kerel van accounting aankomt.
'Rebecca, ik ga met een paar gasten naar Starbucks.
Wil je een Frappuccino?'
'Ga weg, Steve.'
'Iemand is chagrijnig.'
Die grap maakte ik lang geleden toen m'n zoon...
Hij was toen acht of negen.
Ik nam hem altijd mee, hij zat backstage.
Ik maakte grappen en ik deed dat. Na de show vroeg ik: 'Wat vond je ervan?'
Hij zei: 'Het was leuk, maar die ene grap begreep ik niet.'
Ik zei: 'Welke?' Hij zei: 'Die over de bal op de dij.
Ik snapte 'm niet, pap.
Waarom was dat zo grappig?'
Ik zei: 'Dat hoor je ook niet te snappen. Je bent negen.
Jouw ballen hangen nog onder je pik.
Daar zitten negenjarige ballen.
Onder hun pik.
Je pik is een wandelaar met een coole rugzak.
Die van mij is een oude reiziger met een versleten rolkoffer.
De wielen zijn kapot.'
Mijn zoon is 20. Ik wil zorgen dat hij het juiste leven leidt.
Helaas is het een andere generatie.
Ik probeer het bij te houden, maar het is fout.
Ik weet dat ze het mis hebben. Ze zijn zo soft.
Pesten. Dit is niet te geloven.
Ik snap het, er zijn ouders...
...die zeggen: 'Je snapt niet wat mijn zoon doormaakt.'
Maar jij snapt niet...
Weet je wie mijn grootste pestkop was?
Mijn moeder. Ze zei vreselijke dingen.
Echt vreselijk.
Als iemand iets zei op school, zei ik: 'Dat zei m'n moeder vanochtend al.'
Hij is soft.
Het zijn echt andere tijden. Ik heb hulp nodig om het bij te houden.
Mijn zoon is nu twintig.
Snap je? Ik moet zorgen dat mijn zoon er klaar voor is.
Als ouder is dat mijn taak.
Maar dat is hij niet.
Hij is er niet klaar voor.
Hij is niet klaar voor de algemene bevolking.
Het zou fout zijn als ik mijn zoon de echte wereld in stuur.
Mensen zeggen: 'Wiens kind is dit?'
'Wie heeft hem laten gaan?'
Hij is er niet klaar voor. ik kan mijn zoon een handvol geld geven...
...een hoop geld...
...en zeggen: 'Ga, Jo, je staat er alleen voor.'
Dan is hij zo terug. 'Ze hebben m'n geld afgepakt.'
Kinderen hebben alles.
Is mijn zoon tot laat uit? Uber.
Zo snel.
Hij gaat uit met vrienden. 'Ik neem wel 'n Uber.'
Oké, boem, Hij pakt een Uber. Ik zie het, want hij gebruikt mijn pinpas.
Ik denk: Uber Black? 49,99 dollar, wat?
Gast, je bent om de hoek.
Luxe. Ze kennen het niet.
Uber bestond niet.
Als ik uitging op een schoolavond...
...en ik belde m'n moeder: 'Kun je me komen halen?'
'Nee.
Ik heb m'n pyjama al aan...
...en mijn crèmes al opgedaan, Jo.
Kom nu naar huis.'
'Hoe?
Niemand heeft een auto.'
'Dan moet je rennen.
Ren.'
'Het is 1,5 kilometer.' 'Ren snel.
Niet stoppen. Kijk vooruit en ren zo snel je kunt.
Als je moe wordt, niet stoppen, doorgaan.'
Het is één uur 's nachts.
Het is donker.
Een auto zonder koplampen.
'Hij gaat me verkrachten.'
Ik ben tien keer bijna verkracht.
Maar ik was nooit meer laat
Als de zon onderging, zei ik: 'Ik moet naar huis lopen.'
Uber Eats, ga toch weg. Mijn zoon...
Als er geen eten is, Uber Eats.
'Pa, ik Uber wat. Er is geen eten.' 'Oké, ga je gang.'
Ik zie de rekening. 'De Cheesecake Factory?
Ben je net uit eten geweest?
Ben je soms op een date? Je nam ook een toetje?
Goeie fooi, eikel. Geef je nu fooi?
Je geeft nu fooi, hè?'
Wat is dat? Uber Eats.
Hij weet niets van 'No Eats'.
No Eats.
Ik heb m'n moeder zo vaak op werk gebeld.
'Er is niets te eten.' 'Kijk in de koelkast.'
'Ma, ik heb tien keer gekeken en het is elke keer hetzelfde.'
'Kijk nog eens.
Kijk nog eens.
Wat zit erin?'
'Ketchup.'
'Smaak.
Zie je? Smaak, dat is een begin.
Wat nog meer, Joseph? Wat staat er nog meer?
Je hebt smaak. Waar kun je nog meer een maaltijd mee maken?
Wat, Jo? Smaak en wat nog meer?'
'Er ligt een plakje kaas met vier harde hoeken.'
'Oké, goed.
Breek de hoekjes eraf...
...want het midden is nog goed.
Het bederft langzaam, dus eet 't op voor het helemaal bedorven is.
Nu is het rond in plaats van vierkant.'
Ik at een ketchup kaasrol.
Een applicatie. Kijk, dit is het.
Ze weten niet wat dat is. Een applicatie kan in deze generatie...
...van alles betekenen.
Het kan een spel zijn.
Alles wat je kan downloaden is een applicatie.
Ze hebben een applicatie om een sollicitatie mee in te vullen.
Ze weten niet eens hoe je een baan krijgt.
Ze weten niet hoe het is om te vragen om een baantje.
Ze hebben die vaardigheden niet. Alles is simpel.
Ze hebben een applicatie voor een sollicitatie.
Je mag het invullen, typen.
En dan zeg je: 'Weet je wat?
Ik hou van koffie. Ik ga in een koffietent werken.
Ik wil in de buurt van mijn huis werken.
Dit wil ik verdienen.
Ik kan alleen op deze tijden werken door voetbal.'
En dan zegt de app: 'We hebben wat voor je.
Ja, hier in de straat. Kom, ze wachten op je.
Ze gingen akkoord met je salaris...
...dus ga ervoor en geniet van je voetbal.'
'Bedankt, app.'
En ze hebben werk. Zonder moeite...
Ze weten niet hoe het is om naar 'n winkel te gaan...
...met een overhemd aan...
...vuile tennisschoenen...
...je shirt in een lelijke broek gepropt.
Je gaat langs alle winkels.
Je vraagt: 'Zoeken jullie nog mensen?'
'Nee.
Jou niet.'
Vraag ze of ze weten hoe zo'n formulier eruit ziet.
Ze hebben geen idee.
Je moest erom vragen. Ze tilden de kassa op...
...en dan lag er zo'n stapel met sollicitatieformulieren...
...en ze scheurden er eentje af.
'Hier.'
En je zei: 'Eentje maar?' 'Ja, eentje maar.'
Je vulde 'm in bij de snackbar.
Met inkt. Niet met potlood.
En je kon geen fouten maken.
Ik schreef mijn naam altijd fout.
Ik moest de 'e' doorkrassen en schreef een 'p' met een pijltje.
Ik heet Joseph, niet 'Josepeh'.
Geweldig.
Vader zijn is leuk, Larry.
Ik moet het die kinderen leren.
Ik weet dat er hier tieners zijn.
Ik weet niet waar, maar ze zijn er.
Daar?
Aangenaam. Hoe heet je? Tiener.
De ouwe zegt: 'Ik?'
'Ik?'
Steve.
Op welk moment toen ik 'tiener' zei, dacht je...
...dat ik om jouw naam voeg?
Hij drinkt een whisky sour.
Hoe heet jij?
Caleb? Aangenaam. Hoe oud ben je?
Twaalf. - Twaalf.
Je hebt vanavond veel geleerd, hè?
Verdomme.
Dit is trouwens je moeders schuld. Dit is haar fout.
Je bent twaalf.
Ze wist het, het stond op het kaartje.
Er stond dat het voor volwassenen was.
Als Caleb dit doet...
Is hij een braaf kind?
Ja? Ruimt hij z'n kamer op als je hem dat vraagt?
Nee? Verdomme, Caleb.
Ruim je kamer op.
Dat is je moeder.
Je moet doen wat je moeder zegt, Caleb.
Als ze zegt: 'Ruim je kamer op', zeg jij dit.
'Hoeveel kamers, mam?'
Dat is je moeder.
Elk kind hier moet dat beseffen. Dat is je moeder, luister naar haar.
Spreek haar nooit tegen.
Dat doe je maar bij je vader. Is dat je vader?
Spreek hem maar tegen.
Zet hem maar op z'n plek. Dit is het moment.
Dat zal je vader waarderen.
Als je vader bijdehand doet tegen je moeder, zet hem op z'n plek.
Zet hem op z'n plek. Ik deed dat bij m'n stiefvader.
Hij zei iets tegen m'n moeder, ik wachtte de hele nacht.
Ik zei: 'Ik ga er wat van zeggen.'
Ik zat in mijn kamer. 'Praat nooit meer zo tegen mijn moeder.'
Ik wachtte tot hij 's ochtends wakker werd.
Hij was z'n lunch aan het maken en ik zei: 'Praat nooit meer zo tegen mijn moeder?
Doe nooit meer zo respectloos.'
Fred is 1.93m.
Hij leunde voorover en zei:
'Ik denk niet dat je begrijpt wie ik ben, knul.
Misschien wil je er in je kamer over nadenken.'
Dit is wat ik zei, Caleb. 'Dat doe ik, maar onthoud wat ik zei.
Praat niet zo tegen mijn moeder.'
En ik ging naar m'n kamer.
Maar raad eens wat er gebeurde.
Later die avond tijdens het eten zei Fred: 'Knul, het spijt me van wat ik zei.
Ik zal nooit meer zo respectloos doen.
Niet waar jij bij bent.'
Begrijp je?
Dus loop naar je vader, steek je borst vooruit.
Doe dit. 'Wat zei je nou net?'
Dat moet je doen, Caleb.
'Wat zei je nou net tegen mama?'
Bal je vuist.
Doe het, Caleb.
Waarom? Omdat je moeder achter je staat en zegt:
'Waarom zeg je niet wat je zei?
Zeg het tegen je zoon, klootzak.'
Want je moeder steunt je. Onthoud dat.
Voor alle kinderen, onthoud dat.
Ik heb het niet tegen de meiden. Jullie staan er alleen voor.
Met tienermeiden is het anders.
Om de een of andere reden doen zij het gewoon goed.
Mijn twee zussen hebben het goed gedaan. M'n zus Gemma...
...heeft de leiding over Jo Koy Entertainment.
Ze runt de boel.
Ik heb niks te zeggen.
Zij doen 't goed.
Tegen de jongens heb ik praatjes. Zij zijn allemaal hetzelfde.
Dus ik heb het alleen tegen jullie.
Dus de volgende keer dat je moeder je vraagt om op te ruimen...
...zeg je: 'Hoeveel kamers?'
En moeders, als jullie kinderen je tegenspreken...
...als ze zeggen: 'Ik ben moe, ik doe het morgen wel'.
Rot op.
Je moet je kind vertellen wat je hebt gedaan.
Vertel het ze in detail.
In grafische details.
Als ze zeggen: 'Ik ben moe, ik doe het morgen.'
Vertel ze wat je hebt gedaan.
'Doe je het morgen? Ben je moe?
Zei ik dat toen ik van jou moest bevallen?
"Ik ben moe, ik doe het morgen wel."
Nee, ik liet je mijn doos aan flarden scheuren.'
Het is ongemakkelijk. Veel vrouwen zeggen: 'Dat is te veel.'
Nee, het is niet genoeg.
Ik weet niet waarom die superkracht is verdwenen.
Elke vrouw zou erover moeten opscheppen.
Alleen jullie kunnen dat.
Maar jullie mogen er niet meer over opscheppen.
Dat moet je zeggen. 'Je hebt m'n doos verscheurd.'
En als ze niet willen luisteren, laat ze 't maar zien.
Laat je doos zien. 'Kijk, dit heb jij gedaan.'
Kijk. Dan maakt hij de ramen wel schoon.
Caleb, ik was erbij.
Ik heb haar op bed zien liggen toen ze moest bevallen.
Ik herinner me alles. Ik aaide haar hoofd...
...en ineens kwam er een kereltje tussen haar benen vandaan.
En het was niet onze dokter.
Het was iemand anders die ineens verscheen.
'We moeten een incisie maken.'
Ik dacht: is dat een keizersnede?
Hij zei: 'Nee, dat is te laat.'
De dokter zei: 'Dat is te laat.' Ik zei: 'Te laat voor...
Is er nog een andere snede?
Een koningssnede waar ik niks van wist?'
'Nee, daar is het te laat voor.
Het hoofdje is te groot.
We moeten de vagina inknippen.
We moeten een incisie maken in de vagina.'
En ik zei...
Dat is precies wat ik zei.
De dokter zei: 'We moeten nu de beslissing nemen.'
Ik zei: 'Wacht even.
Dat is veel informatie.
Je kunt niet zomaar zeggen dat je haar doos gaat wegsnijden.
Dat wist ik niet, dat heeft niemand me laten zien.
Wacht, dit is een serieuze vraag.
Wacht even.'
'Schat.
Schat.
Zijn hoofd is te groot.
Hij gaat dood, tenzij ze je vagina opensnijden.
De dokter wil weten of dat mag, anders gaat de baby dood.
Wat wil je doen?'
Angie veranderde toen in Hulk Hogan van WWE...
...ze keek naar de dokter en zei: 'Snij m'n doos open.
Snij m'n doos open en trek dat kind eruit.'
En toen zei ik...
Ik keek naar de dokter, hij had al een mes vast.
Het leek niet eens chirurgisch, meer een zakmes.
En hij stak haar in haar doos.
En toen viel m'n zoon eruit.
En deed dit... En toen viel ik flauw.
Er waren drie mensen in de verloskamer. Haar moeder, mijn moeder en ik.
En niemand gaf iets om me.
De verpleegster gaf mijn moeder reukzout voor me.
Ze zei: 'Sta op, je zoon is er.'
Alles was wazig.
Er lag een ding op haar borst.
Ik zeg 'ding', omdat het niet op een mens leek.
Het was bleek, groen, grijs.
Overal bloedvlekken, gezwollen ogen.
Z'n mond zocht iets om op te zuigen.
Een uitgerekt hoofd.
Ik zei: 'Wat is dat nou weer?
Van wie is dat?'
Ik keek. Weet je wat ik zag? Toen ik mijn zoon zag...
Weet je wat ik zag?
Er zat een slang vast aan z'n buik. Wist je dat?
Weet je waar de rest van die slang heenging? Raad eens.
In haar doos.
Mijn zoon was net een iPhone en haar doos was 't stopcontact.
Het hield 'm in leven, laadde z'n batterij op.
Kijk naar je moeder.
Kijk goed. Dit heb jij gedaan.
Twaalf jaar geleden.
Raad eens wat de dokter zei? 'De rest moet eruit.'
Ik zei: 'Welke rest?'
Toen perste ze en er kwam een Gucci tas uit.
Er kwam een Gucci tas uit.
En ik deed... Ik viel weer flauw.
En ik werd weer wakker.
De dokter hield de navelstreng voor m'n gezicht.
Hij gaf me een schaar. 'Breng je zoon ter wereld.'
Ik probeerde te knippen, maar het lukte niet.
Ik zei: 'Het lukt niet.
Ik kom er niet door.' Hij pakte het mes en deed...
Het bloed kwam in m'n gezicht. Ik deed... En viel weer flauw.
Ik dacht dat hij m'n baby had vermoord.
En dat was niet eens het ergste.
Wil je het ergste horen? Ja?
Toen ik wakker werd...
...was de dokter haar doos dicht aan het naaien.
Kijk naar je moeder.
Jij hebt dat gedaan.
Twaalf jaar geleden werd haar doos dichtgenaaid.
Geen verdoving, op z'n middeleeuws.
Zo is het gegaan.
Kijk naar je moeder. Wil je je kamer niet opruimen?
Ik hou van jullie, bedankt.
Brooklyn, New York, geef nog één applaus...
...voor Jo Koy.
Ik hou van je, Brooklyn. Bedankt.
Heel erg bedankt.
Fijne avond.