Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Brooklyn, handa ka na ba?
Palakpakan natin si Jo Koy!
Brooklyn!
Brooklyn, seryoso ba kayo?
Tinanong nila, sa'n ko gustong gawin 'to.
Sabi ko, "Isa lang ang lugar para gawin 'to, sa Brooklyn 'yon."
Pag tumingin ka sa mga nanonood, makikita mo lahat ng kulay,
at 'yan ang New York.
Nagsimula 'yan noong araw pa sa New York,
kung saan siniksik lahat nila sa islang 'to,
tapos sabi, "Putsa, magkasundo kayo."
Tapos bigla na lang, nangyari na 'to.
Ang buong mundo, kailangan turuan ng leksyon.
Grabe, nakikita ko lang 'to at sumasaya na 'ko.
Tinitingnan ko lahat at naiisip ko, "Ay, grabe."
Ito ang kailangan natin ngayon. Tumawa lang.
Putsa, pare. Napakaseryoso ng lahat ngayon.
Nakakapagod magseryoso.
Gusto kong sumama sa mga tao na gustong magsaya. Gusto ko lang tumawa.
Sa edad ko ngayon, wala na 'kong pakialam.
Napagod na 'kong samahan 'yong mga tao na gusto ka laging pabagsakin.
Mga negative na siraulo.
Ang tawag ko sa kanila, mga Energy Vampire.
Hinihigop nila 'yong energy palabas sa 'yo.
Pero bilang tao, gusto natin makasama 'yong mga ganyan.
Gusto natin pasayahin. Trabaho natin 'yan. "Pasayahin sila."
"Samahan natin sila, ipasyal natin, pasayahin sila."
Gawin mo 'yan ng walong oras. Sa huli, sasabihin mo,
"Nakakapagod 'yon."
Alam n'yo 'yong sinasabi ko?
Ilan sa inyo, ayaw tumawa o sumagot,
kasi kasama n'yo ang gagong 'yan ngayon.
May ibang nakikinig ngayon, tapos ang ginagawa n'yo...
Dispatsahin mo ang gagong 'yan ngayong gabi.
Makipag-break ka na ngayong gabi.
'Yong siraluong 'yan na mababa ang energy. Putsa, umalis...
Pumunta ka sa comedy show tapos ang lungkot ng mukha mo?
Pakyu.
Mamatay ka na. Goodbye.
Gawin mo sa parking mamaya pagkatapos nito...
Peksman! Sa parking, sabihin mo, "Narinig mo 'yong sinabi niya."
"Ito na 'yon. Tapos na tayo. Tapos na. Wala kang kuwenta."
Kaya sa mga stand-up ko, naghahanap ako. Palakad-lakad ako, at naghahanap.
Hinahanap ko 'yong malalakas tumawa. Sa kanila 'ko nagpo-focus.
Wala akong pakialam sa iba.
Siya, 'yong nando'n. Lagi siyang... Parang ang sakit ng ulo niya.
Basta lang...
Ayun siya.
Bawat joke, putsa...
sobrang sakit ng ulo niya.
Nabubuhayan ako sa energy mo.
Gusto ng mga taong sumama sa mga taong masaya.
Nakakahawa 'yon.
Kinetic energy. May koneksyon talaga kami.
Kumokonekta ako sa 'yo. Wala 'kong pakialam sa iba.
May isa pa 'kong gustong tingnan. 'Yong itim na lalaki dito.
Pagtawa niya, dalawang daliri ang ilalabas,
tapos kukurutin 'yong dulo ng ilong niya.
Tingnan n'yo siya.
Peksman!
Akala n'yo, gawa-gawa ko lang 'yon?
Nakita ko 'yon.
Nagkakaproblema sa sinus ang gago tuwing napapatawa ko.
"Putsa! 'Yong gagong joke, Koy!
Para sa 'yo, flunase ako, gamot.
Pag tumawa sila, ang lakas tumawa.
Masarap tumawa.
Gamot 'yan galing sa Diyos.
Pagtawa mo, nare-release ang endorphins. Totoo 'yong kalokohan na 'yon.
Hindi 'yan gawa-gawa.
Binigay 'yan sa 'yo ng Diyos. Pag tumawa, nare-release ang endorphins.
Nilalamon ng endorphins 'yong negative na bagay sa loob mo.
Hahaba ang buhay mo.
Magkasama ba kayo?
Mabubuhay siya nang matagal.
Mabubuhay siya ng napakahabang panahon.
Tumutulo ang sipon niya pero mabubuhay siya.
Ikaw, mabubuhay ka nang matagal.
Pag na-release 'yong endorphins, ang saya mo.
Tuwang-tuwa ka. Mararamdaman mo lang 'yon pag tumawa ka.
Kaya sinasabi ko sa mga tao, "Tumawa kayo. Libre 'yon."
Hindi ngayong gabi.
Pero bukas.
Tandaan mo 'tong sinasabi ko bukas.
Libre 'yan. Parang tawa na tine-take out mo.
Iuwi mo 'yan, humatsing ka, sinuses.
"Grabe, 'yong Itim na lalaki."
"Ang Itim na lalaking 'yon."
Ginagawa pa rin niya.
'Yan ang taong gusto mong makasama.
Maniwala kayo, tinitingnan ko lahat.
May mga hindi tumatawa, hindi ngumingiti. Siraulo sila.
Mamamatay sila bukas.
Puwede silang mabuhay, pero mga siraulo, pinili nilang mamatay.
Pumunta sila sa comedy show, tapos di tatawa. Gago sila.
Mamatay ka na. Goodbye.
Bye. Wala 'kong pakialam.
Bye.
Ilang muscle ba ang kailangan para di tumawa?
Pipigilan mo ang sarili mong wag tumawa. Lahat ng muscles mo, maninigas.
Tumbong, maninikip.
'Yong tumbong mo ang pinakananinikip sa lugar na 'to.
Parang may maliliit na pasas na lumalabas sa puwit mo.
Hindi ka makatae nang maayos kasi naninikip ang puwit mo.
Kaya iniisip ng lahat, puro ka tae, kasi totoo talaga.
Bukas na bukas ang tumbong niya.
Bukas na bukas.
Nakanganga 'yong tumbong niya sa kakatawa.
Naku, grabe, nakakatawa 'yon.
Diyos ko.
Ang sarap tumawa.
Totoo 'yon.
Bakit mo ipagkakait sa sarili mo na tumawa?
Sobrang sarap sa pakiramdam. Nakakaadik 'yon.
Pumasok ka na ba nang late sa trabaho tapos may mga nagtatawanan sa break room?
Ano'ng gagawin mo? Makikitawa ka rin, tapos lalapit ka sa kanila, "Ano 'yon?"
Ikaw 'yong pinagtatawanan nila kasi late ka na naman.
Gusto mong sumali do'n.
Di ka naglalakad palapit sa miserableng tao, tama?
Putsa, hindi! Lumayo ka sa gagong 'yon.
Patalsikin mo ang mga taong 'yan sa buhay mo.
Paligiran mo ang sarili mo ng mga panalo, mga totoong kaibigan.
Lahat, naloko ng social media.
Akala nila kaibigan nila lahat kasi pina-follow ka nila.
Di sila nag-follow kasi gusto ka.
May nag-follow sa 'yo kasi gusto kang makitang magkamali.
Naiisip n'yo ba 'yong kagaguhang 'yon?
May nagawa ka bang maganda, tapos nai-post mo,
tapos 'yong mga kaibigan na akala mo kaibigan mo,
walang sasabihin?
Ni hindi nila ila-like 'yong picture.
Magkukunwari sila na di nila nakita. Alam mong nakita nila.
Alam mong nakita nila, pero nagkukunwari silang hindi.
Hindi mo kaibigan ang mga 'yon. Gagong linta ang mga 'yon.
Dispatsahin mo. Madali lang. I-delete mo.
I-delete mo.
Lima lang ang matitirang kaibigan mo.
Malamang mga kamag-anak mo 'yon.
At 'yong dalawa ro'n, galit sa 'yo.
- Ano'ng pangalan mo? - Larry.
Gusto talaga kita. Malakas ka ring tumawa.
- Masarap sa pakiramdam, tama? - Tama.
- Ilang taon na? - Forty-six.
Forty-six. Kita n'yo? Itanong mo sa mga Asian kung ilang taon na sila.
Itanong n'yo sa mga Asian kung ilang taon na sila.
Pasensiya na. Paggalang 'yon.
Wag kayong manghula.
Wag na wag kayong manghuhula.
Akala ko bata pa siya. Sobrang tanda na niya.
Sobrang tanda na.
Mas bata lang siya sa 'kin kasi purong Asian siya.
Kalahating Amerikano 'ko, kaya may... May parte 'kong Amerikano na...
'Yong Amerikano...
Sabi ng parte ko na Amerikano, "Tatanda ka na."
Sobrang tanda.
Gusto kita, Larry.
- May anak ka na? - Oo.
Putsa, tama. Ilan? Isa lang?
Tatlo? Putsa!
Ilang taon na sila?
Pag-isipan mo. Babalik ako.
Walang paki ang mga Asian sa edad ng mga anak nila.
Wala silang pakialam.
"Ilan?" "Tatlo."
"Ilang taon?" "Sino'ng may paki?"
"Sinong may pakialam? Hindi ko alam."
"Isa, dalawa, at tatlo."
Ano?
Tumingala 'yong siraulo, para bang...
"Babalikan kita sa tanong na 'yan, Mr. Koy."
Ilang taon? Teenagers?
- Fifteen, twelve, at five. - Fifteen, twelve, at five. Kita n'yo?
Responsibilidad nating ipaalala sa kanila,
na 'yong meron sila ngayon, kahit maganda pa 'yon,
'yong social media na 'to,
kailangan natin ipaalala sa kanila, na hindi 'yon totoo.
Sa panahon nila ngayon, di na nila alam kung ano 'yong totoo at hindi.
Lahat, itinuturo sa kanila sa loob ng 15 segundo.
Labinlimang segundo! Naintindihan na nila 'yong mundo.
Labinlimang segundo, alam na nila,
na may isyu ang mga Itim sa mga taong 'to,
at galit ang mga puti sa lahat.
At ang mga Asian, gustong patakbuhin ang mundo.
Lahat 'yon, sa loob ng 15 segundo, at pinapanood 'yon ng mga bata.
Ina-absorb nila 'yon.
Naniniwala sila sa impormasyon na 'yon. 'Yon ang basehan nila ng katotohanan.
Tayo dapat ang magpaintindi sa kanila na mali 'yon. Mali 'yon.
Hindi ka... Kailangan mo lumabas at magkaro'n ng karanasan.
Wag ka magtago sa loob, at hayaan na social media ang magsabi
kung sino 'yong mali at tama.
Lumabas ka at alamin sa sarili mo.
Sa Brooklyn,
may nakikita 'kong mga puti, mga Asian, may nakikita 'kong mga Itim,
at pareho 'yong mga bagay na gusto namin pagtawanan.
Nakakatawa, sabi nila 'yong social media, makakatulong sa social life,
pero hindi naman.
Ang dapat itawag do'n, anti-social media. Hindi na sila nakikihalubilo.
'Yong mga bata, di marunong lumapit sa isang tao at magsabi ng "hi."
Magpapadala lang sila ng DM na may pangit na emoji.
'Yon ang pickup line nila.
Isang gagong talong na may tumatalsik na tamod.
Pag di siya nag-reply, "Big deal."
Paramihan ang laro para sa kanila.
Masayang mukha na puso ang mata.
Putsa, ano 'yon?
Walang nakataya. Walang pinaghirapan. Di lalakas ang confidence mo dahil diyan.
Ang ginagawa namin dati... Lalo na 'ko, kung interesado ako sa babae,
limang buwan 'yon, na araw-araw siyang titingnan.
Pare, kahit ano lang... May mantsa lang sa dibdib.
May pagkain sa gilid ng bibig.
"Kausapin mo siya." "Teka lang."
Sa wakas, nalapitan mo siya. "Para sa 'kin, napakaganda mo."
"Bye!"
At hulaan n'yo ang nangyari?
Wala.
Uuwi ka at magma-masturbate.
Habang umiiyak, "Bakit ko sinabi 'yon?"
"Bakit ko ba sinabi 'yon sa kanya?"
Suwerte nila, 'yong mga bata ngayon.
Sobrang suwerte nila.
Baka dapat kunin ang ibang bagay sa kanila para maging mapagkumbaba.
Talagang maging mapagkumbaba. Alam n'yo ang sinasabi ko?
Kumukuha sila ng picture. Lahat ng bata, akala nila photographer sila.
Ganito, tayo rin naman.
Pero alam ko 'yong kaibahan pag ako ang nag-picture at pag sila.
Kumukuha sila ng litrato, wala silang idea.
Ang dami nilang kuha ng napakagandang picture. Selfie!
Nakakita ka na ba ng...
Hindi naka-pose na picture.
"Pa'no ka magkakaro'n ng di naka-pose na selfie?!"
Walanghiya!
"Nakuhanan ko." "Nakuhanan mo?!"
"Naka-1,000 picture ka! Siyempre, nakuhanan mo!"
"Gumamit ng filter. I-stretch."
"I-stretch. I-filter. I-stretch."
"I-post. Ang caption: Baliw."
Ano?!
Ipapakita nila sa lahat. "Ni-like ng lahat ang picture ko."
"Tingnan mo, 400 ang nag-like sa picture ko."
Walang may gusto sa gagong picture mo.
Pinindot lang 'yon ng mga tao at nag-scroll pataas.
Ni hindi nila tiningnan. Basta... nag-scroll lang.
Walang tumingin sa putaragis na picture mo.
No'ng bata pa 'ko, gusto mo talaga ang picture ko.
Magustuhan mo 'yon, kasi ipapakita ko nang personal.
"Tingnan mo 'yan." "Grabe! Nakakabaliw!"
"Oo, astig. Astig, di ba?" "Oo."
"Sige. Ayos."
Baka 'yon ang dapat gawin natin.
Bigyan sila ng disposable camera. "Ito 'yon."
"Ayan na. Gamitin mo 'yan para mag-selfie."
"Meron kang 12 shots, kaya dapat..."
"May 12 shot ka, gago. Siguraduhin mong maganda 'yon."
Hayaan natin silang subukan na isama lahat sa frame.
Tapos, hihintayin mo pang mag-charge 'yong flash battery.
"Putsa, bakit ka tumingin?"
"Kailangan ko ulit i-charge, siraulo ka, gago!"
Tapos dadalhin mo pa 'yon sa...
Kailangan mo pang ipa-develop.
Ilalagay mo 'yon sa sobre at isusulat ang pangalan mo,
tapos ibibigay sa taong di mo kilala. "Heto, personal pictures ko."
Aabutin ng isang linggo bago mo balikan 'yong litrato.
Sa loob ng isang linggo, sinasabi mo, "Sana malinaw 'yong mga kuha."
"Sana may isa o dalawang malinaw."
Kukunin mo na 'yong mga picture mo.
Napa-develop mo na. Sabi mo, "Hindi. Putsa, hindi malinaw."
"Wala sa focus. Putsa. Walanghiya."
"May red eyes?"
"Putsang red eyes."
Tapos may isang lumabas na maganda.
Isa lang. Kaya, ikaw, "Yes! Nakuhanan ko."
Tapos sasabihin mo, "Puwede pa-duplicate?"
Magtanong ka sa mga bata.
Mula nang mawala 'yon, at camera phone na lang ang meron tayo,
hindi na alam ng mga batang 'to kung ano 'yong orb.
Itanong mo sa teenager, ano ang orb.
Wala silang alam sa sinasabi natin.
Orb 'yon pag nagpa-develop ka ng picture,
tapos sa picture, may bilog na liwanag
nakapalibot sa isang tao sa picture.
Hulaan n'yo ang sinabi ng nanay ko.
"Pumunta 'yong lola mo sa Christmas party."
"Pumunta 'yong lola mo sa Christmas party, Joseph."
"Pumunta siya sa Christmas party."
"Nasa tabi siya ng potato salad, Joseph."
"Recipe niya 'yon. Ginawan ka niya ng potato salad."
"Diyos ko, Joseph! Mahal na mahal ka niya, Joseph."
Maruming lens lang 'yon.
Maruming lens 'yon!
Nilagay namin sa altar 'yong picture nang anim na buwan.
Nando'n na yata 'ko sa edad na 'yon. Lagi ko sinasabi, pero totoo.
'Yong katawan at isip ko, katulad na no'ng sa tatay ko. Ang weird.
Parang lahat tayo, nagiging gano'n. Sa huli, nagiging gano'n tayong lahat.
Kaya sasabihin ko, manood ka. Kayong mga gagong bata, mangyayari 'yon.
Magsisimula kang mag-iba, sasabihin mo 'yong kalokohan ng matatanda.
Hindi mo alam bakit. No'ng isang araw, sabi ko sa kotse, "Suwabe."
Pinuna agad 'yon ng anak ko.
Parang, "Ang building na 'yon. Suwabe."
Sabi niya, "Suwabe ba 'yong sinabi mo?"
Sabi ko, "Grabe, sinabi ko 'yon."
Ang tatay ko dati, kung ano-anong sinasabi...
No'ng bata pa 'ko no'ng '80s, B-boy ako, nagbe-break dancing.
Lahat, pinapakinggan ko.
Nakikinig ako kay Doug E. Fresh, kay Slick Rick, Beastie Boys. Lahat 'yon.
Sabi ng tatay ko, "Nakikinig ka sa hip-hop na 'yan?"
"Music ba 'yan? 'Yang hip-hop, hip-hop na 'yan?
"Nauso lang 'yan. Sa totoong music ka makinig, wag sa hip-hop na 'yan."
Naiinis ako sa kanya. Sabi ko, "Gago ka, Dad."
"Sobrang ganda nito, ito ang music ng future."
"Mangyayari 'yon." At tama ako. Tama talaga 'ko.
Tama ako.
Pero ngayon, iba na ang ginagawa ng hip-hop.
Para na 'kong tatay ko, kasi sabi ko,
"Nakikinig ka sa paungol-ungol na 'yan?"
"Nakikinig ka sa mga ungol? Ni walang sinasabing salita."
Umuungol, nagma-mumble.
Parang tanga, umuungol, salita.
Ungol, salita.
Sabi ng anak ko, "Tumigil ka, Dad. Pangit 'yong music mo."
At nainis ako do'n, kasi alam kong tama ako.
"Wag na wag mong sasabihin na..."
"Wag na wag mong ikumpara 'yong rap mo sa rap ko. Di mo puwedeng..."
Mga makata sila. Magagaling na makata.
Magagaling gumawa ng lyrics. Sumasayaw sila.
Kasi, 30 years na mula nang mamatay si Biggie.
Hanggang ngayon, pag nagpatugtog ka ng kanta ni Biggie, dudumugin 'yong club.
Wag ka umastang di totoo 'yon.
Putsa...
Wag n'yo masamain. Maganda ang tunog ng mumble rap,
pero ang sinasabi ko lang, ano'ng kagaguhan ang sinasabi mo?
...lifestyle
Umuungol lang sila, tapos magsasabi ng isang salita! Pakyu!
...lifestyle
Putsa, tumahimik ka!
Sorry.
May ibang tao rito, di alam ang kanta...
Puwede n'yong patugtugin? Patugtugin n'yo.
...lifestyle
...my lifestyle
...beginnin'
Putsa, tumahimik ka!
Putsa, tumahimik...
Kung para 'kong matanda magsalita, okay lang.
Pero sorry, magpatugtog ka ng Biggie at dudumugin kahit anong lugar.
Patugtog ka ng Biggie.
Kantahin n'yo!
Mas astig siya sa karaniwan
Magaling dumiskarte sa pagkita ng pera Ang mga Itim, di nababahuan sa tae
Pink na sapatos, mga Detroit player
Timbs na boots para sa mga tropa ko sa Brooklyn
Tigil! Ano?!
Timbs na boots para sa mga tropa ko sa Brooklyn
Putsa, ano 'yon?
'Yan lang ang dahilan kaya gusto ko gawin ang special na 'to sa Brooklyn.
Di mo matatalo si Biggie.
Lahat, tunog maangas kay Biggie.
Pag huminga siya nang malalim, putsa, lyrics 'yon.
Kahit anong sabihin niya, may ibig sabihin. Makata siya.
"At kung di mo pa alam..."
"...ngayon alam mo na!"
Ang galing mo, Brooklyn! Tara na!
Gusto ko 'to.
Sobrang saya n'yo.
Alam ko, lagi kong sinasabi 'yong edad, pero totoo 'yon.
Nasa edad na 'ko, na may mga naninigas na, sumasakit na.
Mas mahaba ang mga hangover ngayon. Di lang isang araw.
Apat hanggang limang araw.
Kaya sa mga kabataan diyan, i-enjoy n'yo.
'Yong laging pag-inom, pagkain ng mga basura,
sisingilin kayo n'yan.
Gatas?
Isama n'yo sa pagkain ang gatas. Isama sa pagkain.
Galon-galon sa cereal.
Gusto ko 'yon.
Cinnamon Toast Crunch! Tatlong mangkok ang kakainin ko sa gabi.
Tatlong mangkok ng Cinnamon Toast Crunch!
Tapos iinumin mo 'yong gatas. Nagiging horchata.
Ngayon, hindi na.
Lactose intolerant ako.
Putsa, ano? Kailan nangyari 'yon?
Bigla na lang, lason ang gatas.
Lactose... Hulaan n'yo, kailan ko nalaman na lactose intolerant ako.
Habang nakikipag-date.
Habang nakikipag-date pa talaga.
Maayos lahat, nag-order ng dessert,
sabi niya, "Mag-share tayo." Sabi ko, "Oo."
Apple pie, à la mode. Kinain namin.
Kinain ko 'yong kalahati ng ice cream. Okay lahat.
Nagda-drive ako pauwi. Okay ang lahat.
Tinitingnan ko siya, "May mangyayari ngayong gabi."
Nagda-drive ako. "Makakatikim ako ngayong gabi."
Tapos sabi ng tiyan ko, "Hindi, di mangyayari."
"Buwisit na preno."
'Yong preno!
Sinisi ko 'yon sa preno.
Walang mangyayari. Tapos na.
Hindi ko siya ihahatid pauwi. Walang mangyayari.
Di niya isusubo ang titi ko kung may T. Rex sa tiyan ko.
Isipin n'yo 'yon. Sabi niya, "Ay, grabe."
Akala ko, preno 'yon.
Di ako puwede sa gatas.
Nami-miss ko 'yong gatas. Miss na miss ko na.
Sinusubukan ko pa rin lokohin ang sarili ko.
Sa gabi, kakain ako ng cereal, susubukan kong kainin ng mabilis.
Pag kinain ko nang mabilis, makakatulog ako.
Baka hindi marehistro sa utak ko. Parang, di niya malalaman.
Tapos matutulog.
Tapos 'yong tumbong ko, parang, "Uy, pare, may lason."
"Ilalabas natin 'yong lason na 'to habang natutulog ka."
"Ayan na, Mr. Koy."
Dalawang taon na mula nang malaman ko, may sciatica 'ko.
Putsa, ano 'yon?!
Ni hindi ko alam na may sciatica 'ko. Basta na lang nangyari.
May mga bata dito ngayon, sabi nila, "Putsa, ano'ng 'Sciatica'?"
"Nasa Spotify ba 'yon?"
May sciatica 'ko.
Bigla na lang, di makagalaw ang sciatic nerve ko. Basta lang tumigil.
Hindi na gumagana. 'Yong sciatic nerve ko. Oo nga!
Meron akong gano'n. Kilala ko 'yong mga tao na may sciatica.
'Yan ang maganda sa sciatica. Para kaming gang.
Kilala ng sciatica ang sciatica.
Di mo kailangang magtaas ng kamay. Alam ko. Nakikita ko.
Alam ko kung sino'ng may sciatica. Tingnan mo 'yong tao...
Ikaw, lalo ka na! Patagilid ka umupo.
Walanghiya, 'yong upo niya, parang mahuhulog na.
Ni hindi ko alam na may sciatica 'ko.
Hindi ko alam na malala pala,
hanggang no'ng huling special ko, 'yong Live at the Forum.
Ine-edit ko. Tinitingnan ko ang sarili ko, "Ano'ng mali sa lakad ko?"
Naalala kong masakit ang binti ko noong nagte-tape kami.
Di ko alam na apektado ang lakad ko, hanggang ine-edit ko ang special.
Sabi ko, "Putsa, ano'ng mali sa lakad ko?"
Pag-uwi mo ngayong gabi, at kung mapapanood mo 'yong simula,
pagkasabi, "Ladies and gentlemen, Jo Koy."
Sabi ko, "Kumusta, Los Angeles?"
Putsa, ano 'yon?!
Ano'ng problema sa lakad ko?
Pumunta 'ko sa doktor, pinatingnan 'yong problema sa binti ko.
Nga pala, kung may doktor dito ngayong gabi...
Oo, ibalik n'yo 'yong pagiging maawain.
Sabi niya...
Ewan ko ba't gano'n ang mga doktor. Wala na silang awa.
Bigla na lang, customer ang trato nila sa mga pasyente.
Di ko sinasabing gano'n ka. Mukha kang masayahin.
Pero ang sinasabi ko lang, wag kayong gano'n.
Sinasabi n'yo 'yong masamang balita na parang normal.
Parang, teka. May pakiramdam din kami.
Pumunta 'ko sa doktor. "Ewan ko ano'ng nangyayari,
"pero biglang naninigas 'yong kanang binti ko. Wala akong sports."
Ang sakit dito, mula balakang hanggang tuhod.
Sabi niya, "Sciatic nerve mo 'yan. Maagang senyales ng sciatica."
"Kailangan mo i-stretch 'yong IT band mo."
"Kailangan mong i-stretch. May foam roller ka sa bahay?"
Sabi ko, "Tingin mo, nasa 'kin ang gamot
e ngayon ko lang nalaman 'yong problema ko?"
"Naku. Sorry, Mr. Koy. Oo nga, ganito..."
"Pumunta ka sa kahit anong sporting goods na tindahan at bumii ng foam roller,
ilagay mo sa sahig,
sa gitna ng balakang at tuhod, paulit-ulit na i-roll."
"Sobrang sakit no'n, pero gawin mo lagi.
Matatanggal 'yong pressure. I-stretch mo 'yong IT band diyan."
"Lagi sigurong masakit 'yong baba ng likod mo." Sabi ko, "Oo."
Sabi niya, "Mawawala 'yong pressure diyan."
"At madalas, apektado 'yong puwit."
"Pero napansin ko, wala ka no'n."
"Sasabihin mo 'yon na parang di masasaktan ang damdamin ko?"
Sabi niya, "Ay, grabe! Mr. Koy, sorry dahil diyan."
"Di ko sinasadyang sabihin ng gano'n."
"Masakit ba ang puwit mo?"
Sabi ko, "Hindi."
Tapos sabi niya,
"Mismo."
"Kasi wala kang puwit."
At putsa, nainis ako.
Nasaktan ako. Nawasak ako dahil do'n.
Gusto kong malaman ng lahat ng babae, walang paki ang mga lalaki sa puwit nila.
Wala kaming paki. Kung ano 'yong puwit namin, 'yon na 'yon.
Di kami gumigising pag Miyerkules, "Araw ng puwit. Punta 'ko sa gym."
Wala kaming pakialam. Hindi kami nag-e-exercise.
Hindi nag-i-squat. Wala kaming ginagawa.
'Yong puwit na meron kami, 'yon na 'yon.
Pero ngayon, nasaktan 'yong ego ko,
kasi isang certified medical technician na alam ang hitsura ng puwit,
walang makita sa katawan ko.
Tumingin lang siya sa likod ko tapos sabi, "Uy, may bulsa."
Kaya ngayon, nagda-drive ako pauwi. Parang, "Kailangan magkaro'n ako."
"Wala 'kong puwit. Wala talaga 'kong puwit."
"Dapat magkaro'n. Magkaro'n ng konting puwit."
"Imposibleng wala ako, kahit konting puwit."
At nakauwi ako, at peksman,
'yon ang unang beses na tiningnan ko 'yong puwit ko.
Di ko pa tiningnan ang puwit ko dati. Peksman!
Sabi ko, "Dapat, meron ako." Hinubad ko lahat ng suot ko,
tumayo sa harap ng malaking salamin, tapos ginawa 'to.
At wala nga 'kong puwit.
Wala 'kong puwit. Wala.
Mahaba 'yong likod ko.
Sobrang haba ng likod ko.
Tapos may butas ng puwit sa pinakababa no'n.
May butas ng puwit sa pinakababa.
Mabuhok ang puwit ko kaya mukhang pang-welcome na basahan
na may nakabitin na tumbong mula sa spinal cord ko.
At ito ang ginawa ko...
Meron lang akong mga binti na papunta sa balikat ko.
Putsa, ano 'yon?
Sa sandaling 'yon,
naisip ko lahat ng babaeng naka-date ko. Sabi ko, "Bakit sila pumatol sa 'kin?"
Nakakapangilabot 'to.
No'ng nag-sex kami, sa unang beses na nag-sex kami,
umalis na dapat siya.
Lahat ng babaeng nakasama ko, tumakbo sana sa malayo.
Madaldal ako pag nakikipag-sex.
Sabi ko, "Pupunta lang ako sa banyo, babalik agad ako."
Pumunta 'ko sa banyo, at 'yong puwit ko,
"Babalik kami. Tama 'yon."
"Dapat basa pa rin 'yong puke mo, baby girl."
"Babalik kami, baby. Titirahin namin ang pukeng 'yan, baby."
Pa'no? Putsa, bakit di siya umalis?
At ngayon, kakausapin ko lahat ng lalaki rito.
Kung may dine-date kang babae o may asawa ka na,
pahalagahan mo siya kasi mahal niya 'yong pagkatao mo.
'Yong kaluluwa mo, utak mo, do'n siya in-love.
Di dahil sa pisikal na katawan mo. Peksman.
Di dahil sa 'yo. Mahal ka niya, 'yong nasa loob, kaluluwa mo.
'Yon ang mahal niya. Tandaan mo 'yan. Sinasabi ko sa 'yo ngayon.
'Yong mga guwapo rito, sabi, "Di ako ang kausap mo."
Pakyu. Ikaw rin.
Cute 'yong mukha mo hanggang maghubad ka ng damit,
tapos mukha ka ng natunaw na kandila.
Basta, putsa...
'Yong pulang nunal mo, may mga nakatayong buhok.
Gusto kong magsuot ng Polo underwear. Paborito ko 'yon.
Pare-pareho 'yon. Sa likod, sa may bewang, nakasulat,
"Polo by Ralph Lauren."
Sa harap, natutulak 'yon ng tiyan ko, ang nakasulat...
Putsa, 'yon ang nakasulat. Ibang-iba sa nakalagay sa package.
Alam ko, may mga lalaki rito, na alam 'yong sinasabi ko.
Walang "Hanes," ang nakalagay, "Nanes."
Oo, ikaw, walanghiya ka. Ikaw.
Lahat ng lalaki dito ngayong gabi.
May mangyayari ngayong gabi, tama?
Sa dami ng endorphins na dumadaloy sa katawan niya.
Isusubo niya ang titing 'yan.
'Yong titi mo na nasa ibabaw ng... 'yong tiyan nasa ibabaw ng titi mo.
Iaangat niya 'yong mabuhok, putsa, 'yong mabuhok na...
'yong mabuhok mong tiyan na tinutulak 'yong titi mo pababa.
Iaangat 'yon ng magandang babae, at sasabihin, "Isusubo ko ang titing 'to."
"Isusubo ko 'yan. Isusubo ko ang titi ng osong 'to ngayong gabi, di ba?"
"Gawin mo 'yong tunog o di ko isusubo 'yan ngayon."
Tapos ang gagawin mo...
Okay.
"Putsa, may hibla! Hibla ba 'yong nasa pusod mo?"
"Gawin mo 'yong tunog o hindi ko isusubo."
Okay.
Ngayon... alam n'yo ano'ng nakakabaliw?
Ngayon, kasama na 'ko sa category ng "zaddy."
Isa na 'kong siraulong zaddy. Tingnan n'yo.
Pumapalakpak kayo lahat. Tigilan n'yo.
Tigil. Hindi n'yo 'ko mabobola. May mga lalaking naniniwala sa ganyan.
Pumunta kayo sa sa Instagram, mag-online. Makikita mo 'yong #zaddy.
I-click mo 'yong hashtag, mga lalaking kamukha ko.
Mga walang kuwentang pose, parang...
Pero do'n sa...
Tapos do'n sa comment section, makikita mo, "Uy, zaddy."
"Okay, zaddy. Tingnan mo ang sarili mo, zaddy."
Hindi ako magpapabola do'n.
Di ka pa handa para sa zaddy.
Kung nasa twenties ang edad mo, nasa 20's ka lang.
Kung nasa mga 30 na, do'n ka lang sa 30.
Di ka pa handa para sa zaddy. Medyo special na lalaki ang zaddy.
"Gusto kong makasama si Zaddy kasi aalagaan niya 'ko."
Kailangan mo rin alagaan 'yong tarantadong zaddy.
May sciatica si zaddy.
Anong kalokohan ang sinasabi mo? Di ka pa handa para sa zaddy.
Pa'no kung mag-sex tayo tapos nakalimutan ko ang CPAP machine ko?
Putsa, ano'ng gagawin mo?
Magse-sex tayo tapos wala 'yong CPAP machine ko.
Nakahiga lang ako ro'n, tapos...
Sasabihin mo, "Zaddy!"
"Ano'ng problema, Zaddy?"
"Zaddy!"
Ang kailangan ko, babaeng may karanasan.
'Yong babaeng alam ang gagawin pag nangyari 'yon.
Makikipag-date ako tapos sasabihin niya, "Bumalik tayo sa bahay ko."
Sabi ko, "Walang CPAP." Siya naman, "May dalawa ang ex ko."
"May isa sa aparador." Pupuntahan ko, "Grabe."
"May distilled water ako ngayon." "Putsa, ano ba?!"
Panawagan 'to para sa lahat ng dalaga diyan, okay?
Pag nasa bar ka, tapos may lumapit na Zaddy at kinausap ka.
Kung kausap ka niya sa bar tapo nakatayo siya na parang...
Kunin ko lang 'to... 'Yong upuan na 'to.
Kung ginagawa niya 'yon dito. Kinakausap ka na parang, "A, oo. Talaga?"
Ganyan tumayo ang isang zaddy pag may kausap sila. "A, gano'n ba?"
Di niya ginagawa para maging astig.
Ang init.
At 'yong itlog ko, nakadikit sa hita ko.
'Yon ang paraan para ihiwalay 'yong itlog mo sa hita.
Putsa, gawin mo lang...
"A, oo."
'Yan ang diskarte sa malagkit na itlog.
Nakakita ka na ng lalaking nagsasalita at ginagawa 'yon?
"Hindi! Putsa, imposible 'yon!"
"Umalis kayo rito! A, putsa!"
"Talaga? A, talaga?"
"Nakakabaliw 'yon. Putsa, nakakabaliw talaga!"
'Yong itlog niya 'yon.
Malagkit 'yong itlog na nando'n.
Ang daming malagkit ang itlog dito. Tingnan mo 'yong upo.
Tumingin ka sa lalaking katabi mo, nakabukaka siya.
Wala siyang pakialam sa nakaupo sa kanan o sa kaliwa.
Nilagay niya 'yong itlog sa malambot na parte ng upuan
Puwede isara 'yong binti, pero ang itlog, uupo sa hita na parang snow cone.
Diskarte sa malagkit na itlog.
Mga babae, alam n'yo na.
Pagbalik n'yo sa trabaho, alam n'yo na.
Lalapitan ka ng lalaki na taga-Accounting.
"Rebecca, pupunta 'ko at 'yong ibang lalaki sa Starbucks."
"Gusto mo ng Frappuccino o kahit ano?"
"Putsa, lumayo ka sa 'kin, Steve."
"Naku, ang sungit."
Ginamit ko ang joke na 'yan dati, no'ng 'yong anak ko...
Parang mga eight o nine years old siya.
Lagi ko siyang sinasama. Lagi siyang umuupo sa backstage.
Kinukulit ko 'yong mga nanonood tapos sinabi ko 'yong joke.
Sa likod ng stage, sabi ko, "Kumusta 'yon?"
Sabi niya, "Okay 'yon, Dad. pero di ko naintindihan 'yong isang joke."
Sabi ko, "Anong joke?" Sabi niya, "Yong tungkol sa itlog sa hita."
"Di ko maintindihan 'yong joke na 'yon, Dad."
"May itlog sa hita. Bakit nakakatawa 'yon? Di ko na-get 'yon."
At sabi ko, "Jo, di mo dapat ma-get 'yon. Nine ka pa lang."
"'Yong itlog mo, nasa ilalim pa ng titi mo."
"Nando'n ang itlog ng nine years old, Jo."
"Sa ilalim ng titi."
"Ang titi mo, parang hiker na sobrang astig ng suot na backpack."
'Yong titi ko, parang matandang turista, na pangit ang roller bag, "Tara!"
"Putsa, nasira ang gulong."
Ang anak ko, 20 na. Sa ngayon,
gusto ko nang siguruhin na maayos ang buhay niya.
Ang nakakalungkot, iba na ang generation.
Sinusubukan kong makahabol, pero alam kong mali.
Alam ko, medyo mali sila. Medyo mahihina. Mahihina kayo.
'Yong pambu-bully. Ay, Diyos ko! Di ako makapaniwala sa pambu-bully.
Naiintindihan ko. May mga magulang dito,
para bang "Di mo alam ang pinagdadaanan ng anak ko."
Pero di mo naiintindihan, kasi ako... Parang...
Sino ang pinakamasamang bully sa school no'ng bata ako?
Nanay ko! Pinakamalala ang mga sinasabi ng nanay ko.
'Yong pinakamasasama.
May masamang sinabi sa school, ako naman,
"Sinabi na sa 'kin 'yan ng nanay ko kanina."
Putsa, ano ba?
Mahina siya.
Nakakabaliw. Iba na ang panahon ngayon.
Nakikibagay ako, pero kailangan ko ng tulong.
At nando'n na sa edad na 'yon ang anak ko. Twenty na.
Alam n'yo ang sinasabi ko? Twenty na. Kailangan ko ihanda ang anak ko.
Bilang magulang, dapat ihanda ko 'yong anak ko.
Ito ang problema. Hindi pa siya handa.
Hindi pa. Hindi siya handa.
Hindi pa. Di pa siya handa sa karamihan ng tao.
Mali 'yon kung ipapadala ko 'yong anak ko sa tunay na mundo.
Sasabihin ng mga tao, "Kaninong anak 'to?"
"Sinong gago ang nagpapunta nito?"
Di pa handa. Bente na.
Puwede kong bigyan ang anak ko ng maraming pera ngayon,
maraming pera,
sasabihin ko, "Sige, Jo, bahala ka na."
Pagkatapos ng anim na oras, "Dad, kinuha nila lahat ng pera ko."
Mga bata ngayon, nasa kanila lahat.
Ginabi ang anak ko sa labas? Uber.
Gano'n kabilis.
Ginabi kasama ng mga kaibigan, "Sorry, Dad, mag-u-Uber ako."
Sige. Ang bilis. Tatawag ng Uber.
Nakita ko sa phone ko kasi card ko 'yon.
Sabi ko, "Uber Black? $49.99. Putsa, ano ba naman?!"
"Bro, isang milya lang ang layo mo."
Luho. 'Yan ang hindi nila alam.
Walang Uber dati. Putsa, ano 'yon?!
Pag ginabi 'ko kasama ang mga kaibigan, at may klase bukas,
tapos tumawag ako sa nanay ko, "Madilim. Puwede pasundo?"
"Hindi."
"Naka-pajama na 'ko
at naglagay na 'ko ng cream sa mukha ko, Jo."
"Umuwi ka na lang."
"Pa'no?"
"Walang may kotse."
"Tumakbo ka."
"Takbo."
"Isang milya ang layo."
"Bilisan mo ang takbo."
"Wag ka titigil. Sa harap lang ang tingin, at tumakbo ka nang mabilis."
"Pag napagod ka, wag kang huminto, ituloy mo lang."
Putsa, ala-una na ng umaga.
Sobrang dilim.
May kotse na walang headlights.
"Mare-rape ako!"
Sampung beses akong muntik ma-rape.
Pero 'yon ang sinasabi ko. Hindi na ulit ako ginabi.
Pag lumubog na 'yong araw, parang, "Pare, maglalakad na 'ko pauwi."
Uber Eats. Putsa, akalain mo. 'Yong anak ko...
Kapag walang... Pag walang pagkain, Uber Eats.
"Dad, Uber. Walang makain."
"Okay, sige lang." Nag-Uber Eats.
Nakita ko 'yong bill, "Putsa! Cheesecake Factory?"
"Para kang kumain sa labas?"
"Ano, may ka-date ka ba, walanghiya? Nag-order ka rin ng dessert?"
"Ang laki ng tip, walanghiya. Nag-tip ka?"
"Nagti-tip ka!"
"Nagti-tip ka, di ba? Diyos ko!"
Putsa, ano ba 'yon?! Uber Eats!
Wala siyang alam sa "No Eats."
No Eats.
Ilang beses ko tinawagan ang nanay ko sa trabaho.
"Walang makain." "Tingnan mo sa loob ng ref. Merong..."
"Ma, sampung beses na 'kong tumingin at pareho lang ang nakikita ko."
"Tingnan mo ulit. Tingnan mo."
"Tingnan mo ulit."
"Ano'ng nandiyan?"
"Parang ketchup."
"Flavor."
"Ayun na. Flavor. Simula na 'yon."
"Flavor! Ano pa, Joseph? Ano pa'ng nasa loob?"
"May flavor ka. Ano pa 'yong nandiyan para makakain tayo?"
"Ano 'yon, Jo? Ano'ng flavor, tapos ano pa?"
"May..."
"May piraso ng keso na matigas na 'yong mga gilid."
"Okay. Sige."
"Tanggalin mo 'yong mga nasa gilid,
kasi puwede pa 'yong gitna."
"Malapit na 'yan masira,
kaya kailangan mo gamitin bago mapanis."
"Ngayon, imbes kuwadrado, bilog na."
May ketchup cheese roll na 'ko.
'Yan ang... Putsa, ano 'yon?!
Application. Alam n'yo, ganito kasi.
Hindi nila alam 'yong application. Ang application, sa generation na 'to,
akala nila, nasa application ang lahat.
Puwede 'yon maging, ewan ko, mga laro.
Lahat ng puwedeng ma-download, application.
May application sila para sagutan ang application form.
Hindi nila alam kung pa'no maghanap ng totoong trabaho.
Di nila alam 'yong hirap para makapasok, 'yong humingi ng trabaho.
Di nila alam 'yong mga skills na kailangan. Lahat, madali.
May application sila para sagutan 'yong application form.
Sasagutan nila. Ita-type 'yon.
Tapos sasabihin, "Alam mo? Gusto ko..."
"Mahilig ako sa kape. Magtatrabaho 'ko sa coffee shop." I-type mo 'yan.
"Gusto ko magtrabaho, ewan ko, mga 0.5 milya lang ang layo sa bahay ko."
"Gusto ko kumita ng ganito."
"Ito lang ang oras na puwede para sa trabaho dahil sa soccer."
Babalikan siya ng app at sasabihin, "May nahanap kami para sa 'yo."
"Oo, diyan lang sa tabi ng kalye. Sige na, hinihintay ka nila."
"Alam mo? Pumayag sila sa suweldong gusto mo,
kunin mo na ang trabaho, at i-enjoy ang soccer habang ginagawa 'yon."
"Salamat, app."
Putsa, may trabaho na sila. Walang ginawa.
Hindi nila alam 'yong pupunta ka sa putaragis na mall...
na nakasuot ng baduy na kamiseta, nakabutones hanggang taas,
putsa, maruming tennis shoes,
naka-tuck-in 'yong kamiseta sa baduy na pantalon.
Tapos titingnan mo lahat ng tindahan.
Papasok ka, "May hiring ba kayo?"
"Wala."
"Hindi ka puwede."
Tanungin mo ang mga teenager kung alam nila kung pa'no mag-apply.
Wala silang idea.
Magtatanong ka. Tapos titingnan nila 'yong listahan.
Ang daming papel ng mga... Isang buong pad 'yon ng mga nag-apply,
at isa lang ang kukunin nila sa inyo.
"Heto."
Sasabihin mo, "Isa lang?"
"Oo, isa lang."
Pumunta ka sa food court para sagutan 'yong form.
Ink ang ginamit mo. Di puwedeng lapis.
At hindi ka puwedeng magkamali.
Laging may mali sa pangalan ko. "Buwisit!"
Lagi kong binubura 'yong "e," lalagyan ko ng arrow at letrang "p."
Joseph ang pangalan ko, hindi "Josepeh."
Pero gusto ko 'yon.
Masaya 'ko maging tatay, Larry.
Kailangan lang turuan ang mga batang 'to.
Alam ko, may mga teenager dito ngayong gabi.
Di ko alam kung nasa'n. pero alam ko, meron.
'Yon ba?
Nice to meet you. Pangalan mo? Teenager.
'Yong matanda ro'n, sabi, "Ako?"
"Ako?"
Steve.
Kailan mo naisip na ang sinabi ko, "Teenager,"
tapos pangalan mo ang tinatanong ko?
Putsa, may whiskey sour siya.
Sa nasa likod, ano'ng pangalan mo?
Caleb.
Caleb? Nice to meet you, Caleb. Ilang taon ka na?
- Twelve. - Twelve. Ay, putsa.
Putsa.
Oo nga.
Marami kang natutunan ngayong gabi, di ba?
Putsa.
Walanghiya!
Kaya...
Nga pala, kasalanan 'to ng mama mo. 'Yong mama mo ang...
Pero 12 ka lang.
Alam ng mama mo. Nasa ticket 'yon.
Nakalagay, R-rated. Wag kang magalit sa 'kin.
Pag ginawa 'to ni Caleb...
Sasabihin ko, "Naku, putsa!"
Mabait ba siyang bata?
Talaga? Naglilinis ba ng kuwarto niya, pag inutusan mo?
Hindi? Walanghiya, Caleb!
Linisin mo 'yong kuwarto mo.
Mama mo 'yan!
Kahit anong sabihin ng mama mo, gawin mo. Naiintindihan, Caleb?
Pag sinabi niya, "Maglinis ka ng kuwarto," sabihin mo.
"Ilang kuwarto, Ma?"
Mama mo 'yan.
Mama mo 'yan!
Lahat ng bata dito, dapat maisip n'yo 'yan.
Mama mo 'yan. Makinig ka sa kanya.
Wag na wag n'yong sasagutin ang mama n'yo.
Sagutin mo 'yong tatay mo. Nandito ang tatay mo? Tatay mo?
Sagutin mo 'yong tatay mo. Sagutin mo siya.
Pagsabihan mo ang tatay mo. Ngayon ang oras.
Matutuwa 'yong tatay mo.
Pag nagiging bastos ang Papa mo sa Mama mo, pagsabihan mo.
Pagsabihan mo ang walanghiya. Ginawa ko 'yon kay Fred, stepdad ko.
May sinabi siya sa nanay ko, naghintay ako buong gabi.
Sabi ko, "Sasabihin ko, Wag na wag mong gagawin!"
Nasa kuwarto 'ko, pare.
"Wag na wag mong pagsasalitaan ang nanay ko nang ganyan. Putsa!"
Buong gabi ko hinintay. Narinig ko siyang gumising.
Nagluluto ng lunch para sa trabaho. Pumunta 'ko sa kusina,
"Wag mong kausapin ang mama ko nang gano'n, Fred?"
"Wag mong babastusin ang nanay ko. Naiintindihan mo?"
Ang height ni Fred, 6'4."
Ang height, 6'4." Sumandal siya, tapos sinabi,
"Di mo yata alam kung sino'ng kinakausap mo, bata."
"Baka gusto mong pumunta sa kuwarto mo at pag-isipan 'yon."
Ito 'yong sinabi ko, Caleb. "Susunod ako, pero tandaan mo 'yong sinabi ko."
"Wag mo siyang kausapin nang gano'n."
Tapos pumunta 'ko sa kuwarto ko.
Pero hulaan mo ang nangyari, Caleb.
No'ng gabing 'yon, habang dinner, sabi ni Fred,
"Bata, sorry sa nasabi ko.
"Di ko na ulit babastusin ang mama mo nang gano'n.
"Di ko gagawin sa harap mo."
Naiintindihan n'yo ba?
Sa tatay mo, putsa, kausapin mo, palakihin mo 'yong dibdib mo.
Ganito lang ang sabihin mo. "Putsa, ano 'yong sinabi mo?"
"Putsa, ano 'yon?" Gawin mo lahat 'yon, Caleb.
"Putsa, ano'ng sinabi mo kay Mama?"
Sabihin mo, ikuyom mo 'yong kamao mo.
Gawin mo, Caleb.
Alam mo kung bakit? Kasi 'yong nanay mo, nasa likod mo 'yan,
"Ba't di mo sabihin 'yong sinabi mo?"
"Sabihin mo sa anak mo, gago. Sabihin mo!"
Kasi suportado ka ng nanay mo. Tandaan mo 'yan.
Sa lahat ng bata, tandaan n'yo 'yan.
Di ko pinagsasabihan ang mga babae. Hindi.
Sa mga babae, bahala kayo.
Iba 'yong tingin ko pagdating sa... Sa mga babaeng teenager, iba e.
Sila kasi... Sa kung anong dahilan, tama ang ginagawa nila.
'Yong dalawa 'kong babaeng kapatid, tama ang ginawa. Si Gemma.
Hanggang ngayon, siya pa rin ang boss ng Jo Koy Entertainment.
Siya ang nagpapatakbo ng buong operasyon.
Wala 'kong masabi.
Tama ang ginagawa.
'Yong mga lalaki, lagi 'ko pinagsasabihan. Parang pareho-pareho sila lagi.
Kaya kayo lang ang kinakausap ko, mga gago.
Kaya sa susunod na sabihin ng mama mo na maglinis ng kuwarto, Caleb,
sabihin mo, "Ilan?" Ayos ba?
Sa lahat ng nanay, pag sinagot kayo ng mga anak n'yo,
pag sinabi nila, "Pagod ako. Gagawin ko bukas,"
walanghiyang 'yan.
Sa lahat ng nanay dito, sabihin mo sa kanila 'yong ginawa mo.
Sabihin mo, kasama 'yong mga detalye.
'Yong ide-describe mo 'yong mga detalye.
Pag sinabi nila, "Pagod ako. Gagawin ko bukas,"
sabihin mo 'yong ginawa mo.
"Bukas mo gagawin? Pagod ka?"
"Sinabi ko ba 'yon sa doktor no'ng oras na para ipanganak ka?"
"Pagod ako. Gagawin ko bukas?"
"Hindi. Hinayaan kitang wasakin 'yong puke ko."
Oo, nakakailang.
May mga babae rito, "Medyo sobra na 'to."
Hindi. Hindi 'yon sobra.
Ewan ko ano'ng nangyari, kinuha ang kapangyarihan na 'yan sa inyo.
Lahat ng babae, dapat ipagyabang n'yo 'yan.
Kayo lang ang makakagawa no'n.
Pero sa kung anong dahilan, di mo puwedeng ipagyabang 'yon.
Dapat sinasabi mo 'yon. "Winasak mo 'yong puke ko."
At kung ayaw nilang makinig, putsa, minsan ipakita mo.
Ipakita mo 'yong puke. "Tingnan mo. Putsa, tingnan mo 'yong ginawa mo."
Manood ka. Maglilinis na 'yan ng mga bintana.
Caleb, nando'n ako.
No'ng makita ko siyang nakahiga sa kama, at malapit ng manganak,
naaalala ko lahat. Hinahaplos ko 'yong ulo niya,
tapos bigla na lang, 'yong lalaking 'to, lumitaw sa gitna ng mga hita niya.
Hindi 'yong pinupuntahan namin ng siyam na buwan
Iba 'yong gagong 'yon, na bigla na lang lumitaw, tapos sinabi...
"Kailangan natin hiwain."
Sabi ko, "Ano? Parang C-section?"
Sabi niya, "Hindi, di na puwede 'yon."
Sabi ng doktor, "Di na puwede 'yon." Sabi ko, "Di na puwede 'yong..."
"May iba pa bang section?"
"Meron bang D at E na di nasabi sa 'kin?"
"Hindi. Di na tayo puwede sa C-section."
"Sobrang laki ng ulo ng anak mo."
"Kailangan hiwain 'yong puke."
"Kailangan natin hiwaan ng maliit sa puke."
Tapos ako naman...
'Yan mismo ang nasabi ko.
Sabi ng doktor, "Kailangan ng magdesisyon!"
Tapos sabi ko, "Teka lang!"
"Ang dami mong sinasabing impormasyon."
"Basta mo na lang ibabato sa 'kin 'yan, ngayon hihiwain mo na ang puke niya?"
"Hindi ko alam 'yon. Walang ganyang video na pinakita sa 'kin."
"Kaya, teka lang! Putsa, napakaseryoso ng tanong mo."
"Teka lang!"
"Honey!"
"Sobrang laki ng ulo ng anak natin."
"At mamamatay siya pag di hiniwa 'yong puke mo."
"At kailangang malaman ng doktor, puwede ba niyang hiwain 'yong puke mo,
o mamamatay 'yong bata."
"Ano'ng gusto mong gawin?"
Tapos si Angie, parang naging si Hulk Hogan ng WWE,
tumingin siya sa doktor, tapos sabi niya, "Hiwain mo na 'yong puke ko, bro."
"Hiwain mo 'yong puke at putsa, ilabas mo na 'yong bata, bro. Oo nga."
Tapos ako naman...
Tapos tumingin ako sa doktor. May kutsilyo na siya.
Ni hindi mukhang pang-opera. Parang kutsilyo ng hunter.
Tapos, sinaksak siya sa puke.
Tapos biglang nahulog 'yong anak ko.
Tapos ginawa ko 'to... Tapos putsa, nahimatay ako.
Tatlong tao ang nasa delivery room.
'Yong nanay niya, nanay ko, at ako.
At walang may paki sa 'kin.
'Yong nurse, binigyan ang nanay ko ng aamuyin. Inamoy ko, nagising ako.
Sabi niya, "Tumayo ka. Heto na ang anak mo."
Lahat, madilim at malabo.
Merong bagay sa ibabaw ng dibdib niya.
Sinabi kong "bagay" kasi hindi mukhang tao.
Parang maputla, berde, kulay-abo.
Punong-puno ng dugo.
Namamaga na pikit 'yong mata.
'Yong bibig, naghahanap lang ng sisipsipin.
Pahaba 'yong ulo.
Sabi ko, "Putsa, ano 'yan? Anong klase 'yan?"
"Kaninong anak 'yan?"
Tumingin ako. Alam mo ang nakita ko? Nakita ko 'yong anak ko...
Alam mo ba ang nakita ko?
May tubo na nakadikit sa tiyan. Alam mo ba 'yon?
Hulaan mo kung nasa'n 'yong karugtong ng tubo, Caleb. Hulaan mo.
Nasa loob ng puke niya.
Para bang iPhone 'yong anak ko tapos 'yong puke niya, saksakan sa pader.
Para mabuhay 'yon. Nagcha-charge lang ng battery.
Tumingin ka sa mama mo.
Ginawa mo 'yon sa kanya.
Twelve years ang nakalipas.
Hulaan mo ang sinabi ng doktor. Sabi, "Ilabas natin 'yong natira."
Sabi ko, "Ano 'yong natira?"
Tinulak niya, at pitakang Gucci ang lumabas sa puke niya.
May pitakang Gucci na lumabas sa puke niya.
Tapos ginawa ko 'to... Putsa, nahimatay na naman ako.
At nagising ulit ako.
Hawak na ng doktor 'yong umbilical cord sa harap ng mukha ko.
Binigyan ako ng gunting. Sabi, "Dalhn mo ang anak mo sa mundo."
Sinubukan kong putulin pero ang tigas.
Sabi ko, "Sobrang tigas."
"Hindi ko maputol." Kinuha niya 'yong kutsilyo tapos bigla...
Tumalsik sa mukha ko 'yong dugo. Sabi ko... Nahimatay na naman ako.
Kasi akala ko, pinatay niya 'yong anak ko.
Maniniwala ka ba na di pa 'yon ang pinakamalala, Caleb?
Gusto mong malaman 'yong pinakamalala? Gusto mo?
Okay.
Paggising ko, Caleb,
tinatahi na ng doktor 'yong puke niya.
Tumingin ka sa mama mo.
Ginawa mo 'yon sa puke niya.
Twelve years na ang nakakaraan. Tinatahi lang 'yong puke.
Walang pampamanhid. 'Yong lumang paraan.
'Yon ang nangyari, Caleb.
'Yon ang nangyari. Tingnan mo ang mama mo! Ayaw mo maglinis ng kuwarto?
Mahal ko kayo. Maraming salamat.
Brooklyn, New York, magpalakpakan ulit tayo
para kay Jo Koy!
Mahal kita, Brooklyn. Salamat.
Maraming salamat.
Good night.