Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αγόρια και κορίτσια, παρακαλώ καλωσορίστε στη σκηνή
τη Σάρα Σίλβερμαν.
Γεια σας.
Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Χαίρομαι πολύ που είστε εδώ.
Συγγνώμη για τους ανιχνευτές μετάλλων.
Αυτό το κακό έχω. Έστειλα...
κάτι στο τουίτερ και έκανα μερικούς
να νιώθουν την ανάγκη να με σκοτώσουν.
Και...
Συγγνώμη που ζήτησα να γίνει στρατιωτικό πραξικόπημα.
Ξέρω ότι ήταν δύσκολο.
Όταν είσαι κωμικός, πρέπει να το σκέφτεσαι
πριν στείλεις κάτι στο τουίτερ.
Ποιοι νομίζετε ότι είμαστε, πρόεδροι;
Δεν ήταν απαραίτητο.
Αλλά το εκτιμώ.
Δε μου αρέσουν τα λούσα.
Δεν...
Φοράω φορμάκι.
Δε φοράω... Έχω φίλους που τους αρέσουν τα κοσμήματα και τους αγαπώ.
Αλλά... δεν καταλαβαίνω καθόλου την αξία των κοσμημάτων.
Δηλαδή... μου αρέσει ένα ωραίο δωμάτιο ξενοδοχείου.
Μουλιάζω στην μπανιέρα.
Έχω τα θέματά μου.
Κι ήμουν σε περιοδεία,
και έμεινα σε πολύ ωραία ξενοδοχεία.
Δε θα παραπονεθώ ποτέ γιατί φοβάμαι πολύ
να είμαι μια παραπονιάρα Εβραία.
Το οποίο είναι στερεότυπο.
Βάσει γεγονότων και σχεδίων.
Και προκύπτει από αυτά τα σχέδια.
Γιατί ξεπουλάς την κουλτούρα σου, Σάρα;
Συγγνώμη.
Γελάσατε; Ναι. Εντάξει.
Μα τους την είπα.
Τους είπα, "Όλα είναι φοβερά.
Ευχαριστώ πολύ.
Αλλά...
συνειδητοποίησα ότι υπάρχει...
σπέρμα πάνω στο...
Πάνω στο πάπλωμα.
Και... Ή το κουβερλί.
Κι επίσης...
Έχει λίγο και στο κομοδίνο.
Και συνειδητοποίησα ότι υπάρχει σπέρμα παντού στα μεμέ μου.
Συγγνώμη.
Αν υπάρχει...
Κακώς παραπονιέμαι.
Αν γινόταν αναβάθμιση, θα...
Θα την ήθελα".
Με ακούτε όταν μιλάω έτσι;
Ωραίο ηχοσύστημα.
Με ακούτε όταν μιλάω έτσι;
Έκανα αποτρίχωση με λέιζερ.
Και...
Το χειροκροτήσατε;
Σαν να λέτε, "Επιτέλους".
Έκανα λέιζερ.
Ήθελα καιρό να το κάνω.
Ήθελα να βιώσω την επιστήμη στο ζενίθ της.
Λες και προσγειωθήκαμε στον Άρη. Νομίζω ότι ήταν Αύγουστος του 2012.
Σας κάνει εντύπωση που θυμάμαι την ημερομηνία;
Θέλω να πω...
προσγειωθήκαμε στον Άρη το 2012.
Περίμενα άλλα τέσσερα χρόνια.
Έψαξα το κέντρο αποτρίχωσης με λέιζερ που είχε την υψηλότερη αξιολόγηση
τρία τετράγωνα μακριά από το σπίτι μου.
Και πήγα.
Λεγόταν "Γρήγορο Λέιζερ".
Και...
δεν ήταν ότι εγώ...
Νομίζω ότι ήμουν αφελής και πίστευα ότι πας
και αποτριχώνεσαι. Είναι μια πολύ πιο χρονοβόρα διαδικασία.
Για κάθε περιοχή που θες να αποτριχώσεις,
πρέπει να κάνεις οκτώ διαφορετικές συνεδρίες,
στο καθένα...
Εγώ ήθελα να κάνω αποτρίχωση από τον αφαλό
και κάτω.
Και μετά πίσω μέχρι τη μέση της πλάτης μου.
Και... δεν είναι αστείο; Και είναι ψέμα.
Έκανα και στα χέρια μου.
Αλλά...
Δεν μπορώ να σας πω ψέματα.
Δεν μπορώ.
Σωστά. Σε βάζουν να προπληρώσεις.
Που είναι λογικό τώρα που το σκέφτομαι.
Επειδή... πονάει τόσο πολύ.
Από τη δεύτερη συνεδρία σκέφτεσαι, "Θα πλήρωνα ευχαρίστως όσο όσο
για να μην ξαναπατήσω εδώ. Αυτό θα ήταν παζάρι".
Ήταν τόσο οδυνηρό.
Και νιώθω ότι έχω αντοχή...
Νομίζω πως οι περισσότερες γυναίκες έχουν μεγάλη αντοχή στον πόνο.
Έχω φάει μπουνιά στη μούρη τρεις φορές. Αυτό συνέβη σε άλλη περίπτωση.
Αλλά...
Είναι διαφορετικό είδος πόνου. Σαν να χτυπάει νεύρο...
Να σου το νεκρώνει.
Σαν να σου δίνουν μπαλάκια αντιστρές και τα σφίγγεις.
Κι όταν ανοίγεις τα δάχτυλά σου,
είναι σαν να κρατάς πυραμίδες σκόνης.
Ο πόνος είναι αβάσταχτος.
Θυμάμαι που έλεγα στο εαυτό μου, "Είσαι μεγάλη γυναίκα.
Δικά σου είναι τα λεφτά. Μόχθησες γι' αυτά.
Πέτα τα από το παράθυρο. Δεν πειράζει."
Και πηγαίνοντας προς το αμάξι μετά τη δεύτερη συνεδρία...
Θυμάμαι ακριβώς τι σκεφτόμουν
καθώς προχωρούσα. Είπα:
"Αυτό που πέρασες ήταν μεγάλο τραύμα.
Ήταν τραυματικό".
Κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή λαμβάνω μήνυμα από το αγόρι μου,
που ήταν στη Γουατεμάλα τότε με τη UNICEF.
Κι έγραφε...
"Πέρασα το πρωινό
με μια γυναίκα που είδε να δολοφονούν τον γιο της".
Και σκέφτηκα, "Και νομίζεις ότι αυτό είναι κακό;"
Επειδή περνάω...
Περνάω δύσκολα αναλογικά.
Μάλλον δεν το έχω με τα βιώματα.
Περπατούσα στο Λος Άντζελες κρίνοντας τον κόσμο.
Δεν είμαι τέτοιος τύπος. Δεν περηφανεύομαι γι' αυτό.
Έτσι έγιναν τα πράγματα.
Και θυμάμαι που σκεφτόμουν,
"Ασήμαντοι, στενόμυαλοι, υλιστές βλάκες.
Δεν παίρνετε χαμπάρι."
Με τα πανάκριβα πορτοφόλια σας.
Μια τσάντα είναι. Τι χωράει.
Πάρτε ένα σακίδιο. Χαζοί.
Και λέω, "Δεν πιάνετε το νόημα.
Φουσκώνουμε το εγώ μας λες και δεν είμαστε ένας κόκκος σκόνης
πάνω σε σειρά από κόκκους σκόνης αιωρούμενους στο διάστημα.
Ένα τίποτα."
Και την επόμενη στιγμή λέω:
"Θέλω τη φάτσα μου πάνω στα λεφτά."
Αλήθεια.
Το αξίζω... Θέλω τη φάτσα μου στα λεφτά, τέλος.
Απλώς...
Θέλω τη φάτσα μου στα λεφτά.
Είναι:
Όχι, είναι πιο στωικό. Είναι:
Άκουσα την αδελφή μου να γελάει.
Πέθανε.
Όχι, εδώ είναι. Πλάκα κάνω. Είναι εδώ.
Είχα... Είχα έναν σκύλο πολλά χρόνια.
Κι ήταν ο καλύτερός μου φίλος.
Και του μιλούσα πάντα.
Όποτε ήμουν σπίτι, του μιλούσα.
Και μετά ψόφησε και σταμάτησα να του μιλάω.
Λογικό ακούγεται.
Ή όχι; Δεν ξέρω. Ακούγεται στ' αλήθεια λογικό;
Είναι μέρος της συζήτησης πλέον...
σε ένα κουτί πάνω στο γραφείο μου.
Σταμάτησα... Αυτό είναι.
Σταμάτησα να μιλώ στον εαυτό μου επειδή δεν υπήρχε πια σκύλος.
Είναι τρελό.
Τώρα έχω άλλο σκυλί, τη Μέρι.
Την έσωσα.
Ή μάλλον εκείνη με έσωσε.
Δεν ξέρω πώς να το θέσω χαριτωμένα. Αλλά την έχω.
Και είναι όλος μου ο κόσμος.
Και την αγαπώ τόσο πολύ.
Είναι ό,τι έχω.
Είναι νεαρή και σφύζει από ζωή.
Έχει εμμονή με τους σκίουρους.
Και μου το έχει μεταδώσει.
Είναι τόσο τρυφερή και παίζουμε.
Αγκαλιαζόμαστε το βράδυ και...
Θα το κρατήσω αυτό για λίγο και θα γυρίσω πίσω να πω...
ότι η ατάκα με τον σκίουρο ήταν αστείο μιας χρήσης.
Ήξερα πως θα γελάσετε όταν είπα:
"Έχει εμμονή με τους σκίουρους και μου το μετέδωσε κι εμένα".
Αλλά εμμένετε σε αυτό το αστείο.
Ένα αστείο μιας χρήσης κι άρα ξεχωριστό.
Τώρα το χάλασα γιατί ξαναγύρισα σ' αυτό και συνεχίζω να το αναφέρω.
Χάλια το έκανα.
Δεν είναι μιας χρήσης πλέον. Αλλά ήταν.
Αυτό ίσως ισχύει για κάνα δυο από εσάς,
αλλά θα έλεγα ότι το αστείο μιας χρήσης είναι ιδιαίτερο...
μέσα στην ιδιαιτερότητά του όπως...
Παίζω μπάσκετ. Στη διάρκεια ενός τυχαίου παιχνιδιού...
βάζεις τρίποντο.
Και μετά δε χαμογελάς.
Τρέχεις στην άμυνα.
Η ίδια άνεση χαρακτηρίζει και το αστείο μιας χρήσης.
Σοβαρά τώρα;
Δεν έχει ξαναβγάλει γέλιο.
Δε χρειαζόταν να σταματήσετε.
Συνεχίστε να γελάτε.
Λοιπόν...
Η αλήθεια είναι ότι το έπαθα αυτό με τους σκίουρους.
Και θα το μεταδώσω και σε εσάς.
Δεν αστειεύομαι.
Περιμένετε να δείτε.
Έμαθα κάτι αστείο για τους σκίουρους...
που ανυπομονώ να σας το πω. Δεν μπορώ...
Εντάξει, το βρήκα.
Οι σκίουροι...
αδυνατούν να βρουν το 80% των καρπών που κρύβουν.
Πλάκα μου κάνετε;
Αυτό είναι ό,τι πιο σημαντικό έχετε ακούσει;
Πρώτον, τα ζώα υποτίθεται ότι δεν κάνουν λάθη.
Αλλά δεύτερον...
συνειδητοποίησα ότι αυτό θα τινάξει...
Κρατήστε το κρανίο σας γιατί θα εκραγεί το μυαλό σας.
Έτσι φυτρώνουν τα δέντρα.
Με κοροϊδεύετε;
Έτσι φυτρώνουν τα δέντρα.
Ο Θεός ή το σύμπαν, ή η φύση ή ό,τι τελοσπάντων
δημιούργησε αυτό το γεμάτο άγχος...
παρανοϊκό πρεζόνι...
που νομίζει ότι όλοι θέλουν τα βελανίδια του.
Δε θέλουμε τα βελανίδια σου.
Κανείς άλλος δεν τρώει βελανίδια.
Μόνο εσύ.
Τα κρύβουν παντού.
Και την έχουν ακούσει τόσο με την κόκα...
που βρίσκουν μόνο δύο από τα 10 που έχουν κρύψει.
Οι σκίουροι φυτεύουν δέντρα.
Στο Ισραήλ.
Σωστά. Αυτό το πρόσθεσα εγώ. Δεν αληθεύει.
Η Μέρι είναι ο σκύλος μου.
Και την αγαπώ.
Και με επηρέασε με τους σκίουρους.
Κι είναι νεαρή και γεμάτη ενέργεια. Αλλά...
θα πεθάνει...
επειδή έρχεται η ώρα της.
Ίσως συμβεί σε δυο βδομάδες, ίσως σε 12 χρόνια.
Αλλά είναι στο δρόμο και καραδοκεί.
Θα ραγίσει η καρδιά μου.
Έκανα λάθος. Δεν έπρεπε να πάρω άλλο σκυλί.
Μου πέφτει βαρύ.
Είμαι...
Μη με κρίνετε. Θα της κάνω ευθανασία. Απλώς...
Πρέπει να το κάνω.
Προς υπεράσπισή μου...
από τη σκοπιά της ιστορίας...
ο θάνατός της, είτε πεθάνει αύριο που θα της κάνω ευθανασία...
είτε φυσιολογικά σε 12 χρόνια,
δεν αποτελεί παρά μια τελίτσα στη ροή της ιστορίας.
Όλα γίνονται στιγμιαία.
Άρα, έχω δίκιο.
Και...
Δε θα πεθάνει άδικα γιατί θα τη σταυρώσω εγώ.
Θεέ μου. Πόσο γλυκό θα ήταν;
Δε σας είπα. Είναι μικροκαμωμένη με μακριά πόδια.
Και οι πατούσες της είναι από φυσικού τους έτσι.
Και μάλλον θα πρέπει να της σπάσω τα μπροστινά πόδια.
Θα το κάνω.
Αν θες να γίνει θρύλος, πρέπει να υποφέρεις.
Λέτε ο Ιησούς να είχε γίνει διάσημος αν τον κρατούσαμε σαν κατοικίδιο;
Όχι.
Ο Ιησούς, ο Υιός του Θεού...
πέθανε για τις αμαρτίες σας...
στον ύπνο του περιστοιχισμένος από τα παιχνίδια του;
Γελοίο ακούγεται.
Θα... Εντάξει.
Θα ενδώσω...
και θα πω μια ιστορία που είναι πραγματική.
Έχει να κάνει με μία από τις τρεις αδελφές μου.
Με μία από αυτές.
Δε θα πω ποια. Αλλά...
τη λένε Τζοντίν.
Η Τζοντίν σπούδασε στη Βοστόνη.
Αν γνωρίζετε, εκεί υπάρχουν μικτοί κοιτώνες.
Όπως και στα περισσότερα πανεπιστήμια πλέον.
Αλλά έχουν και μικτά μπάνια στους μικτούς κοιτώνες.
Κι η Τζοντίν μέθυσε όσο δεν είχε μεθύσει σε όλο το πρώτο έτος των σπουδών της,
σαν κλασική πρωτοετής.
Γύρισε παραπατώντας στο δωμάτιό της και κατάφερε να βγάλει το τζιν της.
Και λιποθύμησε φορώντας ένα μπλουζάκι και το εσώρουχό της.
Λίγο μετά το δωμάτιο άρχισε να γυρίζει.
Έτρεξε στο μπάνιο να κάνει εμετό.
Και έκανε.
Κι ενώ ξερνούσε, νιώθει
ότι κάποιος της τραβάει το εσώρουχο προς τα κάτω.
Δεν μπορούσε να γυρίσει ή να σταματήσει γιατί έβγαζε τα άντερά της.
Ξερνούσε και ξερνούσε και συνέχιζαν να της κατεβάζουν το εσώρουχο.
Μέχρι που έφτασε στο πάτωμα.
Και επιτέλους τελειώνει με τον εμετό,
και γυρίζει να δει ποιος είναι εκεί.
Αλλά δεν βλέπει κανέναν.
Επειδή τα είχε κάνει επάνω της.
Είναι αληθινή ιστορία.
Θα πω...
Θα το έλεγα γέλιο ανακούφισης.
Ή εκτόνωσης.
Ξέρω ότι είμαι εδώ για εσάς.
Αλλά καταλάβετε ότι κι εσείς είστε εδώ για εμένα.
Ήσαστε τόσο καλοί άνθρωποι.
Δείξατε τόση κατανόηση.
Ανησυχήσατε.
Μέχρι και το πέσιμο καρφίτσας θα ακουγόταν.
Ήταν τόσο όμορφο.
Και καταλαβαίνω.
Νομίζατε ότι τη βίασαν.
Κι εκείνη αυτό νόμιζε.
Νόμιζε ότι θα τη βίαζαν.
Το σκέφτηκα πολύ. Και...
Νομίζω ότι ίσως να είναι το μόνο σενάριο όπου κοιτάς...
το πεσμένο εσώρουχο...
που είναι
είναι γεμάτο σκατό...
και σκέφτεσαι, "Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου.
Ω, Θεέ μου.
Στην κυριολεξία, ζήτω".
Με επισκέφτηκε η αδελφή μου.
Όχι η χεσμένη αλλά η μεγαλύτερη αδελφή μου.
Αν κι είμαι σίγουρη ότι κι αυτή χεσμένη ήταν.
Κι αυτή Σίλβερμαν είναι άλλωστε.
Αυτή είναι η μεγάλη μου αδελφή η Σούζι.
Είναι ραβίνος.
Ζει στην Ιερουσαλήμ.
"Θεέ μου, πώς γίνεται μια άθεη κωμικός
και μία ραβίνος, άνθρωπος του Θεού, να είναι αδέλφια;
Πώς είναι;" Σκεφτείτε τι γίνεται μέσα στο αυτοκίνητο.
Λοιπόν, η Σούζι ήρθε στην πόλη.
Και μου λέει, "Σάρα, αύριο θα συναντηθώ με τη φίλη μου την Άμπερ".
Και μετά μου λέει τα πάντα για την Άμπερ.
"Η Άμπερ είναι εκπληκτική.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αιθιοπία.
Με ένα χέρι και διηύθυνε ένα ορφανοτροφείο εκεί.
Αποτελεί έμπνευση.
Θα τη δω αύριο στις 8 το πρωί.
Να καθίσουμε στο σπίτι σου;
Και της λέω, "Φυσικά, βέβαια".
Άνοιξε με το κλειδί σου. Θα κοιμάμαι".
Το άλλο πρωί, ξέχασε το κλειδί της, φυσικά.
Χτυπάει στην πόρτα και της ανοίγω.
Τα μάτια μου κλείνουν.
Ανοίγω και μου λέει, "Σάρα, από 'δώ η Άμπερ".
Λέω κι εγώ, "Άμπερ, χάρηκα.
Έχω ακούσει τόσα για σένα". Και της πιάνω το χέρι.
Και το χέρι της είναι γάντζος.
Και...
Δεν έχει σχέση αλλά ας το ζωντανέψω λίγο,
και τα δυο χέρια της ήταν γάντζοι.
Αλλά... την είχα ήδη πατήσει.
Απλώς... το κούνησα.
Έκανα χειραψία με τον γάντζο.
Κι ήταν τόσο άβολη στιγμή.
Σίγουρα θα το είχε εκτιμήσει αν της έλεγα:
"Έχεις γάντζο αντί για χέρι. Τι λέει το εθιμοτυπικό;"
Κι εκείνη θα απαντούσε: "Ευχαριστώ που είσαι ειλικρινής.
Κανείς δεν το κάνει.
Μπορούμε να κάνουμε χειραψία".
Θα γινόμασταν φίλες και θα είχαμε τον δικό μας κώδικα,
και κάπως έτσι το έχω σκεφτεί. Αλλά...
Εγώ απλώς της έσφιξα τον γάντζο σαν να της έλεγα:
"Έτσι βλέπω εγώ τα χέρια".
Γεια.
Και ξανάπεσα για ύπνο.
Και υποκρίθηκα ότι όλο αυτό ήταν όνειρο.
Αλλά Χριστέ μου, ραβίνε.
Μου είπε εννέα πράγματα για την Άμπερ.
Τα δύο θα έπρεπε να είναι για τους γάντζους. Δεν είμαι καθίκι.
Το ελάχιστο.
Έχει γάντζους αντί για χέρια.
Είναι εκπληκτική.
Ζει στην Αιθιοπία.
Με ένα μόνο χέρι διηύθυνε...
Θα το καταλάβαινα καλύτερα.
Είναι έξυπνη, αποτελεί έμπνευση.
Να υπενθυμίσω ότι...
έχει γάντζους για χέρια.
Αλλά όχι η Σούζι, όχι η ραβίνος.
Δε βλέπει χρώματα.
Ούτε χέρια βλέπει.
Τόσο φοβερή είναι.
Είμαι... Είμαι...
Είμαι πολύ σεξουαλικός τύπος.
Άνετα καταλαβαίνεις ένα σεξουαλικό άτομο
επειδή σε βλέπει σαν μετάβαση
στην επόμενη φάση της όρθιας δράσης του.
Αυτός είναι υπαινιγμός.
Είμαι, όμως.
Ξέρω πως είναι μαγκιά να μιλάς πολύ στο σεξ,
και το έχω... προσπαθήσει.
Αλλά δε λειτουργεί επειδή εγώ...
Θεωρώ ότι η αλήθεια βγαίνει μπροστά.
Σαν να...
"Θεέ μου, το εργαλείο σου είναι τόσο... Όχι, ποτέ... Σκιά ήταν".
Αυτό που κάνω εγώ είναι ακόμη πιο τρελό.
Μ' αρέσει να μιλάω ασύστολα μετά το σεξ.
Όταν τα πράγματα έχουν ηρεμήσει λίγο.
Του λέω μες τη μούρη του ήρεμα κι ωραία.
"Τι θα γινόταν αν πήγαινα τώρα στο νοσοκομείο
κι έκανα τεστ για βιασμό;
Ναι, εσύ τι λες;
Λες να έβρισκαν σπέρμα σου πάνω μου και μέσα μου;
Εγώ το πιστεύω.
Στ' αλήθεια.
Μπορείς να μου χαϊδέψεις την πλάτη μέχρι να κοιμηθώ.
Είναι καλή ιδέα, αλήτη;"
Ο φίλος μου είναι αλλοδαπός κι έτσι όταν τσακωνόμαστε
και του λέω, "Η Αμερική είναι νούμερο ένα".
Και λέει, "Νούμερο ένα σε τι;"
"Να μη σε νοιάζει.
Το σημαντικό είναι ότι είμαστε νούμερο ένα.
Στον νεανικό διαβήτη".
Το πρωτόκολλο λέει...
Δεν ξέρω αν υπάρχουν άτομα που αγαπούν τους τύπους εδώ.
Αλλά για τις μετα-συνουσιακές αγκαλιές... Ή τις αγκαλιές μετά το σεξ αν είστε χαζοί.
Ποιο είναι...
Υπάρχει πρωτόκολλο για τη θέση όπου θα βάλω...
τα "κωλοδάχτυλά" του;
Θα τα κρεμάσει έξω από το κρεβάτι;
Ή... κάτω από το μαξιλάρι;
Ή απλώς... κόβεις το χέρι.
Απλώς κόψ' το εντελώς.
Αυτό συνέβη στα χέρια της Άμπερ.
Πλάκα κάνω, παιδιά.
Ελάτε.
Χαλαρώστε.
Τα έχασε από νάρκη στα επτά της.
Μερικές φορές μ' αρέσει να κλείνω ένα αστείο με μια θλιβερή αλήθεια.
Ευχαριστώ, Τζοντίν.
Σκίζεις, Σάρα.
Δίνουμε στις κόρες μας κούκλες Μπάρμπι για να έχουν μια εικόνα
πώς θα πρέπει να μοιάζουν μεγαλώνοντας, κάτι το οποίο είναι ανέφικτο.
Ώστε να μάθουν ότι είναι ένα μάτσο χάλια
και να αυτοκτονήσουν.
Είναι πολύ σημαντικό.
Πρέπει να το μάθουν από μικρά.
Δεν ξέρω...
ποιος σχεδιάζει αυτές τις Μπάρμπι και τις Μπρατς,
ή οποιαδήποτε φουσκωτή κούκλα.
Δεν ξέρω ποιον προστατεύουμε.
Εκεί όπου εδράζει η χυδαιότητα ή...
Εντάξει, λοιπόν, Μπάρμπι.
Τα πόδια της έχουν το διπλό μήκος από το υπόλοιπο σώμα της.
Και οι πατούσες της είναι στις μύτες.
Μόνο ψηλοτάκουνα μπορεί να φορέσει.
Δε φορά με τίποτα ίσια παπούτσια.
Πάει να χέσει στις 3 το πρωί με το ψηλοτάκουνο.
Επειδή είναι κυρία.
Το στήθος της... Εντάξει.
Λοιπόν...
διαθέτει μόνο τη μεγάλη, ψωμωμένη, λαμπερή εκδοχή του στήθους
που ξετρελαίνει τους άντρες.
Πρέπει να προστατέψουμε τις κόρες μας...
από τη ζωογόνο θηλή.
Είναι πολύ χυδαίο.
Δεν υπάρχουν θηλές.
Μη δουν οι κόρες μας τι θρέφει τη ζωή.
Μόνο τι ικανοποιεί τους άντρες.
Χωρίς τρίχες.
Αυτό είναι εφικτό.
Έχετε δίκιο, κοινό.
Ευχαριστώ που με θέλετε ειλικρινή.
Είναι σημαντικό. Είναι εφικτό.
Δεν πηγαίνει σε όλους, αλλά ναι.
Όλοι θέλουν να έχουν τα χείλη της Αντζελίνα Τζολί.
Δε θα περιαυτολογήσω, αλλά εγώ τα έχω.
Δεν ακούγονται αδίκως οι φήμες.
Εγώ τα έχω στο βρακί μου.
Αλλά...
Γι' αυτό προτιμώ ένα ωραίο...
περιποιημένο αλλά τριγωνικό...
είδος θάμνου.
Πρακτικά, αυτό δε στέκει, αλλά ακούστηκε κυριλέ.
Έκανα ένα...
Η τέχνη αντικατοπτρίζει τη ζωή.
Εντάξει; Και μετά η ζωή ενημερώνει την τέχνη.
Και μετά...
Οι ταινίες δε νομίζω ότι αντικατοπτρίζουν ακριβώς τη ζωή για τις γυναίκες.
Αποτελούν μάλλον μια αντρική προβολή της.
Βελτιώνεται, αλλά ακόμη και στις ψαγμένες ταινίες,
αν δεις μια γυναίκα να αυνανίζεται σε μια σκηνή,
είναι πάντα ανάσκελα. Ονειροπόλα και σέξι.
Ποτέ μπρούμυτα, με παγωμένα μάτια ή ανοιχτό στόμα όπως στην πραγματικότητα.
Είναι δουλειά.
Μαθαίνουμε για την αγάπη από τις ταινίες και την τηλεόραση,
και μας έχουν καταστρέψει.
Οι διάφορες ρομαντικές κομεντί έχουν καταστρέψει την αγάπη.
Μας διδάσκουν ότι είμαστε μισοί άνθρωποι
που πρέπει να βρούμε τον μοναδικό στον κόσμο που θα μας ολοκληρώσει.
Σας ορκίζομαι ότι υπάρχουν χιλιάδες άτομα
που θα ταίριαζαν τέλεια μαζί σας.
Και δε θέλω να ολοκληρωθώ... Δεν...
Δουλεύω πολύ σκληρά κάθε μέρα για να γίνω ολοκληρωμένο άτομο, το ξέρετε;
Δεν... Δε θέλω να σας ολοκληρώσω.
Θέλω να ολοκληρωθείτε.
Δε θέλω να μπάζετε απ' όλες τις τρύπες.
Να και κάτι άλλο που δεν έχει η Μπάρμπι.
Θα αποτελούσε πολύ παράξενη φεμινιστική θέση.
"Γιατί η Μπάρμπι δεν έχει τρύπα;"
"Δεν ξέρω. Αυτό είναι υποκειμενικό".
Αξιοσημείωτο.
Έκανα έναν έρανο εδώ πριν λίγα χρόνια
με την οργάνωση της φίλης μου Λιζ Γουίνστεντ
Ρίξτε μια ματιά.
Και ήταν βασικά... Πάντα λέω ότι ήταν σαν, ξέρετε,
δικαίωμα επιλογής.
Μα πρακτικά... Κυριολεκτικά ήταν μόνο για τις γυναίκες στο Τέξας.
Επειδή, τότε, όλες οι κλινικές άμβλωσης
έκλεισαν στο Τέξας. Μειώθηκαν στις πέντε.
Από τότε τα πράγματα χειροτέρεψαν. Μα...
Και θέλαμε να συγκεντρώσουμε χρήματα
να τα δώσουμε στις γυναίκες
για να προσλάβουν μπέιμπι σίτερ
ενώ πάνε 12 ώρες δρόμο για να κάνουν άμβλωση.
Ή για να κάνουν μαστογραφία, τεστ παπ ή οτιδήποτε άλλο.
Γι' αυτό κάναμε ένα σόου, ενώ υπήρχαν διαδηλωτές απ' έξω.
Δικαίωμα στη ζωή, Εκκλησία Βαπτιστών, άτομα από το εθνικό δημόσιο ραδιόφωνο.
Και... Όχι από το ραδιόφωνο.
Από την Εθνική Ένωση Όπλων.
Άλλοι αυτοί.
Από εντελώς άλλο ανέκδοτο.
Και διαμαρτύρονταν απ' έξω.
Και δε θα τους βρίσω γιατί είμαι μια από αυτούς.
Είμαστε το ίδιο.
Είμαι προϊόν της ανατροφής μου.
Ανατράφηκα από ένα ζευγάρι φιλελεύθερων, ως το μεδούλι δημοκρατικών Εβραίων,
κάτι που έγινα κι εγώ. Και θα ήθελα να πιστεύω
ότι έφτασα ως εκεί μόνη μου, αλλά μάλλον όχι.
Είμαι προϊόν της ανατροφής μου.
Κι αυτοί οι άνθρωποι κάπως έτσι ανατράφηκαν.
Είπαν, "Υπάρχουν άτομα εκεί έξω που θέλουν να δολοφονούν μωρά".
Αν ήμουν παιδί, θα ήθελα να σταματήσει αυτό.
Θα ήμουν εκεί έξω για να διαμαρτυρηθώ.
Έτσι, βγήκα έξω και ήθελα να τους χαιρετίσω.
Να δείξω ένα θερμό, φιλικό πρόσωπο στον "δολοφόνο μωρών".
Και είπα, "Γεια σας. Δεν είναι ωραίο... Θέλω να πω,
δεν είναι ωραίο που ζούμε σε μια χώρα όπου μπορώ να ανεβάσω ένα τέτοιο σόου
επειδή είναι κάτι που το πιστεύω,
κι εσείς διαδηλώνετε επειδή είναι κάτι που το πιστεύετε,
και μπορούμε να συνυπάρξουμε ειρηνικά;"
Κι είπε, "Θεέ μου, έχεις απόλυτο δίκιο".
Πλάκα κάνω. Και λέει, "Θα πας στην κόλαση".
Και του λέω, "Εντάξει, χάρηκα".
Εκεί ήταν κι ένα εννιάχρονο κορίτσι με ένα ροζ ζακετάκι.
Και κρατούσε ένα τεράστιο πανό δυο φορές το μπόι του.
Και είπε, "Η έκτρωση είναι αιματηρή δολοφονία".
Και το "αιματηρή" ήταν γραμμένο με κόκκινη μπογιά που έσταζε.
Και ήταν η πρώτη φορά που λέω, "Έπρεπε να πάνε
στο Μάικλς ή το Μπλικς να αγοράσουν υλικά χειροτεχνίας.
Είδη ραπτικής, μάλλον.
Και συνεχίζει:
"Ο Θεός σε μισεί".
Και τη ρωτάω, "Στ' αλήθεια πιστεύεις ότι ο Θεός μισεί;"
Και λέει, "Ναι, σε μισεί".
Και μετά.. Της είπα ένα βρόμικο ανέκδοτο.
Και έκανε σαν:
Είναι ο μεγαλύτερος ενοποιητής.
Αλλά έχει δίκιο. Η έκτρωση όντως σκοτώνει όλη σου τη μέρα.
Κυριολεκτικά, ρουφάει τη ζωή από μέσα σου.
Ξέρω ότι τα δύο τελευταία ανέκδοτα δεν είναι έξυπνα.
Δεν έχουν κανένα βαθύ νόημα. Είναι απλά λογοπαίγνια.
Αλλά τα αγαπώ σαν...
δικές μου εκτρώσεις.
Κρατήστε το αυτό.
Συγχαρητήρια, Τέξας.
Το Τέξας ήταν σχεδόν η τρίτη πολιτεία...
αλλά μετά ένας δικαστής έβαλε τέλος σ' αυτό.
Θα 'πρεπε να το ξέρετε. Δε σας κατηγορώ που δε γνωρίζετε αυτόν τον νόμο
επειδή έχουμε...
Η μία κτηνωδία διαδέχεται την άλλη κάθε μέρα.
Αλλά δε θα το πιστέψετε. Είναι αλήθεια.
Υπάρχει νόμος που λέει πως αν κάνεις άμβλωση σ' αυτές τις πολιτείες,
ή πάθεις αποβολή,
πρέπει να πληρώσεις για την κηδεία
του εμβρυϊκού ιστού.
Τι;
Τρελό.
Και ειδεχθές.
Και θέλω τόσο να μιλήσω σ' αυτές τις κηδείες.
Πέθανε όπως έζησε.
Το μικροσκοπικό σποράκι με την ανύπαρκτη εγκεφαλική λειτουργία.
Θα επιστρέψει τώρα στο χώμα...
όπου θα...
Δεν ξέρω, ίσως το φάει κάνα τριζόνι.
Τελοσπάντων, έτσι πήγε αυτός ο έρανος.
Αυτό είναι το θέμα. Η θρησκεία αναγνωρίζει ότι θα είναι μια δύσκολη...
Όχι η θρησκεία υποθέτω αλλά η κυβέρνηση,
γνωρίζει ότι επρόκειτο για δύσκολο εγχείρημα
το να καταστήσει την άμβλωση παράνομη μια και καλή.
Έτσι, προσπαθούν να περάσουν αυτά που θέλουν διακριτικά και πλαγίως.
Φτιάχνουν υστερόβουλους νόμους για να πετύχουν τον στόχο τους.
Τύπου, "Εντάξει, η κλινική σας πρέπει να διαθέτει διαδρόμους
5,5 μέτρα πλάτος".
Κι οι κλινικές λένε, "Δεν μπορούμε...
Δεν έχουμε... Αυτό θα κόστιζε κι εμείς αδυνατούμε..."
"Άρα θα πρέπει να κλείσετε, έτσι δεν είναι;
Θυμίζει τον Μπος Χογκ από τους Ντιουκς.
Ξέρετε, σου σπάνε τα φανάρια και φεύγουν.
"Δε γίνεται να οδηγήσεις. Έχεις σπασμένο φανάρι".
Αυτό ακριβώς είναι.
Και παραβαίνοντας...
υποτιμώντας νόμους περί αμβλώσεων που πρέπει να σκεφτούν οι γυναίκες.
Πήγαινε σπίτι και σκέψου το.
Νομίζω ότι το έχω σκεφτεί, σκατόφατσα.
Ή, μάλλον...
Υπέρηχους όπου σου χώνουν μέσα σου μια κάμερα
και σε αναγκάζουν να κοιτάς και να βλέπεις τη ζωή στη μήτρα σου.
Και... Κρατήστε αυτό για λίγο.
Γιατί σας έχω άλλο ένα αστείο γεγονός που θα λατρέψετε.
Είναι αλήθεια. Οι επιστήμονες το ξέρουν δυο δεκαετίες.
Αν πιστεύετε στην επιστήμη.
Ότι...
Αυτό είναι.
Το σπέρμα μυρίζει.
Ξέρω ότι το σπέρμα... Όλοι ξέρουμε ότι το σπέρμα μυρίζει.
Αλλά...
τα κύτταρα του σπέρματος... Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας.
Σάρα, έλα, συγκεντρώσου.
Είναι μεγάλη η νύχτα.
Είναι σοβαρό, όμως.
Τα κύτταρα του σπέρματος διαθέτουν την αίσθηση της οσμής.
Διαθέτουν οσφρητικές αισθήσεις. Γεγονός.
Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό. Ότι το σπέρμα έχει ζωή.
Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό.
Πρέπει να θεσπιστούν σχετικοί νόμοι.
Πρέπει να προστατέψουμε τα μωρά.
Θέλω να σώσω τα αγέννητα μωρά.
Αυτή είναι όλη η έννοια μου κι αυτό θα κάνουμε.
Την επόμενη φορά που θα αυνανιστείτε μέσα σε μια κάλτσα,
ή μέσα στην ντουζιέρα σας ή...
Δεν ξέρω γιατί, μου φαίνεται ότι είσαι τύπος του μπρούμυτα.
Δεν πειράζει, όμως.
Όποιο κι αν το στιλ σου στον αυνανισμό,
δεν υπάρχει παρεξήγηση.
Είχα δίκιο, έτσι;
Έχω την αίσθηση.
Μακάρι να ήταν σούπερ δύναμη που θα βοηθούσε τον κόσμο.
Αλλά...
Αυτό θα κάνουμε. Προτού αυνανιστείς,
με όποιο στιλ...
Και συνεχίζω. Είναι...
Το κάνεις στο κρεβάτι χωρίς χέρια.
Έτσι, μπρούμυτα...
Ανοιγόκλεισε τα μάτια αν... το ήξερα!
Παιδιά, με κακομαθαίνετε.
Είστε ωραίοι.
Εντάξει. Έλα, Σάρα.
Προτού το κάνεις, θα πας μια βόλτα από την κλινική.
Θα πάρουμε μια μακριά, λεπτή...
Σαν βελόνα πλεξίματος σε σχήμα κάμερας, βασικά.
Θα μπει από την ουρήθρα σας, την τρύπα στο εργαλείο σας.
Μέσα, μέσα. Το φαντάζεστε.
Και μετά θα μπει στον ορχικό σάκο.
Θα φέρουμε τον υπέρηχο,
και θα καταφέρετε να δείτε τελικά
τη ζωή στους όρχεις σας.
Στ' αλήθεια πιστεύω...
ότι οι περισσότεροι δε θα θέλουν να αυνανιστούν μετά από αυτό.
Κι αυτό είναι ωραίο.
Παράξενος ο κόσμος του θεάματος.
Δεν ξέρω πώς μου ήρθε αυτό.
Έπαιξα σε ένα επεισόδιο της σειράς The Good Wife πριν λίγα χρόνια.
Εντάξει; Είναι δικαστικό δράμα.
Και είχε πλάκα.
Ίσως γιατί καθόμουν και παρακολουθούσα τα γυρίσματα.
Δε θα πιστέψετε πώς λειτουργεί ο κόσμος του θεάματος.
Εντάξει.
Για να δω αν μπορώ να το εξηγήσω.
Στη σκηνή υπάρχει μια αίθουσα συσκέψεων, για δικαστικό δράμα μιλάμε άλλωστε.
Και παίζουν κάμποσοι χαρακτήρες.
Και όλοι μιλούν και συμβαίνουν διάφορα.
Η πρώτη σκηνή που γυρίζουν δείχνει ένα γενικό πλάνο του σκηνικού
με όλους τους χαρακτήρες.
Το κάνουν μερικές φορές. Μετά κάνουν κοντινά
και μετά ζουμάρουν...
Σε τρεις χαρακτήρες.
Κι όταν τελειώνει αυτή η σκηνή μας μένει το σύνολο της αίθουσας
αφού το έχουμε ξαναδεί.
Στην ουσία, όταν γυρίζουν, αυτό η υπόλοιπη αίθουσα δεν υπάρχει.
Είναι γεμάτη
με ανακλαστικά πάνελ, κάμερες και φώτα,
και με όλες τις άλλες βλακείες.
Δεν ξέρω πώς λέγονται.
Κάμεραμεν κι όλα αυτά τα χαζά.
Και η Κριστίν Μπαράνσκι λέει:
"Θέλω τα χαρτιά στο γραφείο μου Δευτέρα πρωί".
Και φοράει φούστα και τακούνια.
Η Κριστίν Μπαράνσκι κουλουριασμένη επειδή δεν μπορεί να φύγει
με όλες αυτές τις αηδίες μες τη μέση.
Αλλά πρέπει να σκύψει όσο μπορεί
για να μην εμποδίζει τα φώτα.
Ούτε τους ηθοποιούς που παίζουν. Και είναι κάπως έτσι.
Και μπαίνει ο Τζος Τσαρλς:
"Είναι περίπτωση. Τα λέμε τη Δευτέρα".
Όλα όσα βλέπετε είναι έτσι.
Μόλις ρεύτηκα.
Άνθρωπος είμαι.
Πριν τρεις βδομάδες είχα σταματήσει σε φανάρι.
Όχι, κρατήστε αυτό για λίγο. Εντάξει.
Έκανα μαθήματα υποκριτικής στα 10 μου στο Νιου Χαμπσάιρ.
Αυτά πάνε μαζί.
Πρώτον, αυτός ο δάσκαλος υποκριτικής ήταν κακός.
Τον θυμάμαι να λέει...
Μια φορά, να φέρουμε το αγαπημένο μας τραγούδι
και να το παίξουμε.
Κι έφερα το αγαπημένο μου τραγούδι το οποίο είναι το...
"Don't Stop Believin".
Συγγνώμη.
Εγώ νόμιζα πως έπρεπε να το τραγουδήσω πλέι μπακ.
Και άρχισα:
Και τα πήρε στο κρανίο μαζί μου.
Μακάρι στα 10 μου να είχα τα προς το ζην και να έλεγα:
"Ξέρεις κάτι; Κάποιο ζόρι τραβάει.
Πρόβλημά του".
Πού να το κάνω αυτό στα 10 μου.
Υπέθεσα ότι ήμουν χάλια.
Αλλά δεν ήταν αυτό που ήθελα να πω.
Την πρώτη μέρα μαθημάτων λέει:
"Υποκρίνομαι...
σημαίνει αντιδρώ".
Κι εγώ αναρωτιέμαι, "Τι θα πει αυτό;"
Έχει σχέση με το "αντί";
Ήξερα ότι σημαίνει ενάντια.
Και σκέφτομαι, "Δρω ενάντια";
Τελοσπάντων...
Πριν μέρες ήμουν σε κόκκινο φανάρι.
Και έλεγα:
"Αντιδρώ.
Σωστά.
Ναι.
Συμφωνώ. Υποκρίνομαι σημαίνει αντιδρώ.
Έτσι έπρεπε να λέγεται".
Λανθάνουσες...
συνειδητοποιήσεις.
Ορίστε το θέμα αυτού του μέρους της εμφάνισής μου.
Λανθάνουσες... Λανθάνουσες συνειδητοποιήσεις. Όπως...
Πήγαινα κατασκήνωση...
κάθε χρόνο από τα έξι μου.
Κι ήταν τρομερό για μένα
επειδή έβρεχα το κρεβάτι μου μέχρι τα 15 μου.
Ήταν εφιάλτης.
Απέκτησα πολλές δεξιότητες, όπως την πλήρη απομόνωση.
Τα σεντόνια μου έσταζαν κι εγώ μύριζα κατρουλίλα
κι έκανα πως δεν καταλαβαίνω.
Ποιος γονιός θα έστελνε ένα παιδί που βρέχει το κρεβάτι του κατασκήνωση;
Πρέπει να είναι τέρατα. Όχι.
Δεν είναι τέρατα.
Να πώς έχουν τα πράγματα.
Ως προς τον μπαμπά μου...
ο μπαμπάς του τον έσπαγε στο ξύλο κάθε μέρα.
Και κατά τη διάρκεια της χρονιάς τον έστελνε εσωτερικό.
Σε οικοτροφείο. Συγγνώμη.
Σε οικοτροφείο.
Και στο οικοτροφείο...
τον χτυπούσαν κάθε μέρα,
τον αποκαλούσαν κωλοεβραίο,
επειδή τότε, παλιά,
η Αμερική ήταν σπουδαία.
Και...
Και τότε... Εντάξει.
Ήταν πολύ καλό.
Και μετά το καλοκαίρι,
πήγαινε κατασκήνωση και άνθιζε.
Ήταν αστέρι και όλα ήταν όπως ακριβώς επιθυμούσε.
Κι έτσι, οι γονείς μου νόμιζαν...
Εκείνος νόμιζε ότι η κατασκήνωση ήταν φοβερή.
Ότι θα με καθόριζε, ότι θα ήταν η χαρά μου.
Γιατί αυτό ήταν για εκείνον.
Έτσι, έπρεπε να πάω κατασκήνωση.
Και μου έδινε βιβλία με ανέκδοτα. Ήταν η συμβιβαστική λύση.
Επειδή μου άρεσαν.
Και ίσως να έκανα και φίλους έτσι.
Θυμάμαι το καλοκαίρι που ήμουν οκτώ
επειδή είχα μάθει να διαβάζω στα επτά μου.
Κάποιος από το κοινό στο Βερμόντ είπε ότι διάβαζε από τα 4.
Μπράβο σου. Εγώ από τα επτά.
Έμαθα να διαβάζω στα επτά μου.
Ήμουν οκτώ κι ενθουσιασμένη.
Είχα βιβλία. Θα διάβαζα.
Κι ο μπαμπάς μου δεν έχει φραγμούς.
Δεν ξέρω αν τα είχε ξεφυλλίσει καθόλου.
Ήταν το Αληθινά Άνοστα Αστεία, βιβλίο ένα και δύο.
Και θυμάμαι το πρώτο αστείο στην πρώτη σελίδα.
Ήταν ολόκληρη παράγραφος, αλλά το λέω γρήγορα.
Πήγαινε "Η Κοκκινοσκουφίτσα, μπλα, μπλα, μπλα".
Τότε ο μεγάλος κακός λύκος λέει "Θα σε φάω".
Κι η Κοκκινοσκουφίτσα λέει, "Φάε με, φάε με.
Δεν πηδάει πια κανείς;"
Κι εγώ αναρωτιέμαι, "Τι θα πει αυτό;"
Κι όταν φτάνω πια τα 30 λέω, "Χριστέ μου.
Ήταν εντελώς ακατάλληλο".
Ο μπαμπάς μου... Δεν έχει καθόλου φραγμούς.
Δεν ήταν κατάλ... Πραγματικά, δεν...
Μας αντιμετώπιζε σαν κολλητάρια.
Θυμάμαι μια φορά όταν ήμουν μικρή,
πήγαν με τη μαμά σε διπλό ραντεβού.
Κι όταν γύρισε σπίτι θρονιάστηκε στο μπροστινό χολ.
Υπήρχε ένα παγκάκι στο χολ.
Και καθόμουν εκεί και τον ρώτησα πώς πήγε.
Και είπε, "Ήταν ό,τι χειρότερο.
Θα βγαίναμε με τους Στέρλινγκ
κι εμφανίστηκε μόνο ο άντρας.
Επειδή η κυρία Στέρλινγκ είχε περίοδο.
Κι όταν έχει περίοδο, βγαίνουν τ' άντερά της.
Κι εγώ, "Δε χρειάζεται να ξέρω".
Του λέω, "Μπαμπά, κατάλαβα.
Είμαι 5 χρονών και δε χρειάζεται να ακούω τέτοια".
Αλλά ο μπαμπάς...
Στην κατασκήνωση διέπρεψε.
Έχει κρατήσει φίλους από τότε.
Οι καλύτεροί του φίλοι είναι από τότε.
Είναι σχεδόν 80 και μαζεύονται ακόμη.
Έχει φωτογραφία με όλους μαζί από τότε που έγιναν ομαδάρχες.
Κι είναι εκπληκτικό. Είναι από το 1953.
Και λέω, "Μπαμπά, να μου τη στείλεις".
Μου τη στέλνει με σημειώσεις που λένε ποιος είναι ο καθένας
και τι κάνει τώρα. Και πάει κάπως έτσι:
"Αυτός είναι ο Φιλ Χόλμαν. Είναι δικαστής τώρα.
Εδώ είναι ο Άρνι Γκόλντστιν.
Το υφασματάδικο του Μάρτιν είναι δικό του.
Αυτός είναι ο Ντάνι Γκολντ.
Πήρε μια φορά πίπα στον Πάντσι Κρέιμερ κι εμείς παρακολουθούσαμε.
Αυτός είναι ο Σάι Σουάρτς.
Δουλεύει στο μαγαζί με τα θαλασσινά.
Αυτός είναι... Είναι...
Αυτός είναι ο Μόρις Σάιμον.
Αυτός ο Πάντσι Κρέιμερ.
Αυτός είναι, ξέρεις..."
Κι εγώ, "Μπαμπά, άνοιξε ή κλείσε μ' αυτό."
Απλή λογική.
Πήγαινε κατασκήνωση μέχρι που έγινε ομαδάρχης.
Και θεωρούμε τους ομαδάρχες ώριμους.
Αλλά είναι δεκαεξάχρονα.
Για κάθε κατασκηνωτή έπρεπε να συμπληρώσει μια φόρμα,
κάθε βδομάδα για τον καθένα.
Είχε ερωτήσεις τύπου, "Είναι ήσυχος;
Κοιμάται; Βούρτσισε τα δόντια του;
Πήγε στο μπάνιο;"
Κι από κάτω υπήρχε ένα "Μ/Σ".
Ο μπαμπάς δεν ήξερε τι σημαίνει αυτό.
Και ντρεπόταν να ρωτήσει.
Έτσι, χρησιμοποίησε τη λογική και λέει, "Εντάξει.
Αφού το βάζουν μετά το μπάνιο, θα σημαίνει...
'μαλακό ή σκληρό'".
Έτσι, για ένα καλοκαίρι...
οι κατασκηνωτές πήγαιναν να βρουν τον μπαμπά μου...
μετά το χέσιμο.
Για να μπορεί να πάει να τα κοιτάξει.
Κι έκανε μια εκτίμηση...
αν ήταν μαλακά ή σκληρά.
Μ' αρέσει πολύ αυτό.
Θα υπάρχει μια γενιά ηλικιωμένων που κάνει ψυχοθεραπεία.
Κάπως έτσι:
"Είχα έναν ομαδάρχη που είχε ψύχωση με τις κουράδες μου.
Είναι..."
Κακοποιηθήκατε σεξουαλικά.
Σήμαινε "γράμμα στο σπίτι".
Ευτυχώς που δε ρώτησε.
Θα ήταν πολύ ντροπιαστικό.
Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν επτά.
Η μαμά μου πήγε στο πανεπιστήμιο να πάρει το πτυχίο της.
Οι αδελφές μου ήταν μεγαλύτερες.
Κι εμένα με φύλαγαν καλόγριες.
Πήγα σε... Μοναστήρι, υποθέτω.
Αλλά έμοιαζε με...
Βικτωριανό σπίτι ή κάτι τέτοιο όπου υπήρχαν καλόγριες.
Για ημερήσια φροντίδα.
Έχω γνωρίσει απίστευτες καλόγριες από τότε.
Όχι αυτές. Αυτές ήταν κουφάλες.
Ήταν... Ήταν.
Μας χτυπούσαν.
Ήταν... Δε με είχαν ξαναχτυπήσει.
Και τις φοβόμουν πολύ.
Αν δεν κοιμόμασταν στα στρωματάκια μας το μεσημέρι,
μας χτυπούσαν.
Και για μεσημεριανό βγαίναμε στο δάσος γιατί μιλάμε για το Νιου Χαμπσάιρ.
Και μας έδιναν σάντουιτς με φιστικοβούτυρο και ζελέ.
Κι έπρεπε να το φάμε όλο αλλιώς μας χτυπούσαν.
Μ' άρεσε το φιστικοβούτυρο και το ζελέ.
Αλλά εκείνο ήταν διαφορετικό.
Με φιστικοβούτυρο και μαρμελάδα.
Η μαρμελάδα...
Δεν είχα ξαναφάει μαρμελάδα.
Είναι κάπως διαφορετική.
Έχει κομματάκια μέσα.
Αλλά έπρεπε να το φάμε όλο, αλλιώς μας χτυπούσαν.
Φοβόμουν πάρα πολύ...
Επειδή δεν ήξερα τι θα μου συμβεί τότε.
Και... Εντάξει, περιμένετε.
Κρατήστε το αυτό.
Κρατήστε το για να σας πω κάτι.
Είναι ανθρώπινη συμπεριφορά να λέμε στον εαυτό μας τρομακτικές ιστορίες...
Τρομακτικές ιστορίες.
Τρομακτικές.
Τρομακτικές ιστορίες. Λέμε...
Πολλές φορές το είπα.
Λέμε στον εαυτό μας τρομακτικές ιστορίες.
Είναι ανθρώπινο.
Όπως όταν λέμε, "Να περάσω αυτή τη ρωγμή στον δρόμο
προτού με προσπεράσει το αμάξι αλλιώς θα πεθάνω".
Δεν το κάνετε μόνο εσείς. Όλοι.
Όλοι το κάνουμε αυτό.
Ο ψυχαναλυτής μου λέει ότι έτσι διαχειριζόμαστε τη θνητότητά μας.
Έτσι, έτρωγα το σάντουιτς με φιστικοβούτυρο και μαρμελάδα.
Κι έλεγα στον εαυτό μου τρομακτικές ιστορίες.
Και η ιστορία έλεγε,
ότι η μαρμελάδα είναι το αίμα της περιόδου της καλόγριας.
Μα έπρεπε να το φάω όλο. Φοβόμουν μη με χτυπήσουν.
Το έτρωγα έτσι.
Και το κατάπινα. Δεν ξέρω πώς...
μου καρφώθηκε στο κεφάλι...
ότι η μαρμελάδα είχε τραγανά κομμάτια συκωτιού μέσα.
Εντάξει, θα προσπαθήσω να σας πω αυτή την ιστορία.
Σχεδόν πέθανα το καλοκαίρι.
Στ' αλήθεια.
Ήμουν σε περιοδεία.
Είχα έναν τρελό πονόλαιμο.
Δεν έδωσα και πολλή σημασία.
Σαν αυτούς που γυρίζουν σε κρυολόγημα.
Γύρισα σπίτι και με ξανάπιασε πονόλαιμος.
Και λέω, "Γύρισα. Θα πάω στον γιατρό".
Κάτι που δεν κάνω ποτέ.
Πήγα στον γιατρό.
Και με έβαλε να περιμένω ώρα.
Κι έλεγα να φύγω, αλλά έμεινα.
Κοιτάζει τον λαιμό μου και λέει:
"Πάμε στα επείγοντα".
Είχε δημιουργηθεί απόστημα στην αρχή της...
τραχείας από όπου περνάει ο αέρας όταν αναπνέουμε.
Αυτό το απόστημα είτε θα μεγάλωνε κι άλλο,
θα εμπόδιζε την αναπνοή μου και θα πέθαινα.
Είτε θα έσκαγε.
Κι είναι γεμάτο πύον που θα με σκότωνε.
Μη φοβάστε. Είναι σπάνιο. Δε θα σας συμβεί.
Εκτός κι αν γίνει, υποθέτω.
Αλλά...
Έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο.
Μετά μου έδωσαν μια γενική...
Κάποιο φάρμακο
για να με χαλαρώσουν πριν το χειρουργείο.
Και εν αγνοία μου,
λένε στη φίλη μου την Έιμι και στο αγόρι μου τον Μάικλ,
ότι πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο χειρουργείο.
Ότι μπορεί και να μην τα καταφέρω.
Ότι είναι παρακινδυνευμένο.
Εν τω μεταξύ, εγώ νιώθω θαύμα.
Και τους λέω, "Δε με έχει πιάσει καλά".
Παραπονιόμουν ότι δε με έχει πιάσει.
Και θα σας περιγράψω ακριβώς τι έγινε γιατί η Έιμι είχε τη φαεινή ιδέα
να καταγράψει όλο το σκηνικό.
Έτσι...
Λέω εγώ, "Δε με έχει πιάσει καλά".
Και μου λένε, "Μια χαρά είσαι".
Και μετά τους αποδεικνύω ότι δε με έχει πιάσει καλά
μιλώντας περί Μπρέξιτ.
Και ήμουν πολύ απόλυτη, είχα άποψη.
Ήταν τέλειο.
Κι ακούς τους αναισθησιολόγους να λένε:
"Έχει πάρει φόρα".
Και.
Και μετά με βλέπετε να με βγάζουν έξω.
Ο Μάικλ και η Έιμι δεν μπορούσαν να έρθουν μαζί μου
και να περάσουν τις πόρτες του χειρουργείου.
Καθώς φεύγω, λέω στον Μάικλ... Κάτι που μας αρέσει να κάνουμε,
αν κλείσουν οι πόρτες του ασανσέρ:
"Θα βγω με άλλους".
Και τότε...
Το τελευταίο πράγμα στο βίντεο είμαι εγώ που κοιτάζω το τηλέφωνό της
λέγοντας, "Παίξ' το σε αργή κίνηση στην κηδεία μου".
Λοιπόν...
Έκανα το χειρουργείο.
Και επέζησα. Και...
Ήταν πραγματικά... Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα
επειδή έχω πολύ χαμηλή πίεση μάλλον.
Και δεν μπορούσαν να με κοιμίσουν.
Κι έπρεπε...
Μόλις τελείωσε το χειρουργείο μου έχωσαν στο λαρύγγι έναν σωλήνα.
Κι επειδή είναι στην ανθρώπινη φύση όταν είσαι ξύπνιος
να τραβάς ό,τι φράζει τον λαιμό σου,
αναγκάστηκαν να μου δέσουν τα χέρια.
Όποτε ξυπνούσα,
πήγαινα να τραβήξω αυτό το πράγμα από τον λαιμό μου.
Και μετά έβλεπα ότι τα χέρια μου ήταν δεμένα.
Και μετά σκεφτόμουν τι θα έλεγε κάποιος άλλος
σ' αυτή την κατάσταση που θύμιζε αιχμάλωτο του ISIS.
Ήταν πολύ τρομακτικό.
Και ερχόταν μια νοσοκόμα δίπλα μου και έλεγε,
"Γλυκιά μου, είσαι καλά. Χειρουργήθηκες.
Έπρεπε να σου δέσουν...". Και μετά καταλάβαινα.
Μετά με έπαιρνε ο ύπνος. Και λίγο αργότερα ξυπνούσα.
Και όλο αυτό επαναλαμβανόταν.
Είχα κατατρομάξει.
Ήταν εφιάλτης. Δε θυμάμαι...
Ήμουν ξύπνια, αλλά δε θυμάμαι τίποτα.
Θα σας πω μερικές ξεκαρδιστικές ιστορίες.
Όπως...
Είχα τρομερή φαγούρα.
Το φάρμακο μου προκαλούσε φαγούρα.
Και τα χέρια μου ήταν δεμένα.
Οι αδελφές μου έλεγαν στις νοσοκόμες
να μου λύσουν το ένα χέρι ώστε να ξύνομαι.
Τελικά το έκαναν.
Και...
είχα μια φαγούρα από κάτω.
Και... Ένιωσα μεγάλη ανακούφιση.
Ο φίλος μου ο Τζον στεκόταν στη γωνία.
Και υποθέτω... Δεν το θυμάμαι. Μου το είπαν.
Έβγαλα το χέρι μου.
Και το πρότεινα στον Τζον.
Και για άλλη μια φορά, μου έδεσαν τα χέρια.
Που το πρότεινα;
Και μετά:
Στο μυαλό μου. Δε θυμάμαι.
Άλλη φορά...
μου είπαν ότι υπήρχε μια νοσοκόμα στο δωμάτιο.
Και, αν και δεν μπορούσα να μιλήσω ή να δείξω,
της ξεκαθάρισα ότι ήταν επείγουσα ανάγκη.
Ήθελα να της πω κάτι. Μου έδωσαν χαρτί και μολύβι.
Και γράφω κάτι πολύ σημαντικό.
Κι όταν τελειώνω, της το δείχνω.
Το κοιτάζει που γράφει, "Με τη μητέρα σου ζεις;"
Κι είχα ζωγραφίσει ένα τσουτσούνι.
Και, θέλω να πω...
Ότι έτσι αποδεικνύεται πως αν ξεστρατίσει το μυαλό,
γίνεται μια καθαρά κωμική διάνοια.
Παιδιά, φτάσαμε στον επίλογο.
Φωνάζατε γιατί εντυπωσιαστήκατε που ξέρω αυτή τη λέξη;
Ευχαριστώ.
Ήσαστε όσο δυναμικοί χρειαζόταν.
Παρακαλώ.
Την επόμενη φορά, αντί να πείτε "Ζήτω",
κάντε αυτό. Κάπως έτσι:
Εντάξει, ο επίλογος.
Το είπα σωστά;
Τώρα θα σας τραβήξουμε ενώ κάνετε αυτό:
Ναι, επειδή είμαστε εδώ.
Ο Χριστός επιστρέφει.
Στην πλάτη μου.
Αυτό είναι.
Ήταν νερό. Το μετέτρεψε σε σπέρμα.
Πόσο έξυπνο είναι αυτό;
Δεν ξέρω αν υπάρχει Θεός.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχει.
Αλλά δεν ξέρω.
Ούτε κι εσείς.
Αλλά αν υπάρχει Θεός, είναι ένας Θεός που,
που δεν έχει θέμα με δολοφονίες,
πεινασμένα παιδιά και μαθήματα αερόμπικ.
Ξέρετε, όλες τις κτηνωδίες της ζωής.
Θεωρώ...
Το αερόμπικ είναι φοβερό,
αν σ' αρέσει να σε χτυπούν στον κόλπο 70 φορές το λεπτό.
Ενώ ένας ωκεανός...
Ευχαριστώ, Στιβ Έτζε.
Ενώ ένας ωκεανός από λευκούς τραγουδάει για μαύρους με τόση αγαλλίαση.
Επειδή παίζουν χιπ χοπ εκεί μέσα.
Έπρεπε να το πω αυτό;
Θεέ μου.
Δεν αναρωτιέστε, "Αυτό κάνουν εκεί μέσα;
Θα κάψω θερμίδες κάνοντάς το;"
Ναι.
Αισθάνομαι...
Νιώθω σαν απατεώνας επειδή θεωρώ ότι μιλάω πολύ
για τον Θεό, τον Χριστό, τη θρησκεία.
Και ντρέπομαι να το ομολογήσω, αλλά θα το κάνω.
Δεν έχω διαβάσει τη Βίβλο.
Έχω προσπαθήσει, έχω προσπαθήσει.
Προς υπεράσπισή μου, είναι δυσανάγνωστη.
Είναι πολύ βαρετή.
Πολύ πυκνογραμμένη.
Δεν έχει τόσο βαθιά νοήματα όσο θεωρείται.
Σαν να διαβάζεις ένα άθλιο σενάριο από το Game of Thrones ή κάτι παρόμοιο.
Πότε βγαίνει καινούργιο επεισόδιο;
-Όχι πριν... -Ιούνιο.
-Απρίλιο; -Ιούνιο.
-Ιούνιο;
Ήταν Ιούνιος.
Θεέ μου.
Μ' αρέσει πάρα πολύ.
Δεν είναι τέλειο.
Δεν είναι τέλειο πάντως.
Όλοι φοράνε 500 κιλά πανοπλία.
Μετά τίποτα από εδώ ως εδώ.
Αναπνέουν μόνο από 'δώ.
Ποια είναι η νούμερο αιτία θανάτου στο Game of Thrones;
Μαχαιριές στον λαιμό.
Αποκεφαλισμοί.
Κόψιμο καρωτίδας.
Κάποιος σιδεράς του εικονικού παρελθόντος πρέπει να απολυθεί.
Η εφαρμογή του τουίτερ μου...
Ακούστηκα πολύ γριά μ' αυτό που είπα.
Η εφαρμογή του τουίτερ μου
μου επιτρέπει να προγραμματίσω τα τουίτ.
Γιατί κάποιες φορές μου έρχονται δύο, τρία τουίτ.
Δε θέλω να σας κακομάθω.
Τα στέλνω ένα ένα.
Πριν πολλά χρόνια, τότε που ξεκίνησε το τουίτερ,
προγραμμάτισα ένα τουίτ.
Το προγραμμάτισα για τις 8:05 μ.μ. ώρα Ειρηνικού.
Γιατί το θυμάμαι;
Γιατί στις 8 μ.μ. ώρα Ειρηνικού...
πιάσαμε και σκοτώσαμε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν.
Το τουίτερ πήρε φωτιά.
Στις 8:05...
έγραψα στο τουίτερ:
"Γιατί τα κακά του σκύλου μου είναι κρύα;"
Να θυμίσω ότι αυτό το τουίτ το προγραμμάτισα.
Τόσο καλό νόμιζα ότι ήταν.
Νιώθω λίγο Πίτερ Σέλερς στο Να είστε εκεί, κ. Τσανς.
Ο κόσμος βλέπει πιο πολύ βάθος σε μένα από ό,τι έχω στην πραγματικότητα.
Σίγουρα κάποιοι θα είδαν το τουίτ και θα είπαν:
"Ξέρετε κάτι; Ήταν ψυχρό. Αλλά αυτό το καθήκον έχουμε".
Εντάξει, έτσι θα κλείσω.
Υποθέτω ότι έχουμε ένα κάπως άθεο κοινό.
Ήμουν σε περιοδεία και ήθελα να τελειώσω ρωτώντας αν υπάρχει...
Τώρα νιώθω νταής επειδή είστε άθεοι.
Συνήθως όταν είμαι στην υπόλοιπη χώρα,
είμαι η μόνη άθεη,
και δε νιώθω χαζή.
Υπάρχουν άτομα εδώ που πιστεύουν στον Θεό;
Όχι, να πιστεύουν ότι υπάρχει κάτι. Εννοώ σε οργανωμένη θρησκεία.
Όπως χριστιανοί, μουσουλμάνοι, Εβραίοι...
Έχετε 5 δεύτερα να σηκώσετε το χέρι σας αν το 'χετε.
Ναι, δεν αμφέβαλλα.
Σοβαρά;
Έρχεστε πιο κοντά μου για να φωτίζομαι;
Ανεβείτε στη σκηνή.
Ποια η θρησκεία σας;
Θα έλεγα πως είμαι χριστιανός.
Θα λέγατε πως είστε χριστιανός;
Θα μπορούσαμε να το θέσουμε διαφορετικά.
Είμαι προτεστάντης.
Θα με κατέτασσα στους λουθηρανούς.
Ωραία.
Εντάξει.
Πώς λέγεστε, κύριε;
-Τρόι. -Γεια σου, Τρόι.
-Γεια. -Ευχαριστώ που συμμετέχεις.
Είναι πολύ γενναίο.
Είμαστε στο άθεο Λος Άντζελες.
Τους μυρίζομαι τους άθεους.
Δε θέλω να νιώσεις ότι σε εκφοβίζω.
Εντάξει. Σήκωσα το χέρι μου οικειοθελώς.
Πώς είπες το όνομά σου; Τρόι;
-Τρόι. -Εντάξει. Πλάκα έχει.
Εντάξει, Τρόι.
Πεθαίνω να ρωτήσω.
Ενθουσιάζομαι που υπάρχει πιστός εδώ.
Εντάξει, είσαι χριστιανός.
-Σωστά. -Προτεστάντης.
Αυτή είναι μια ερώτηση...
που θεωρώ από τις πιο σημαντικές.
Εντάξει.
Ναι ή όχι...
θα άφηνες τον Θεό να τελειώσει στο στόμα σου;
-Όχι, όχι. -Όχι;
-Όχι. -Γύρνα στη θέση σου.
Θεέ μου, όχι.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, Τρόι.
Όχι. Συγκλονιστικό.
Δεν είναι ο μόνος.
Κι άλλοι έδωσαν την ίδια απάντηση.
Η απάντηση θα έπρεπε να είναι "ναι".
Θα σας πω ότι στην περιοδεία που έκανα,
το 80% των αντρών απάντησε "όχι", σαν τον Τρόι.
Συγχαρητήρια που δεν είσαι μοναδικός.
Και λάθος, κατά τη γνώμη μου.
Είναι μικροπρεπές, νομίζω.
Μέχρι τώρα, Τρόι, λες, "Θεέ μου,
ξέρω ότι υπάρχει το έιτζ, ο βιασμός,
η πείνα, η γενοκτονία και η δολοφονία.
Αλλά ξέρω ότι έχεις ένα σχέδιο κι εγώ είμαι ο υπηρέτης σου.
Αν υπάρχει σπέρμα,
δε συμμετέχω".
Είναι μικροπρεπές.
Ο Θεός είπε στον Αβραάμ να σκοτώσει τον γιο του.
Και τι είπε ο Αβραάμ;
"Κανένα πρόβλημα. Τσιπ!
Έλα κάτω".
Δεν έχω διαβάσει τη Βίβλο, μα ξέρω ότι γιος του Αβραάμ ήταν ο Τσιπ.
Κι ο Αβραάμ θα σκοτώσει τον γιο του.
Και λίγο πριν το κάνει, ο Θεός του λέει, "Πλάκα κάνω.
Να χύσω στο στόμα σου;"
Ο Αβραάμ ρωτάει, "Δοκιμάζεις την πίστη μου;"
Κι ο Θεός λέει, "Ναι, βέβαια".
Και τότε ο Θεός τελείωσε...
Εδώ μπαίνει φαντασία. Ο Θεός έχυσε στο στόμα του Αβραάμ.
Κι ο Αβραάμ λέει:
"Έλεγα ότι θα σταματήσεις το τελευταίο δευτερόλεπτο
όπως έκανες με τη θυσία του..."
Ήθελε να πει, "Όπως έκανες με τη θυσία του γιου μου".
Κι ο Θεός λέει, "Αγνωστες οι βουλές μου".
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
-Εντάξει. -Έχω μυαλό ξυράφι.
-Να σε. -Κάτι έβαλαν
ενδοφλέβια. Και... Και νιώθω...
να με πιάνει.
Με πιάνει;
Νιώθω...
Σιγά το πράγμα.
Δεν είναι πολύ έντονο.
Νιώθω πως θα μπορούσα να...
Να υποστηρίξω πολιτική παράταξη.
Πες μου. Μίλα μου για το Μπρέξιτ.
Το Μπρέξιτ είναι οι ίδιοι άνθρωποι που...
ονόμασαν τα παιδιά τους... Μπέντλι
επειδή το θεωρούν κλασάτο.
Αυτοί οι άνθρωποι ψηφίζουν για το Μπρέξιτ.
Εντελώς ανυποψίαστοι, αθώοι.
Πιστεύουν πως είναι για το καλό τους.
Ψηφίζουν ενάντια στο συμφέρον τους.
Ό,τι παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση για να γίνει η ζωή τους υποφερτή.
Το απέκλεισαν.
Κι υπολογίζουν στο σύστημα υγείας που ήταν μια μεγάλη απάτη.
Ξέρεις.
Τι θα κάνεις; Υπάρχουν πολλοί Μπέντλι στον κόσμο.
Πολλές Μερσεντές και Πόρσε.
Θα γίνουν στρίπερ.
Κάποιοι ίσως γίνουν δικαστές στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Και ελπίζω.
Και πιστεύω στους ανθρώπους.
Όλοι ακούμε τα ίδια...
Τα ίδια ψέματα.
Ίσως θα έπρεπε...
-Και μιλάει λογικά. -Να της δώσετε κι άλλο.
Δε νιώθω να με έχει πιάσει.
Όχι, σωστά.
Είσαι τέλεια.
Ξέρεις... αν μιλήσουν στον κόσμο...
-Έτσι είναι κάθε μέρα. -...άτομα χωρίς ατζέντα
και να πάρουν μια σοβαρή απόφαση
με γνώμονα το καλό το δικό τους και της πατρίδας,
θα επιτύχουμε πολλά.
Το ξέρω, σωστά;
Αλλά δε συμβαίνει αυτό δυστυχώς.
Δε με έχει πιάσει καθόλου.
Δεν κάνει τίποτα το φάρμακο.
Λοιπόν...
Θα με βάλουν στην εντατική
και θα με κοιμίσουν λίγες μέρες με αναπνευστικό σωλήνα.
Νέο είδος δίαιτας.
Το περίμενες ότι θα κατέληγε έτσι η μέρα σου;
Όχι, δεν το περίμενα.
-Εντάξει. -Γεια. Σας αγαπώ πολύ και τους δυο.
-Σας αγαπώ. -Τα λέμε.
-Θα τα πούμε όταν βγεις. -Μάικλ, θα δω κι άλλους.
Που να σε πάρει.
Σ' αγαπάμε.
Σ' αγαπάμε. Γεια.
Να το παίξεις σε αργή κίνηση στην κηδεία μου.
Απόδοση: Άννα Μπουρίτη