Downloaded from YTS.MX
(ผลงานคอมเมดีสเปเชียลของ NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
ทุกท่านครับ ขอเสียงต้อนรับ
ซาราห์ ซิลเวอร์แมน
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมาก
ฉันดีใจที่ทุกคนมาในวันนี้
ขอโทษเรื่องเครื่องตรวจจับโลหะ
ฉันผิดเองล่ะ ฉัน
ทวีตอะไรบางอย่าง ซึ่งทำให้บางคน
รู้สึกอยากจะแสดงออกว่าอยากฆ่าฉัน
และ
ขอโทษที่เรียกทหารมาจัดการนะคะ
ฉันรู้ว่าเป็นไปได้ยาก
เมื่อคุณเป็นนักแสดงตลก คุณต้องคิดให้รอบคอบ
ก่อนจะโพสต์อะไรลงทวิตเตอร์
เราคิดว่าเราเป็นใคร ประธานาธิบดีเหรอ
ยังไม่ต้องก็ได้ค่ะ
แต่ก็ขอบคุณนะ
ฉันไม่ใช่คนอู้ฟู่
ฉันไม่...
คือฉันใส่ชุดหมีมา
ฉันมีเพื่อนที่ชอบเครื่องประดับนะ ฉันก็ชอบ
แต่ฉันไม่เข้าใจคุณค่า ของเครื่องประดับเอาซะเลย
ถึงอย่างนั้น ฉันก็รักห้องพักสวยๆ นะ
อยากได้อ่างอาบน้ำ
ฉันก็มีของรักของชอบ
แล้วฉันก็เดินทางบ่อย
ฉันเคยพักในโรงแรมดีมากบางแห่ง
ซึ่งฉันไม่เคยบ่นจุกจิก เพราะฉันกลัวมากกับการเป็น
คนยิวขี้บ่น
ซึ่งเป็นการเหมารวม
โดยอิงจากความจริงและรูปแบบซ้ำๆ
แล้วก็สรุปเอาจากรูปแบบพวกนั้น
ทำไมเธอหักหลังวัฒนธรรมตัวเอง ซาราห์
ขอโทษ
แล้วมันเรียกเสียงหัวเราะมั้ย ได้นะ ดีมาก
แต่ฉันก็โทรไปแจ้งนะ
ฉันพูดทำนองว่าทุกอย่างน่าทึ่งมาก
ขอบคุณมาก
แต่ว่าฉัน
เห็นว่ามีอะไรที่ดูเหมือน
อสุจิอยู่บน
ฉันคิดว่ามันคือผ้าห่มนะ
หรือผ้านวม
แล้วก็
มีบางส่วนอยู่บนโต๊ะข้างเตียง
แล้วก็เห็นว่ามีอยู่ทั่วหน้าอกฉันเลย คือมัน
ฉันขอโทษค่ะ
คือว่าถ้าจะมี
ฉันไม่อยากบ่นหรอกนะคะ
ถ้าพอจะอั๊ปเกรดได้ ฉันจะ
ขอรับไว้ค่ะ
ได้ยินมั้ยตอนฉันพูดแบบนี้
ระบบเสียงนี่ดีจัง
คุณได้ยินฉันนะเวลาพูดแบบนี้
ฉันเคยทำเลเซอร์กำจัดขน
และ
คุณเพิ่งปรบมือเหรอ
ทำท่าเหมือน "ในที่สุด"
ฉันเคยทำเลเซอร์กำจัดขน
ฉันรออยู่นานมากกว่าจะทำ
ฉันอยากให้ศาสตร์ด้านนี้ พัฒนาถึงขีดสุดก่อน
เหมือนที่เราเหยียบดาวอังคาร เมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2012 น่ะ
คุณประทับใจที่ฉันจำวันที่ได้สินะ
ตอนที่ฉันบอกว่า
เราเหยียบดาวอังคารในปี 2012
ฉันรอไปอีกสี่ปี
แล้วถึงเริ่มหาสถานที่ กำจัดขนด้วยเลเซอร์ที่เขาว่ากันว่าดีที่สุด
ในรัศมีสามช่วงตึกรอบอะพาร์ตเมนต์ของฉัน
แล้วก็ไปที่นั่นแหละ
ร้านนั้นชื่อเลเซอร์อเวย์
และ...
มันไม่ใช่แบบที่...
คือฉันก็ซื่อน่ะ คิดไว้ว่าก็แค่เข้าไป
แล้วเขาก็กำจัดขนให้ แต่มันมีขั้นตอนนานกว่านั้นมาก
ในแต่ละส่วนที่คุณอยากกำจัดขน
คุณต้องเข้าไปทำถึงแปดครั้ง
เช่นในแต่ละ...
สำหรับฉันนะ ฉันทำตั้งแต่ใต้สะดือ
ลงไปจนถึงพื้น
แล้วก็กลับขึ้นมาตรงกลางหลัง
เล่าเรื่องแบบนี้ตลกนะว่ามั้ย ฉันโกหกน่ะ
ฉันทำที่แขนด้วย
แต่ว่า
ฉันโกหกพวกคุณไม่ได้
ไม่ได้เลย
ค่ะ คุณต้องจ่ายเงินก่อน
ซึ่งมันก็สมเหตุสมผลมาก พอมาคิดดูนะ
เพราะมันเจ็บมาก
แค่ครั้งที่สอง คุณจะแบบ "ฉันยอมจ่าย 3,000 ดอลลาร์
เพื่อจะไม่ต้องกลับมาอีก แล้วนั่นก็ถูกมากแล้วนะ"
มันเจ็บสุดๆ
และฉันน่ะ ฉันว่าฉันทนความเจ็บได้สูงนะ
ผู้หญิงส่วนใหญ่ น่าจะมีระดับรับความเจ็บปวดสูง
ฉันเคยถูกต่อยหน้าสามครั้ง ซึ่งเป็นอีกเรื่องที่จะไว้เล่าโอกาสหน้า
แต่ว่าฉัน
มันเป็นความเจ็บปวดต่างกัน เหมือนเจ็บปลายประสาท
เหมือนประสาทถูกทำลาย
คือเขาให้คุณบีบลูกบอลไว้
แล้วตอนที่คุณคลายนิ้วออก
ลูกบอลพวกนั้นเหมือนกองแป้งเลย
มันเจ็บมากๆ
จำได้ว่าฉันบอกตัวเองว่าเธอโตแล้วนะ
เงินที่เสียไปคือเงินที่เธอหามานะ
ทิ้งมันไปเถอะ ไม่สำคัญหรอก
แล้วตอนที่ฉันเดินกลับไปที่รถ หลังจากครั้งที่สอง
ฉันจำได้แม่นเลย คำที่ฉันพูดกับตัวเอง
ตอนเดินไปที่รถ
เธอเพิ่งได้รับบาดเจ็บมา
นั่นคือการบาดเจ็บนะ
แล้วในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้รับข้อความจากแฟน
ซึ่งตอนนั้นอยู่กับยูนิเซฟในกัวเตมาลา
ข้อความบอกว่า
เมื่อเช้าผมอยู่กับ
ผู้หญิงคนนึง ที่เห็นลูกชายตัวเองถูกฆ่า
แล้วฉันก็พิมพ์ตอบว่า "คิดว่านั่นแย่แล้วเหรอ"
เพราะฉันน่ะ
มุมมองฉันบกพร่องน่ะ
เดาว่าประสบการณ์ไม่ช่วยอะไรเลย
ฉันเดินวนอยู่ในลอสแอนเจลิส ตัดสินคนอื่น
ซึ่งก็ไม่ใช่ตัวตนที่ดีที่สุดของฉัน ฉันไม่ได้ภูมิใจที่เป็นแบบนั้น
แต่นั่นมันก็แค่เหตุการณ์นึง
จำได้ว่าฉันคิดนะ "ยัยบ้า
ใจแคบ เห็นแก่ตัว หลงวัตถุ
เธอไม่เข้าใจหรอก"
ถือกระเป๋าราคา 1,500 ดอลลาร์
ก็แค่กระเป๋า ไว้ใส่ของ
ซื้อเป้สิ ยัยโง่
ฉันแบบ "เธอนี่ไม่เก็ตเลย
เราหายใจเข้าออกเป็นอัตตา ทำยังกับเราไม่ใช่เศษฝุ่นธุลี
ของฝุ่นธุลี ของฝุ่นธุลีที่หมุนวนกลางอวกาศ
เราไม่มีความหมาย"
แล้วชั่วขณะต่อมา ฉันก็คิดว่า
อยากให้มีรูปฉันอยู่บนธนบัตรจัง
จริงๆ นะ
ฉันว่าฉันสมควรนะ ฉันอยากมีหน้าบนธนบัตรน่ะ
ฉันแค่
ฉันอยากให้มีหน้าปวดๆ ของฉันบนธนบัตร
แบบนี้
ไม่ดีกว่า ต้องแกร่งกว่านั้นหน่อย
ฉันเพิ่งได้ยินพี่สาวฉันหัวเราะ
เธอตายแล้ว
ไม่ เธออยู่ที่นี่ ฉันล้อเล่น เธออยู่ที่นี่
ฉันเคยเลี้ยงหมาตัวนึงอยู่หลายปี
มันเป็นเพื่อนสนิทของฉัน
ฉันคุยกับมันเสมอ
เวลาอยู่บ้าน ฉันจะคุยกับมัน
แล้วพอมันตาย ฉันก็เลิกคุยกับมัน
สมเหตุสมผล
หรือเปล่านะ ไม่รู้สิ มันสมเหตุสมผลจริงเหรอ
มันก็ยังมีบทบาทมาก ในการพูดคุยตอนนี้
ในกล่องบนโต๊ะฉัน
คืออย่างนี้
ฉันเลิกคุยกับตัวเอง เพราะไม่มีหมาอยู่ในห้องด้วย
บ้าจังนะ
ตอนนี้ฉันเลยเลี้ยงหมาตัวใหม่ ชื่อแมรี่
ฉันรับเธอมาเลี้ยงน่ะ
หรือฉันอยากคิดว่ามันรับฉันไปเลี้ยง
ไม่รู้พูดแบบไหนแย่น้อยกว่ากัน แต่ฉันได้มันมา
มันคือโลกของฉัน
ฉันรักมันมากเลย
มันเป็นทุกอย่างของฉัน
มันยังเด็ก มีชีวิตชีวา
และมันก็หมกมุ่นกับกระรอกมาก
และก็ทำให้ฉันเป็นไปด้วย
แล้วมันก็ชอบกอด เราเล่นกัน
เราจะกอดกันทั้งคืน
ขอปักหมุดตรงนั้นแป๊บนึงนะ ย้อนกลับมาตรง
ที่พูดถึงกระรอก ในวงการคอมเมดี ฉันจะเรียกมันว่ามุกปูพื้น
ฉันรู้ว่าจะเรียกเสียงหัวเราะ ตอนที่พูดว่า
มันหลงใหลกระรอกมาก และออกจะทำให้ฉันชอบไปด้วย
แต่ปกติเราจะมุ่งเข้าสู่มุกหลัก
มันเป็นมุกปูพื้นน่ะ ทำให้แจ๋วเป็นพิเศษ
ตอนนี้ฉันทำพังแล้ว เพราะย้อนกลับมาพูดถึงมันใหม่
พังแล้วทีนี้
มันไม่ใช่มุกปูพื้นอีกแล้ว แต่เคยเป็น
คงจะมีผู้ชมสักสองคนคิดแบบนี้
แต่ฉันจะบอกว่ามุกปูพื้นน่ะแจ๋ว
ที่มันแจ๋วคือ
ฉันเล่นบาสน่ะ ถ้าคุณกำลังเล่นบาสกับเพื่อน
คุณชู้ตสามแต้มสวยๆ
แล้วจากนั้นคุณไม่ยิ้ม
คุณตรงกลับไปตั้งรับเลย
นั่นล่ะความเท่แบบมุกปูพื้น เข้าใจนะ
จริงเหรอเนี่ย
ตรงนี้ไม่เคยเรียกเสียงหัวเราะมาก่อน
ไม่ต้องเลิกก็ได้ค่ะ
หัวเราะกันต่อไป
แล้วทีนี้
ความจริงคือฉันอินกับกระรอก
และตอนนี้ ฉันจะทำให้พวกคุณ อินกับกระรอกบ้าง
ไม่ได้ล้อเล่น
เดี๋ยวคุณก็รู้
ฉันรู้เรื่องจริงน่าสนุก เกี่ยวกับกระรอกเรื่องนึง
ซึ่งฉันตื่นเต้นมากที่จะเล่า ฉันอดไม่ได้น่ะ
เอาล่ะ เรื่องมันมีอยู่ว่า
กระรอกน่ะ
หาถั่วกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ ที่ตัวเองซ่อนไว้ไม่เจอ
ล้อเล่นใช่มั้ย
เป็นเรื่องยอดเยี่ยมที่สุด ที่คุณเคยได้ยินมาเลยใช่มั้ย
อย่างแรกนะ สัตว์ไม่น่าจะพลาด
แต่อย่างที่สอง
ฉันได้รู้อย่างนึง ซึ่งมันคงระเบิด
จับกะโหลกคุณไว้นะ เพราะสมองกำลังจะระเบิด
นั่นล่ะที่กำเนิดป่า
นี่ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย
นั่นล่ะที่กำเนิดป่า
พระเจ้า หรือจักรวาล หรือธรรมชาติ หรือบ้าอะไรก็ตาม
สร้างเจ้าสัตว์ขี้กังวล
จอมสติแตกเมายาชนิดนี้
ที่คิดว่าทุกคนอยากได้ลูกโอ๊กของมัน
ไม่มีใครอยากได้ลูกโอ๊กของแกหรอก
ไม่มีใครในโลกนี้ที่กินลูกโอ๊ก
มีแต่แก
พวกมันเลยเอาไปซ่อนทั่ว
แล้วมันก็เมายาซะจน
หาเจอแค่สองในสิบที่ซ่อนไว้
กระรอกปลูกป่าจ้ะ
ในอิสราเอล
ใช่ ฉันเติมเอง ไม่จริงหรอก ฉันเติมเอง
แมรี่คือหมาของฉัน
แล้วฉันรักมัน
มันทำให้ฉันสนใจกระรอก
มันเด็ก เปี่ยมพลัง แต่ว่า...
มันกำลังจะตาย
สักวันนึง
อาจจะภายในสองสัปดาห์ อาจจะอีก 12 ปีข้างหน้า
แต่สักวันนึง ฉันคิดถึงภาพน่ากลัวเต็มไปหมด
ซึ่งฉันทำใจไม่ได้
ฉันพลาดเอง ฉันไม่น่าเลี้ยงหมาอีก
มันมากเกินไป
ฉัน
อย่าว่านะ ฉันต้องวางยามันแล้ว
ฉันจำเป็นต้องทำให้จบๆ ไป
รู้มั้ย ข้อแก้ตัวของฉันน่ะ
ในกรอบประวัติศาสตร์
ไม่ว่ามันจะตายพรุ่งนี้ เมื่อฉันวางยามัน ซึ่งกำลังจะทำ
หรือตายตามธรรมชาติในอีก 12 ปี
มันจะไม่ปรากฏในกรอบประวัติศาสตร์ด้วยซ้ำ
เวลาเดียวกันเป๊ะ
ดังนั้นฉันทำถูก
และฉัน...
มันจะไม่ตายเปล่าหรอก เพราะฉันจะตรึงมันบนกางเขน
พระเจ้า จะน่ารักแค่ไหนนะ
ฉันยังไม่ได้บอกว่ามันตัวเล็ก แล้วก็ขายาว
และขามันก็ทำแบบนั้นได้อยู่แล้ว
แล้วก็แบบนี้ ฉันคงต้องแหกแขนมันหน่อย
ต้องอย่างนั้น
ฟังนะ ถ้าอยากเป็นตำนาน คุณต้องทรมานสิ
คิดว่าเยซูจะดังมั้ย ถ้าเราทำกับเขาเหมือนสัตว์เลี้ยง
ไม่
เยซู บุตรของพระเจ้า
ตายเพื่อไถ่บาป
ขณะนอนหลับ ท่ามกลางของเล่นชิ้นโปรดงั้นเหรอ
ตลกไปอีก
ฉันจะ เอาล่ะ
ฉันจะยอมก็ได้
และเล่าแต่เรื่องจริงเท่านั้น
เป็นเรื่องของพี่สาวฉันคนนึง ฉันมีพี่สาวสามคน
นี่เป็นเรื่องของหนึ่งในนั้น
ฉันจะไม่บอกหรอกว่าคนไหน แต่ว่า
เธอชื่อโจดีน
โจดีนเรียนมหาวิทยาลัยบอสตัน
และถ้าคุณคุ้นเคยกับมหาวิทยาลัยนี้ พวกเขามีหอพักรวม
ซึ่งมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ตอนนี้มีกัน
แต่พวกเขามีห้องน้ำรวม ในหอพักรวมน่ะสิ
และโจดีนตอนปีหนึ่ง ก็เมาสุดๆ แบบไม่เคยมาก่อน
เหมือนน้องใหม่หลายคนน่ะ
แล้วเธอก็ซมซานกลับห้อง จัดการถอดยีนส์ออก
แล้วก็สลบไปในชุดเสื้อยืดกับกางเกงใน
แล้วอีกสักครู่ ห้องก็เริ่มหมุน
เธอวิ่งเข้าห้องน้ำและเริ่มอาเจียน
เธออาเจียนอยู่
ระหว่างที่เธออาเจียน ก็รู้สึกได้ว่า
มีใครสักคนกำลังดึงกางเกงในเธอลง
แต่เธอหันมาดูไม่ได้ หยุดก็ไม่ได้ เพราะเธอกำลังอาเจียนหนักมาก
เธออาเจียนต่อไป และมีคนกำลังดึงกางเกงในเธอลง
มันลงไปกองอยู่ที่พื้น
สุดท้ายพอเธออาเจียนเสร็จ
เธอก็หันหัวมาดูว่าใคร
แต่ไม่เห็นมีใคร
เพราะเธออึราด
นั่นล่ะเรื่องจริง
ฉันจะบอกว่า
ฉันจะเรียกแบบนั้นว่า เสียงหัวเราะแบบโล่งใจ
หรือหัวเราะแบบปลดปล่อย
ฉันรู้ว่าคุณมาดูฉันแสดง
แต่คุณต้องเข้าใจนะ ฉันก็มาดูพวกคุณ
และพวกคุณก็แจ๋วมาก
มีความเข้าอกเข้าใจมาก
เป็นห่วงเป็นใย
ระหว่างฟังเรื่องนี้คุณเงียบกริบเลย
ช่างดีจริงๆ
ซึ่งฉันเข้าใจนะ
คุณคิดว่าเธอจะถูกข่มขืน
เธอเองก็คิดว่ากำลังจะถูกข่มขืน
เธอนึกว่าจะโดนข่มขืนซะแล้ว
และฉันก็เคยคิดเรื่องนี้จริงๆ และฉัน
ฉันคิดว่านี่คงเป็นครั้งเดียวที่คุณมอง
กางเกงในตัวเอง
ซึ่ง
เต็มไปด้วยอึของคุณเอง
แล้วคิดว่า "ขอบคุณพระเจ้า
พระเจ้า
เจ๋งสุดๆ เลย"
พี่ฉันแวะมาหาฉัน
ไม่ใช่คนที่อึใส่กางเกงนะ แต่เป็นพี่สาวคนโต
แต่ฉันแน่ใจว่าเธอก็เคยอึราด
ก็เธอเป็นซิลเวอร์แมนเหมือนกันนี่นะ
คนนี้เป็นพี่สาวคนโตฉันชื่อซูซี่
เธอเป็นครูสอนศาสนายิว
อาศัยอยู่ในเยรูซาเลม
ตายแล้ว นักแสดงตลกผู้ไม่นับถือพระเจ้า
กับพี่สาวที่เป็นครูสอนศาสนา ผู้นับถือพระเจ้า
จะเป็นยังไงล่ะนั่น คุณไปคุยเรื่องนี้กันในรถก็ได้
แล้วซูซี่ก็มาถึง
เธอบอกว่า "ซาราห์ พรุ่งนี้พี่จะไปเจอแอมเบอร์เพื่อนพี่"
แล้วเธอก็เล่าทุกอย่างเกี่ยวกับแอมเบอร์
ประมาณว่า "แอมเบอร์น่าทึ่งมาก
เธอเกิดและโตมาในเอธิโอเปีย
เธอเปิดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าคนเดียว
เธอช่างสร้างแรงบันดาลใจดีจริงๆ
พี่จะไปเจอเธอพรุ่งนี้ตอนแปดโมงเช้า
เรามาเจอกัน ที่อะพาร์ตเมนต์เธอได้มั้ย"
ฉันเลยบอกว่า "ได้อยู่แล้ว
ใช้กุญแจที่ให้ไว้ ฉันคงยังไม่ตื่น"
แล้วเช้าวันต่อมา เธอก็ลืมเอากุญแจของเธอไป
แล้วก็มาเคาะประตู ฉันก็ไปเปิด
ตาฉันยังปิดสนิทอยู่เลย
ฉันเปิดประตูและเธอก็พูดว่า "ซาราห์ นี่แอมเบอร์"
ฉันก็บอกว่า "แอมเบอร์ ยินดีที่ได้รู้จัก
ได้ยินเรื่องของคุณมาเยอะเลย" แล้วก็จับมือเธอ
แล้วมือเธอเป็นตะขอ
และ...
ไม่สำคัญกับเรื่องหรอก แค่เป็นสีสันน่ะ
มือทั้งสองของเธอเป็นตะขอ
แต่ ฉันจับลึกไป
ฉันก็เขย่าไป
ฉันเขย่าตะขอ
ซึ่งมันผิดกาลเทศะด้วยสิ
เธอคงยินดีถ้าฉันจะทักว่า
"คุณมีมือตะขอ ฉันไม่รู้จะทักทายยังไงดี"
แล้วเธอคงจะบอกว่า "ขอบคุณที่พูดตรงๆ กับฉัน
ไม่มีใครเคยพูดตรงๆ กับฉัน
เชิญคุณจับเถอะ ไม่เป็นไร"
แล้วเราคงเป็นเพื่อนแท้ คงได้ยิงมุกตลกที่เรารู้กันเอง
นั่นคือสิ่งที่ฉันจินตนาการน่ะ แต่ว่า
ฉันเขย่ามือตะขอเธอเหมือนจะบอกว่า
"นี่ล่ะสัมผัสที่ฉันคุ้นเคย"
บาย
แล้วก็กลับไปนอนต่อ
แกล้งทำว่ามันเป็นความฝันสมจริง
แต่ให้ตายเถอะ คุณครูสอนศาสนา
เธอน่าจะเคยเล่า เรื่องของแอมเบอร์สักเก้าเรื่อง
สองในนั้นน่าจะเกี่ยวกับตะขอใช่มั้ย ฉันไม่ใช่คนไม่ดีนะ
อย่างน้อย
เธอมีมือตะขอ
เธอน่าทึ่ง
เธออยู่ในเอธิโอเปีย
เธอเปิดสถานเลี้ยงเด็กเอง
นั่นน่าจะเข้าท่ากว่า
เธอฉลาด เธอสร้างแรงบันดาลใจ
ย้อนนึกดู แค่บอกให้รู้
เธอมีมือตะขอล่ะ
แต่ไม่ ซูซี่ไม่ทำแบบนั้น ครูสอนศาสนาไม่ทำ
เธอมองไม่เห็นสีผิว
เธอมองไม่เห็นมือด้วยซ้ำ
เธอเป็นคนยอดเยี่ยมอย่างนั้นล่ะ
ฉันน่ะ
ฉันเป็นคนที่ชอบเซ็กส์มาก
คุณบอกได้เสมอว่าคนไหนชอบเซ็กส์
เพราะเขาจะบอกคุณเองขณะที่
เข้าช่วงถัดไปของการแสดงตลกเดี่ยว
ออกจะบอกเป็นนัยหน่อยๆ
แต่ฉันน่ะ
ฉันรู้ว่ามันเจ๋งนะ ถ้าพูดลามกระหว่างมีเซ็กส์
ซึ่งฉันก็เคยลองแล้ว
และมันไม่ได้ผลสำหรับฉัน เพราะฉันน่ะ
ฉันคงเจอความจริงกระแทกตาระหว่างทางมั้ง
อย่างเช่น
ให้ตาย น้องชายคุณช่าง... อ้อ ไม่มีอะไร นั่นแค่เงา
ที่ฉันทำน่ะ ฉันรู้สึกว่ามันบ้ากว่าเยอะ
ฉันชอบพูดลามกหลังมีเซ็กส์ทันที
เมื่อทุกอย่างสงบลงแล้ว
พูดต่อหน้าเขาเลย นิ่งๆ
"คิดว่าจะเป็นยังไง ถ้าฉันไปโรงพยาบาลตอนนี้
แล้วให้เขาตรวจหาการข่มขืน
นะ คุณคิดว่าไง
คิดว่าเขาจะเจออสุจิของคุณ ทั้งในและบนตัวฉันมั้ย
เพราะฉันคงเจอนะ
เจอแน่
คุณควรเกาหลังฉันจนกว่าฉันจะหลับ
เข้าท่ามั้ย ไอ้หนุ่มกลัดมัน"
แฟนฉันเป็นคนต่างชาติ ฉันเลยจับเข่าคุยเลย
บอกว่า "อเมริกาคืออันดับหนึ่ง"
เขาก็จะบอกว่า "อันดับหนึ่งเรื่องอะไร"
"ไม่ต้องรู้หรอก
สำคัญตรงที่เราคืออันดับหนึ่ง
ในเรื่องโรคเบาหวานชนิดที่หนึ่ง"
แล้วเรื่องมารยาท
ไม่รู้ว่ามีใครที่นี่เป็นสาวกเอมิลี่ โพสต์มั้ย
แต่สำหรับการกอดหลังร่วมเพศ หรือหลังมีเซ็กส์ ถ้าคุณโง่พอจะทำ
แล้วตรงไหน
ตรงไหนที่ฉันควรวาง
นิ้วฉันที่สัมผัส"รูก้นเขา"
จะไว้ด้านข้างมั้ย
หรือเอาไว้ใต้หมอน
หรือแค่หั่นมัน
เฉือนออกไปเลย
นั่นล่ะคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับมือของแอมเบอร์
ฉันล้อเล่นนะ พวกคุณ
ไม่เอาน่า
อย่าจริงจัง
มันถูกระเบิดตอนเธออายุเจ็ดขวบ
บางทีฉันก็ชอบตบมุกด้วยความจริงน่าเศร้านะ
ขอบคุณนะ โจดีน
เธอเจ๋งมาก ซาราห์
เราซื้อตุ๊กตาบาร์บี้ให้ลูกสาวเรา เพื่อที่แกจะได้นึกภาพออก
ว่าแกควรจะมีรูปร่างหน้าตายังไงเมื่อโตขึ้น แต่จะไม่มีทางเป็นแบบนั้นได้
เพื่อที่แกจะได้รู้ว่าตัวเองไร้ค่า
และควรฆ่าตัวตายไปซะ
มันสำคัญมากนะ
เราต้องสอนพวกเขาตั้งแต่เล็ก
ฉันไม่แน่ใจนะ
ว่าใครออกแบบโครงสร้างตุ๊กตาบาร์บี้ หรือตุ๊กตาแบรตซ์
หรือตุ๊กตายางทั้งหลาย
ไม่แน่ใจว่าเรากำลังปกป้องใคร
ตรงไหนที่เข้าข่ายอนาจาร
เอาล่ะ เช่นบาร์บี้
ขาเธอจะยาวเป็นสองเท่าของลำตัวส่วนอื่น
และเท้าของเธอจะเขย่งเท่านั้น
เธอเลยใส่ได้แต่ส้นสูง
เธอใส่รองเท้าส้นเตี้ยไม่ได้ ถ้าอยากใส่
เวลาเข้าห้องน้ำอึตอนตีสาม เธอก็ใส่ส้นสูง
เพราะเธอคือสุภาพสตรี
หน้าอกเธอ ก็ได้
แล้วทีนี้
เธอมีแต่หน้าอกส่วนที่อวบใหญ่มันเงา
ที่ผู้ชายพ่นพิษใส่
เราต้องปกป้องลูกสาวเรา
จากหัวนมที่หล่อเลี้ยงชีวิต
มันลามกเกินไป
ห้ามเห็นหัวนม
เรายอมให้ลูกสาวเรา เห็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงชีวิตไม่ได้
เห็นได้แค่ส่วนที่ประกบไอ้จ้อนแข็งตัว
ห้ามเห็นขนเพชร
นั่นล่ะเข้าถึงได้
ถูกต้องแล้ว คุณผู้ชม
ขอบคุณที่ทำให้ฉันพูดตรงๆ
มันสำคัญมากนะ ที่เข้าถึงได้
ไม่ใช่ทุกคนหรอก ที่จะดูเป็นแบบนั้น แต่ทำได้
ทุกคนอยากมีริมฝีปากเหมือนแองเจลินา โจลี่
ฉันก็ไม่ได้จะโม้นะ ฉันมีปากเหมือนแองเจลินา โจลี่เลย
มันไม่ใช่เรื่องให้โม้กันอยู่แล้ว
แต่ของฉันอยู่ในกางเกงในน่ะ
แต่ว่า
ฉันเลยชอบที่จะ
ตกแต่งให้เรียบร้อยเป็นทรงสามเหลี่ยม
เป็นพุ่มพอเหมาะ
มันไม่ค่อยเข้าท่านัก แต่ก็เห็นภาพน่าประทับใจ
ฉันเคยทำ
ศิลปะสะท้อนชีวิต
โอเคนะ และชีวิตก็สื่อถึงศิลปะ
แล้วก็
แต่ในหนัง ฉันไม่เห็นมันสะท้อนชีวิต โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง
มันเหมือนการฉายสิ่งที่ผู้ชายคิดมากกว่า
มันก็ดีขึ้นหน่อยนะ แต่ว่าแม้แต่ในหนังอาร์ต
ถ้าคุณเห็นผู้หญิงช่วยตัวเองสักฉาก
เธอจะต้องหันหลังเสมอ ภาพชวนฝันและเซ็กซี่
เธอไม่เคยนอนคว่ำ ตาลอย กรามค้างเหมือนที่เป็นกันจริงๆ
มันใช้ความพยายามนะ
เราเรียนรู้เรื่องรักจากหนังและทีวี
ซึ่งมันทำลายความรักของเรามาตลอด
โรแมนติกคอมเมดีบ้าบอคอแตกสิ มันคือความรักที่พินาศ
มันสอนเราว่าเราเป็นคนที่ไม่สมบูรณ์
ซึ่งต้องค้นหาใครสักคนในโลกใบนี้ ที่จะมาเติมเต็มเรา
ฉันรับรองเลยว่ามีคนหลายพันเชียวล่ะ
ที่เหมาะเจาะลงตัวกับคุณ
แล้วฉันก็ไม่อยากสมบูรณ์นะ ฉันไม่...
ฉันทำงานหนักมาก ที่จะเป็นคนเต็มคนอยู่ทุกวัน
ฉันไม่อยากไปเติมเต็มคุณ
ฉันอยากให้คุณมาแบบเต็มๆ
ฉันอยากให้คุณอยู่ข้างใน ฉันรู้ว่าเพิ่งพูดว่า "ได้คุณเต็มๆ"
อีกหนึ่งอย่างที่บาร์บี้ไม่มี
มันคงเป็นจุดยืนแบบเฟมินิสต์ที่ประหลาดมากนะ
"ทำไมบาร์บี้ไม่ได้ผู้ชายเต็มๆ"
"ฉันไม่รู้จัก มันคืออะไร เป็นเรื่องแต่ละบุคคลนะ"
รับทราบ
ฉันเคยระดมทุนที่นี่ไม่กี่ปีก่อน
กับเพื่อนฉันชื่อลิซ วินสเต็ด จากองค์กรเลดี้ พาร์ตส์ จัสติส
หาดูนะ
โดยหลักการแล้ว ฉันบอกเสมอว่ามันคือ
สิทธิ์ที่จะเลือก
แต่ในเชิงปฏิบัติ มันก็แค่สำหรับผู้หญิงในเทกซัส
เพราะตอนนั้น คลินิกทำแท้งทุกแห่ง
ในเทกซัสปิดตัวลง ลดเหลือห้าแห่ง
ตั้งแต่นั้นก็ยิ่งแย่ลง แต่ว่า
เราก็แค่อยากระดมทุน
ให้ผู้หญิงในเทกซัส
เพื่อให้พวกเธอจ้างพี่เลี้ยงเด็ก
ระหว่างขับรถ 12 ชั่วโมงเพื่อไปทำแท้ง
หรือถ่ายแมมโมแกรม หรือตรวจมะเร็งปากมดลูก อะไรก็ตาม
แล้วเราก็จัดแสดงแบบนี้ โดยมีผู้ประท้วงอยู่ด้านนอก
พวกเรียกร้องสิทธิที่จะมีชีวิต พวกโบสถ์เวสต์โบโร พวกเอ็นพีอาร์
ไม่ใช่เอ็นพีอาร์สิ
เอ็นอาร์เอ
คนละเรื่องเลย
กระเป๋าคนละใบกันเลย
พวกเขาประท้วงอยู่ข้างนอก
ซึ่งฉันไม่โกรธหรอก เพราะฉันก็คือพวกเขา
เราเหมือนกัน
ฉันคือผลผลิตของการเลี้ยงดู
คนที่เลี้ยงฉันคือคู่สามีชาวยิว พรรคเดโมแครต ผู้รักเสรีและเห็นใจคนอื่น
ซึ่งคือฉันในตอนนี้ และฉันอยากคิดว่า
ฉันมาอยู่ตรงนี้เอง แต่คงไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันคือผลผลิตของการเลี้ยงดู
และคนเหล่านี้ได้รับ การเลี้ยงดูจากคนที่รักพวกเขา
ที่สั่งสอนพวกเขาว่า "มีคนที่อยากฆ่าทารก"
ถ้าฉันเป็นเด็กคนนั้น ฉันคงคิดว่า "เราต้องหยุดฆาตกรให้ได้"
และฉันก็จะไปประท้วงอยู่ข้างนอกนั่น
ฉันเลยออกไป แค่อยากทักทาย
และแสดงใบหน้าอบอุ่นเป็นมิตร ให้พวก "ฆาตกรทารก" ดู
ฉันทักว่า "สวัสดีค่ะ นี่เจ๋งมั้ยล่ะ คือฉันแค่อยากบอกว่า
ดีจังนะที่เราอยู่ในประเทศ ซึ่งฉันแสดงออกแบบนี้ได้
เพราะมันคือสิ่งที่ฉันเชื่อ
และคุณประท้วงการแสดงนี้ได้ เพราะสิ่งที่คุณเชื่อ
แล้วเราสามารถใช้พื้นที่ร่วมกันได้อย่างสันติ"
แล้วเขาก็ตอบว่า "พระเจ้า คุณพูดถูกที่สุด"
ล้อเล่นน่ะ เขาตอบฉันว่า "ไปลงนรกซะ"
ส่วนฉันก็บอกว่า "ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จัก"
แต่แถวนั้นมีเด็กหญิงอายุประมาณเก้าขวบ ใส่เสื้อคลุมสีชมพู
เธอถือป้ายใหญ่ยักษ์กว่าตัวเองสักสองเท่า
ป้ายเขียนว่า "การทำแท้งเป็นการฆาตกรรมที่เลือดเย็น"
แล้วคำว่า "เลือดเย็น" ก็ทาด้วยสีแดงที่กำลังหยดติ๋งๆ
เป็นครั้งแรกในตอนนั้น ที่ฉันคิดว่า "พวกเขาต้องไปที่
ร้านไมเคิลส์หรือบลิกส์ หรืออะไรสักร้านเพื่อซื้ออุปกรณ์
คงเป็นร้านฮ็อบบี้ ล็อบบี้
แล้วเธอก็พูดว่า
"พระเจ้าเกลียดแก"
ฉันเลยบอกว่า "คิดจริงเหรอว่าเป็นพระเจ้าที่เกลียด"
เธอก็ตอบว่า "ใช่ ท่านเกลียดแก"
แล้วฉันก็เลยเล่ามุกแหวะให้เธอฟัง
แล้วเธอก็เป็นแบบนี้
มันช่างทำให้คนสามัคคีได้ดีมาก
แต่เธอพูดถูกนะ การทำแท้งฆ่าจริงๆ ฆ่าเวลาทั้งวันของคุณไปเลย
มันดูดพลังชีวิตคุณจริงๆ
ฉันรู้นะว่าสองมุกสุดท้ายไม่ฉลาดนัก
ไม่มีอะไรลึกซึ้ง เป็นแค่การเล่นคำ
แต่ฉันชอบจัง มันเหมือน
ตัวอ่อนของฉันทำแท้งตัวเอง
ปักเรื่องนั้นไว้ก่อน
ยินดีด้วยนะ ชาวเทกซัส
เทกซัสเกือบเป็นรัฐที่สาม
แต่ผู้พิพากษาทำพัง
คุณควรรู้นะ ฉันไม่ได้โทษคุณที่ไม่รู้กฎหมายนี้
เพราะเราน่ะ
ความโหดร้ายมาหาเราเป็นระลอกทุกวัน
แต่คุณต้องไม่เชื่อแน่ นี่เรื่องจริงนะ
พวกเขามีกฎหมายนึงที่ว่า ถ้าคุณทำแท้งในรัฐเหล่านั้น
หรือแท้งเอง
คุณต้องรับผิดชอบค่าทำศพ
เนื้อเยื่อของตัวอ่อน
อะไรนะ
บ้านะ
และน่าเกลียด
และฉันอยากพูดไว้อาลัย ในงานศพพวกนั้นสุดๆ
เขาตายในแบบที่เขาใช้ชีวิต
ชีวิตขนาดเท่าเมล็ดงาที่สมองยังไม่คิดอะไร
เขาจะได้กลับคืนสู่ดิน
ที่ซึ่งเขา...
ไม่รู้สิ คงถูกจิ้งหรีดกินมั้ง
แล้วทีนี้การระดมทุนที่ว่า
เป็นสิ่งที่พวกเคร่งศาสนารู้ว่า
ไม่ใช่กลุ่มเคร่งศาสนาสิ ตอนนี้คงเป็นรัฐบาลเอง
รู้ว่ามันคงเป็นงานช้าง
ที่จะพลิกคำตัดสินคดีโรกับเวด เพื่อให้การทำแท้งผิดกฎหมายในทันที
พวกเขาก็เลยค่อยๆ แซะจากด้านข้าง
คิดกฎหมายหยุมหยิม กฎหมายปลอมๆ มาเป็นเครื่องมือจัดการ
ทำนองว่า "เอาล่ะ คลินิกของคุณต้องมีห้องโถง
กว้าง 18 ฟุต"
บรรดาคลินิกก็จะตอบว่า "ไม่ได้หรอก
เราไม่มี มันคงต้องใช้ทุน เราไม่มีเงินทำ"
"งั้นคุณคงต้องปิดล่ะนะ ว่ามั้ย"
ช่างเป็นสไตล์ของบอส ฮ็อกจาก เรื่องดุ๊กส์ ออฟ ฮาซาร์ดหรืออะไรแบบนั้น
ฟาดหลอดไฟหน้ารถของคุณแล้วบอกว่า
"ดูเหมือนจะขับไม่ได้แล้วนะ ไฟหน้ารถคุณพัง"
แบบนั้นเลย
และการฝ่าฝืน
ทำเหมือนกฎหมายเกี่ยวกับการทำแท้ง เป็นเรื่องของเด็กไม่รู้จักคิด
กลับบ้านไปคิดมาสักสามวันนะ
ค่ะ ฉันคิดมาตลอดแล้ว ไอ้เบื๊อก
หรือทำนองว่า
ยัดเยียดอัลตราซาวด์ให้คุณน่ะ ส่องกล้องไปในท้องคุณ
ทำให้คุณเห็นชีวิตในมดลูกตัวเอง
และ ปักหมุดตรงนั้นแป๊บนึง
เพราะฉันมีเรื่องจริงสนุกๆ อีกอย่าง คุณต้องชอบแน่
เรื่องจริงนะ นักวิทยาศาสตร์รู้เรื่องนี้ มาเกือบสองทศวรรษแล้ว
ถ้าคุณเชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์น่ะนะ
ว่า
เรื่องก็คือ
อสุจิดมกลิ่นได้
ฉันรู้ เรารู้กันดีว่าอสุจิมีกลิ่น
แต่ว่า
เซลล์อสุจิน่ะ ไม่ใช่เซลล์อสุรา
ซาราห์ ไม่เอาน่า มีสมาธิหน่อย
นี่คือคืนสำคัญนะ
แต่นี่เรื่องจริงจัง
เซลล์อสุจิมีสัมผัสรับกลิ่น
พวกมันมีประสาทรับกลิ่น จริงๆ
ซึ่งหมายความว่าอสุจิมีชีวิต
แล้วคุณรู้มั้ยว่าหมายถึงอะไร
เราต้องออกกฎหมายบังคับมัน
เราต้องปกป้องทารก
ฉันแค่อยากช่วยทารกในครรภ์
ฉันเป็นห่วงแค่นั้นล่ะ และที่เราจะทำก็คือ
คราวหน้าที่คุณอยากจะหลั่งใส่ในถุงเท้า
หรือลงท่อตอนอาบน้ำ หรือ...
ไม่รู้ทำไม ฉันปักหมุดว่า คุณเป็นชายประเภทหลั่งนอก
แต่ไม่สำคัญหรอก
ไม่สำคัญเลยว่าคุณจะหลั่งแบบไหน
เราไม่ได้มาตัดสินกันเรื่องนี้
ฉันเดาถูกล่ะสิใช่มั้ย
ฉันสัมผัสได้น่ะ
ถ้ามันเป็นสุดยอดพลังช่วยโลกได้ก็คงดี
แต่ว่า
เราจะทำอย่างนี้นะ ก่อนที่คุณจะหลั่ง
ไม่ว่าจะแบบไหน
ฉันอยากต่ออีกหน่อย เช่น
คุณจะมาแนวปล่อยมือโล่งอึ๊บกับที่นอน
ประมาณว่า
กะพริบตาหนึ่งทีถ้า ว่าแล้วเชียว
พวกคุณทำฉันขำ
พวกคุณน่ารัก
เอาล่ะ เถอะน่า ซาราห์
ก่อนคุณจะหลั่งนะ คุณต้องมาที่คลินิก
เราจะใช้เข็มบางๆ ยาวๆ
เป็นกล้องโกโปรที่เหมือนเข็มถักนิตติ้ง
มันจะขึ้นไปตามท่อปัสสาวะ ที่อวัยวะเพศคุณ
ขึ้นๆ นึกภาพตามนะ
แล้วลงไป ลงไปที่ถุงอัณฑะของคุณ
เราจะเอาเครื่องอัลตราซาวด์มา
แล้วคุณจะได้เห็นจริงๆ
ชีวิตในลูกอัณฑะคุณ
ฉันเชื่อจริงๆ ว่า
ผู้ชายส่วนใหญ่ จะไม่อยากหลั่งหลังจากนั้นอีกเลย
และนั่นเป็นสิ่งงดงาม
วงการบันเทิงประหลาดมาก
ไม่รู้ทำไม ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
แต่ฉันเคยเล่นเรื่องเดอะ กู้ด ไวฟ์ตอนนึง เมื่อหลายปีก่อน
เป็นละครแนวกฎหมาย
มันสนุกมาก
คงเพราะฉันนั่งดูหลายคนถ่ายทำ
คุณคงไม่เชื่อหรอกว่าวงการบันเทิง ทำงานยังไง มันบ้าบอจริงๆ
ประมาณว่า
มาดูว่าฉันจะอธิบายได้มั้ยนะ
เอาเป็นฉากในห้องประชุมใหญ่ เพราะนี่ละครเกี่ยวกับกฎหมาย
มีตัวละครหลายตัวในฉาก
แล้วพวกเขาก็จะคุยกันไปตามบท
ช็อตแรกที่พวกเขาถ่ายทำ เป็นช็อตกว้างให้เห็นฉากทั้งหมด
ที่มีตัวละครทุกตัวกับทุกอย่าง
พวกเขาจะทำแบบนั้นสักสองสามครั้ง แล้วก็ถ่ายช็อตใกล้ขึ้น
แล้วพวกเขาก็จะถ่ายช็อตที่แคบลง
แบบที่คุณจะเห็นแค่ตัวละครสามคน
แล้วเมื่อพวกเขาถอยจากฉากนั้น ในสมองเรายังเห็นห้องทั้งห้องอยู่
เพราะเราเคยเห็นมาก่อน
แต่ในความจริง ตอนที่ถ่ายทำฉากนั้น คนในห้องที่เหลือไม่อยู่แล้ว
มันอัดแน่นไปด้วย
แผ่นรีเฟล็ก กล้อง ไฟ
แล้วก็ของอื่นๆ น่ะ
ฉันไม่รู้จะเรียกทั้งหมดนั้นว่ายังไง
ตากล้องและอะไรทั้งหลายแหล่
แล้วคริสตีน บาแรนสกี้ก็จะพูดว่า
"ฉันต้องการเอกสารบนโต๊ะ เช้าวันจันทร์"
ซึ่งเธอใส่ชุดกระโปรงสูทและส้นสูง
คริสตีน บาแรนสกี้ขดเป็นลูกบอล เพราะเธอออกจากฉากเลยไม่ได้
เพราะมีของกั้นทางเต็มไปหมด
แต่เธอต้องก้มให้ต่ำที่สุด
เพื่อที่เธอจะไม่บังไฟส่องฉากที่เหลือ
เพื่อนักแสดงที่ยังอยู่ในฉาก เธอต้องอยู่แบบนี้
จากนั้นจอช ชาร์ลส์ก็จะพูด
"เธอแสบจริง เจอกันวันจันทร์"
นั่นล่ะทุกอย่างที่คุณดู
ฉันเพิ่งเรอน่ะ
ฉันก็เป็นคนนะ
เมื่อสามสัปดาห์ก่อน ฉันติดไฟแดง
ไม่ล่ะ ปักหมุดเรื่องนี้ไว้เดี๋ยวนะ
ฉันเคยเรียนการแสดงตอนสิบขวบ สมัยอยู่นิวแฮมป์เชียร์
มันเกี่ยวกัน
ซึ่งครูสอนการแสดงคนนี้ร้ายมาก
จำได้เขาเคยพูดว่า
เราได้การบ้านให้ไปหาเพลงโปรดมา
แล้วก็แสดงเข้ากับเพลงนั้น
ฉันก็เลยเอาเพลงโปรดซึ่งคือเพลง
"ด้อนท์ สต็อป บีลีฟวิ่ง"
ขอโทษ
แล้วทีนี้ฉันก็คิดว่าการแสดงคือต้องลิปซิงค์
ฉันก็เลยทำแบบนี้
เขาเลยสติแตกเพราะฉัน
ตอนฉันสิบขวบ ฉันอยากให้ตัวเองคิดได้แบบนี้
"เขาคงผ่านเรื่องอะไรร้ายๆ มานะ
เป็นปัญหาของเขา"
ไม่ ฉันยังทำแบบนั้นไม่เป็นตอนสิบขวบ
ฉันคิดเอาเองว่าฉันไม่เอาไหน
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฉันอยากเล่าหรอก
ทีนี้วันแรกของการเรียนเขาก็พูดว่า
"การแสดง
คือการทำซ้ำ"
ฉันก็คิดว่า "หมายความว่าไง"
"ซ้ำ" เหรอ
ฉันรู้ว่า "ซ้ำ" คือทำอีกที
คงหมายถึงการ "แสดงอีกครั้ง" ล่ะสิ
แล้วทีนี้
สามสัปดาห์ก่อน ฉันติดไฟแดงอยู่
แล้วฉันก็แบบ
"การแสดงซ้ำ
ใช่แล้ว
อย่างนั้นเอง
เห็นด้วยเลย ใช่ การแสดงคือการแสดงซ้ำ
ก็น่าจะบอกแต่แรก"
การแฝงเร้น
ของการตระหนักรู้
นั่นล่ะประเด็นหลักในการแสดงพิเศษของฉัน
การตระหนักรู้ที่แฝงเร้น เช่น
ฉันต้องไปเข้าค่าย
ทุกปีตั้งแต่อายุหกขวบ
ซึ่งมันแย่มากสำหรับฉัน
เพราะฉันฉี่รดที่นอนประจำจนอายุ 15
มันเลยเป็นฝันร้าย
ฉันหัดทักษะได้หลายอย่าง เช่น การแยกตัวออกจากสังคม
ใช้ผ้าปูที่นอนเปียกโชกทำเปล ในขณะที่ตัวฉันเหม็นเหมือนฉี่
แล้วแกล้งทำว่าไม่ใช่
พ่อแม่แบบไหน ที่จะส่งลูกฉี่รดที่นอนไปเข้าค่าย
พวกเขาต้องเป็นปีศาจแน่ๆ เปล่า
พวกเขาไม่ใช่ปีศาจ
เรื่องมันเป็นอย่างนี้
พ่อฉันน่ะ
พ่อของพ่อดุด่าพ่อฉันทุกวัน
แล้วพอเปิดเทอม เขาก็ถูกส่งไปอยู่กับพวกที่ไม่ใช่ยิว
ไปโรงเรียนประจำนะ โทษที
ไปโรงเรียนประจำ
แล้วที่โรงเรียนประจำ
เขาถูกแกล้งแรงๆ ทุกวัน
ถูกเรียกว่าไอ้ยิวสกปรก
เพราะว่าสมัยนั้นคือ
อเมริกายิ่งใหญ่
และ
แล้วพอ ก็ได้
ดีมากเนอะ
แล้วพอถึงฤดูร้อน
เขาไปเข้าค่ายแล้วมีความสุขมาก
ได้เป็นดาวเด่น ได้เป็นทุกอย่างที่อยากเป็น
แล้วพ่อแม่ก็จะคิดว่า
เขาแค่คิดว่า "เข้าค่ายเป็นเรื่องดีมาก
มันจะมีความหมายกับลูก ลูกจะสนุก
เพราะตอนฉันไปเข้าค่ายมันดี"
ฉันเลยต้องไปเข้าค่าย
และเพื่อแลกเปลี่ยน พ่อจะซื้อหนังสือมุกตลกให้ฉัน
เพราะฉันชอบมุกตลกมาก
และมันคงทำให้ฉันมีเพื่อนได้ด้วย
ฉันจำได้ว่าเป็นฤดูร้อนตอนฉันแปดขวบ
ฉันเพิ่งอ่านออกตอนเจ็ดขวบ
ผู้ชมบางคนตอนที่ฉันแสดงใน เวอร์มอนต์บอกว่า "ของฉันสี่ขวบ"
ก็เรื่องของคุณสิ แต่ฉันเจ็ดขวบ
ฉันอ่านเป็นตอนเจ็ดขวบ
ฉันอายุแปดขวบ ตื่นเต้นนะ
ฉันมีหนังสือ ฉันจะอ่านล่ะ
แล้วพ่อฉันก็ไม่ตีกรอบ
ฉันไม่รู้ว่าพ่อได้พลิกอ่านบ้างมั้ย หรือไม่เลย
แต่มันคือทรูลี่ เทสต์เลส โจ๊กส์เล่มหนึ่งและสอง
และฉันจำมุกแรกในหน้าแรกได้
ยาวหนึ่งย่อหน้า แต่ฉันเล่าจบภายในสองวินาที
"กาลครั้งนึงหนูน้อยหมวกแดง นู่นนี่นั่น"
จากนั้นหมาป่าตัวใหญ่ใจร้ายก็บอกว่า "ฉันจะกินเธอ"
แล้วหนูน้อยหมวกแดงก็พูดว่า "กินสิ กิน
ไม่มีใครจะอึ๊บอีกแล้วเหรอไง"
แล้วฉันก็คิด "หมายความว่าไงน่ะ"
พอฉันอายุ 30 ฉันก็ "ให้ตายสิ
มันไม่เหมาะสมเอาซะเลย"
พ่อฉันน่ะ ไม่มีกรอบเอาซะเลย
เขาไม่ไหวเลย ฉันไม่อยากจะ
เขาวางตัวกับเราเหมือนพี่ชาย
เช่นครั้งนึงฉันจำได้ตอนฉันยังเล็กมาก
พ่อกับแม่ไปเดตคู่
แล้วพอกลับถึงบ้าน พ่อก็ทิ้งตัวลงนั่งหน้าทางเข้า
มีม้านั่งอยู่ตรงนั้น
แล้วฉันนั่งอยู่พอดี ฉันเลยถามพ่อว่าเป็นยังไง
พ่อก็ตอบว่า "ให้ตาย เลวร้ายที่สุด
เราน่าจะได้ออกไปกับคู่ผัวเมียสเตอร์ลิง
แต่กลับมีแค่คุณสเตอร์ลิงโผล่มา
เพราะเขาบอกว่า คุณนายสเตอร์ลิงมีประจำเดือน
แล้วเวลาเธอมีประจำเดือน มันออกมาเป็นก้อนเหมือนตับ"
ฉันก็แบบว่า "หนูไม่ต้องรู้ก็ได้มั้ง"
ฉันบอกไปว่า "พ่อ หนูเข้าใจ
หนูเพิ่งห้าขวบ หนูไม่อยากรู้เรื่องพวกนั้นด้วยซ้ำ"
แต่พ่อฉัน...
ค่ายเป็นที่ที่เขาเติบโตมา
มันยังเป็นเพื่อนสนิทของพ่อจนถึงทุกวันนี้
เพื่อนสนิทของพ่อคือเพื่อนจากการเข้าค่าย
แล้วพ่อน่ะใกล้จะ 80 แล้ว พวกเขายังนัดรวมตัวกันอยู่เลย
พ่อมีรูปหมู่ตอนที่ทุกคนกลายเป็นทนาย
มันน่าทึ่งมาก ภาพนั้นถ่ายปี 1953
ฉันบอกว่า "พ่อต้องส่งภาพนี้ให้หนูนะ"
แล้วพ่อก็ส่งมาให้ พร้อมรายละเอียดว่าทุกคนเป็นใคร
ทำอะไรอยู่ตอนนี้ ก็มีแบบว่า
"นี่คือฟิล ฮอลแมน ตอนนี้เป็นผู้พิพากษา
นี่คืออาร์นีย์ โกลด์สตีน
รู้มั้ย เขาเป็นเจ้าของ มาร์ตินส์ เฮาส์ ออฟ โคลธ
นี่คือแดนนี่ โกลด์
แดนนี่ โกลด์เคยใช้ปากให้พันชี่ เครเมอร์ แล้วเราทุกคนนั่งดู
คนนี้คือไซ ชวอร์ตส์
ทำงานที่แคลม คิง
คนนี้คือนู่นนี่นั่น เขาทำนู่นนั่นนี่
นี่คือมอร์ริส ไซม่อน
นี่คือพันชี่ เครเมอร์
คนนี้คือนั่นนู่นนี่"
ฉันเลยบอกว่า "พ่อ จะเปิดหรือจะปิดเลือกสักอย่าง"
เขาไม่รู้อะไรเลย
เขาเลยไปเข้าค่ายตลอดจนกลายเป็นทนาย
แล้วเรามักจะคิดว่าทนายคือผู้ใหญ่
แต่พวกเขาคือเด็กอายุ 16
ดังนั้นพอถึงการเข้าค่ายแต่ละปี พ่อเลยต้องกรอกแบบฟอร์ม
ทุกสัปดาห์ของค่ายแต่ละครั้ง
มันจะมีถามว่า "เขาประพฤติตัวดีมั้ย
นอนหลับมั้ย แปรงฟันรึเปล่า
ได้เข้าห้องน้ำมั้ย
และข้างใต้นั้นเขียนว่า "น/ข"
พ่อฉันไม่รู้ความหมาย
แต่เขาก็อายเกินกว่าจะถามใคร
เขาเลยใช้ตรรกะตัวเองและคิดว่า "โอเค
มันอยู่ใต้การเข้าห้องน้ำ ก็ต้องหมายถึง
นุ่มหรือแข็ง"
แล้วพอถึงฤดูร้อน
พ่อฉันก็มีเพื่อนร่วมค่ายมารับ
หลังจากเขาถ่ายแล้ว
เพื่อที่เขาจะได้สำรวจ
และคาดการณ์คร่าวๆ
ว่ามันนุ่มหรือแข็ง
ฉันชอบมากเลยนะนั่น
มันหมายถึงคนแก่รุ่นนึง ที่เข้ารับการบำบัด
โดยมีความคิดว่า
"ฉันมีที่ปรึกษาเรื่องค่าย ที่หมกมุ่นกับอึฉันจัง
แล้วมัน..."
คุณถูกทำร้ายทางเพศแล้ว
และมันหมายถึง "จดหมายจากบ้าน"
แต่โชคดีนะที่พ่อไม่ถาม
มันคงน่าอายมาก
พ่อแม่ฉันหย่ากันตอนฉันเจ็ดขวบ
แม่ฉันกลับไปเรียนจนได้วุฒิ
พี่ๆ ของฉันก็โตกันแล้ว
ฉันเลยมีแม่ชีเป็นพี่เลี้ยง
ฉันเรียนหนังสือในวัด คงเรียกว่าคอนแวนต์
แต่มันดูเหมือน
บ้านทรงวิคตอเรียน หรืออะไรพวกนั้นที่มีแม่ชีอยู่
และรับดูแลเด็กระหว่างวัน
และตั้งแต่ได้เจอแม่ชีน่าทึ่งพวกนี้
พวกนี้ไม่ใช่แม่ชี เป็นนางมารร้ายต่างหาก
พวกนั้นน่ะ
พวกนั้นตีเรา
ฉันไม่เคยถูกตีมาก่อนเลยนะ
ฉันเลยกลัวพวกเขามาก
เช่นถ้าเราไม่เข้านอนบนเสื่อตามเวลา
พวกนั้นก็จะตีเรา
แล้วช่วงเที่ยง เราจะเข้าป่ากัน เพราะมันคือนิวแฮมป์เชียร์
ซึ่งเขาให้เรากินแซนด์วิชทาแยมกับเนยถั่ว
และเราต้องกินให้หมด ไม่งั้นจะถูกตี
ฉันชอบมากเลยเนยถั่วกับแยมน่ะ
แต่นี่มันไม่ใช่
มันเป็นเนยถั่วและแยมเนื้อผลไม้
และแยมเนื้อผลไม้น่ะ
ฉันไม่เคยกินแยมแบบนี้มาก่อน
มันแปลกๆ น่ะ
เหมือนมีชิ้นส่วนในนั้น
แต่เราต้องกินให้หมด ไม่งั้นก็ถูกตี
ฉันก็กลัวมาก
เพราะไม่รู้ว่าตัวเองต่อยได้แล้วตอนนั้น
แล้วฉันก็ เอาล่ะ เดี๋ยวก่อน
ปักเรื่องนั้นไว้ก่อน
ปักหมุดไว้ก่อนเพราะฉันมีเรื่องจะบอก
นี่คือพฤติกรรมของมนุษย์ ที่เราจะเล่าเรื่องสยองให้ตัวเองฟัง
เรื่องสยอง
สยอง
เรื่องสยอง เราเล่าให้ตัวเองฟัง
ฉันพูดหลายครั้งเกินไป
เราเล่าเรื่องสยองให้ตัวเองฟัง
นั่นล่ะเงื่อนไขของการเป็นมนุษย์
เหมือนเราบอกว่า "ฉันต้องฝ่ารอยแตกบนถนนไปให้ได้
ก่อนที่รถจะผ่านฉันไป หรือฉันจะตาย"
ไม่ใช่แค่คุณหรอก เป็นกันทุกคน
ทุกคนทำแบบนั้น
นักบำบัดของฉันบอกว่า นั่นคือวิธีที่เรารับมือความตาย
ทีนี้ฉันกำลังกินแซนด์วิชแยมผลไม้และเนยถั่ว
แล้วก็เล่าเรื่องสยองให้ตัวเองฟัง
เรื่องมันมีอยู่ว่า
แยมนี้คือเลือดประจำเดือนของแม่ชี
แต่ฉันต้องกินให้หมด ฉันกลัวถูกตีมาก
ฉันกินมันแบบนี้
แล้วฉันก็เขมือบมันลงไป ไม่รู้นะว่า
อะไรอยู่ในหัวถึงทำให้ฉัน
คิดว่ามีชิ้นส่วนตับอยู่ในแยม
ก็ได้ ฉันจะลองเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง
ฉันเกือบตายฤดูร้อนนี้
ฉันเกือบตายจริงๆ ในฤดูร้อนนี้
ฉันกำลังเดินทาง
แล้วก็เจ็บคอมาก
ไม่ได้คิดอะไรมากหรอก
คงกำลังจะเป็นหวัด อะไรทำนองนั้น
แล้วพอถึงบ้าน ฉันก็เจ็บคอแบบเดิมอีก
ฉันก็คิดว่า "ฉันอยู่บ้านแล้ว ฉันจะไปหาหมอ"
ซึ่งไม่เคยไปเลย
แล้วฉันก็ไปหาหมอ
แล้วเขาก็ให้ฉันรอนานมาก
ซึ่งฉันก็เกือบจะกลับแล้ว แบบ "ช่างมัน" แต่ฉันก็รอ
หมอส่องดูคอฉันแล้วบอกว่า
"เราจะไปห้องฉุกเฉิน"
ฉันมีอะไรที่เหมือนหนองอยู่บนปลาย
ของท่อทางเดินหายใจ ที่เราใช้หายใจเข้าออกน่ะ
แล้วไอ้หนองก้อนนี้กำลังจะโตขึ้นอีกหนึ่งมิลลิเมตร
แล้วปิดทางเดินหายใจฉัน ฉันก็จะตาย
หรือมันอาจจะแตกออกได้
ซึ่งมันเต็มไปด้วยพิษที่ฆ่าฉันได้เหมือนกัน
ไม่ต้องกลัว มันหายากมาก จะไม่เกิดกับคุณหรอก
เว้นแต่จะเกิดล่ะมั้ง
แต่ว่า
ฉันเลยต้องเข้าโรงพยาบาล
แล้วพวกเขาก็
ให้ฉันกินยาอะไรสักอย่าง
เพื่อเตรียมฉันก่อนเข้าผ่าตัด
และโดยที่ไม่บอกให้ฉันรู้
พวกเขาบอกเอมี่ เพื่อนฉันกับไมเคิล แฟนฉัน
ประมาณว่า "นี่เป็นการผ่าตัดที่อันตรายมาก
เธออาจไม่รอด
มันเสี่ยงมากน่ะ"
ระหว่างนั้นฉันรู้สึกสบายดี
แบบ "ฉันยังเมายาไม่พอ"
ฉันก็บ่นว่าฉันยังได้ยาไม่พอ
ฉันบอกได้ละเอียดว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะเอมี่เกลียดที่สุด
ที่ต้องบันทึกเรื่องทั้งหมดนี้
แล้วทีนี้
คุณเห็นฉันกำลังบ่นว่า "ฉันยังเมายาไม่พอ"
แล้วพวกเขาก็บอกว่า "คุณพร้อมแล้ว"
แล้วฉันก็พิสูจน์ ให้พวกเขาเห็นว่าฉันยังได้ยาไม่พอ
ด้วยการอธิบายเรื่องเบร็กซิท
และข้อมูลฉันแน่นมาก แถมมีความเห็นด้วย
มันสมบูรณ์แบบที่สุด
เหมือนคุณได้ยินเสียงวิสัญญีแพทย์พูดว่า
"ให้ตาย เธอแน่นมาก"
และ
ต่อมาคุณจะเห็นฉันถูกเข็นออกไป
แล้วไมเคิลกับเอมี่มากับฉันไม่ได้
คงกำลังผ่านประตูห้องผ่าตัด
ทีนี้ตอนฉันกำลังจะไป ฉันก็บอกไมเคิลแบบที่เราชอบทำ
เวลาประตูลิฟต์กำลังจะปิด
"ฉันอยากคบคนอื่น"
แล้วก็
สิ่งสุดท้ายที่ได้เห็นในวิดีโอคือ ฉันจ้องเข้าไปในโทรศัพท์ของเธอ
แล้วบอกว่า "ฉายวิดีโอนี้แบบ สโลว์โมชั่นที่งานอำลาฉันนะ"
แล้วทีนี้
ฉันก็ได้ผ่าตัด
และฉันก็รอดมาได้
แต่มันเป็นสัปดาห์ที่ลำบากมาก
เพราะความดันเลือดฉันต่ำมั้ง
พวกเขาเลยทำให้ฉันหลับไม่ได้
ฉันก็เลย
พอผ่าตัดเสร็จ พวกเขาก็ใส่ท่อหายใจลงไปในคอฉัน
และเป็นธรรมชาติของมนุษย์นะ ถ้าตื่นแล้ว
จะต้องดึงอะไรสักอย่างที่อยู่ในคอออกมา
พวกเขาเลยต้องมัดมือฉันไว้
ดังนั้นทุกครั้งที่ฉันตื่น
ฉันจะดึงเจ้าสิ่งนี้ออกจากคอ
แล้วก็จะเห็นมือสองข้างถูกมัด
ฉันก็คิดว่าคนอื่นจะคิดยังไง
ในสถานการณ์นั้นถ้า "ฉันถูกไอซิสจับไป"
ซึ่งมันน่ากลัวมาก
แล้วพี่สาวสักคนคงมาอยู่ข้างฉันบอกว่า
"น้องรัก เธอไม่เป็นอะไร เพิ่งผ่าตัดเสร็จ
พวกเขาต้องมัดมือเธอไว้" ฉันถึงได้เข้าใจ
แล้วฉันก็หลับไป อีกสักนาทีก็จะตื่น
แล้วทุกอย่างก็จะวนเวียนอีก
มันน่ากลัวจริงๆ
มันคือฝันร้าย ฉันจำไม่ได้
เหมือนฉันตื่นอยู่แต่จำอะไรไม่ได้เลย
และมีเรื่องตลกนิดหน่อย
เช่น
ฉันคงคันมาก
ยาที่เข้าไปในตัวฉันทำให้คันมาก
แต่มือสองข้างถูกมัดไว้
และพวกพี่ฉันเถียงกับพยาบาล
ขอให้มัดมือข้างเดียว ฉันจะได้เกาได้
สุดท้ายพวกพี่ก็ชนะ
แล้วทีนี้
ฉันก็คันตรงแถวง่ามอวัยวะเพศ
พอเกาแล้วก็โล่งมาก
แล้วเพื่อนฉันชื่อจอห์นยืนตรงมุมห้อง
ฉันเดานะ จำไม่ได้หรอก มีคนบอกมาอีกที
ฉันดึงมือออกมา
แล้วฉันก็แบบว่า ส่งไปทางจอห์น
แล้วอีกครั้งที่มือฉันถูกมัด
ที่ฉันส่งมือไปน่ะเหรอ
เขาทำแบบนี้เลย
คิดว่านะ จำไม่ได้หรอก
อีกครั้งนึง
มีคนบอกว่าพยาบาลคนนึงอยู่ในห้อง
แล้วฉันทั้งที่พูดไม่ได้ มือก็ใช้ไม่ได้
แต่ฉันอยากทำให้เธอเข้าใจว่าฉุกเฉินนะ
ฉันต้องบอกอะไรเธอสักอย่าง พวกเขาเลยเอากระดาษกับดินสอมาให้
แล้วฉันก็เขียน ซึ่งมันเหมือนสำคัญมาก
ในที่สุดก็เขียนเสร็จ ฉันก็เอาให้เธอดู
เธอก็ดูและในนั้นเขียนว่า "คุณอยู่กับแม่รึเปล่า"
กับภาพของไอ้จ้อน
ฉันจะบอกว่า
มันพิสูจน์ได้จริงๆ นะ ในทันทีที่สติหลุด
คุณจะกลายเป็นอัจฉริยะในวงการการ์ตูนทันที
ทุกคนคะ เรามาถึงช่วงคลายปมแล้ว
คุณส่งเสียงเพราะประทับใจ ที่ฉันรู้จักคำนั้นเหรอ
ขอบคุณ
คุณช่างมีปากเสียง ในปริมาณพอเหมาะ
ไม่เป็นไรค่ะ
คราวหน้าถ้าคุณอยากโกหก ก็ "เย้" หรืออะไรสักอย่าง
ให้ทำแบบนี้นะ คุณทำแบบนี้ได้
เอาล่ะ ช่วงคลายปม
ฉันพูดถูกใช่มั้ย
ทีนี้เราจะต้องฝึกให้พวกคุณทำแบบนี้
ใช่ เพราะเราอยู่ตรงนี้
พระเยซูจะกลับมา
อยู่บนหลังฉันนี่
ต้องอย่างนั้นล่ะ
เป็นน้ำน่ะ ที่เขาหลั่งออกมา
ฉลาดอะไรอย่างนี้
ฉันไม่รู้ว่ามีพระเจ้ารึเปล่า
ฉันจินตนาการไม่ออกว่ามีพระเจ้า
แต่ไม่รู้หรอก
คุณเองก็ไม่รู้ใช่มั้ยล่ะ
แต่ถ้ามีพระเจ้า ก็คงเป็นพระเจ้า
ที่ไม่สนเลยกับการฆาตกรรม
กับเด็กที่อดอยาก กับคลาสปั่นจักรยาน
ทุกอย่าง ความโหดร้ายทุกอย่างของชีวิต
ฉันเข้า...
คลาสปั่นจักรยานดีมาก
ถ้าคุณชอบอัดอวัยวะเพศตัวเอง 70 ครั้งต่อนาที
ขณะที่บรรดา...
ขอบคุณ สตีฟ เอจี
ขณะที่บรรดาคนขาว เหยียดคนดำเข้าจังหวะสนุกสนาน
แค่เพราะพวกเขาเปิดเพลงฮิปฮอปในนั้น
ฉันจำเป็นต้องพูดตามเหรอ
พระเจ้า
พวกคุณคิดล่ะสิว่า "เขาทำแบบนั้นเหรอเนี่ย
ฉันผลาญแคลอรี่ด้วยวิธีนั้นได้เหรอ"
ได้สิ
ฉันรู้สึกว่า
ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองหลอกลวง เพราะฉันพูดเยอะแยะ
เรื่องพระเจ้า พระเยซูและอะไรทั้งหลาย
ฉันอายนะที่ต้องยอมรับ แต่ฉันก็จะยอมรับ
ฉันไม่เคยอ่านไบเบิล
ฉันลองแล้ว เคยพยายาม
ข้อแก้ตัวของฉันคือมันอ่านไม่รู้เรื่อง
มันน่าเบื่อมาก
มันเยอะแยะไปหมด
แต่มันเหมือนไม่ลึกเท่าที่ตัวมันคิดน่ะ
แล้วเหมือนอ่านบทหนัง มหาศึกชิงบัลลังก์เวอร์ชั่นสุดห่วย
จะฉายอีกเมื่อไหร่นะ มหาศึกชิงบัลลังก์น่ะ
- ต้องหลัง... - มิถุนายน
เมษายนเหรอ
- มิถุนายน - มิถุนายนเหรอ
มิถุนายนเลยเหรอ
พระเจ้า
ฉันชอบเรื่องนี้มาก
มันไม่ได้สมบูรณ์แบบหรอก
ไม่สมบูรณ์แบบ
เพราะทุกคนใส่เกราะ หนักสัก 900 ปอนด์ได้
แต่ตรงนี้ถึงตรงนี้จะไม่มี
มีพื้นที่ตรงนี้ไว้หายใจเท่านั้น
รู้มั้ยอะไรคือสาเหตุการตาย อันดับหนึ่งในยุคมหาศึกชิงบัลลังก์
แทงคอ
ตัดหัว
เฉือนคอหอย
ฉันจะบอกว่า ควรไล่ช่างทำชุดเกราะสมัยนั้นออกนะ
แอปที่ฉันใช้กับทวิตเตอร์ ฉันจะ...
ฉันฟังดูแก่จังที่พูดแบบนั้น
แอปที่ฉันใช้เล่นทวิตเตอร์
ฉันจะกำหนดเวลาทวีตได้
ซึ่งฉันชอบนะเพราะบางครั้ง ฉันจะคิดทวีตได้สองหรือสามเรื่อง
ฉันไม่อยากตามใจคุณมากไปน่ะ
ก็เลยจะเว้นช่วงทวีต
หลายปีก่อนสมัยเริ่มใช้ทวิตเตอร์
ฉันกำหนดเวลาทวีตนึงไว้
ตั้งไว้ที่เวลาสองทุ่ม ห้านาที เวลามาตรฐานแปซิฟิก
ทำไมฉันจำได้น่ะเหรอ
เพราะเวลาสองทุ่ม เวลาแปซิฟิก
เราจับและสังหารโอซามา บิน ลาเดนได้
คนส่งทวีตตื่นเต้นกันใหญ่
แล้วเวลาสองทุ่ม ห้านาที
ฉันก็ทวีตว่า
"ทำไมหมาฉันอึออกมาเย็นจัง"
ขอเตือนคุณหน่อย ฉันตั้งเวลาทวีตเอาไว้
ฉันนึกว่ามันช่างดีจัง
รู้สึกเหมือนปีเตอร์ เซลเลอร์ ในเรื่องบีอิ้ง แดร์หน่อยๆ
เหมือนผู้คนเห็นฉันมีความคิดที่ลึกซึ้ง มากกว่าที่ฉันมีจริง
รับรองเลยว่า มีหลายคนที่เห็นทวีตนั้นแล้วคิดว่า
"รู้มั้ย มันแย่ก็จริง แต่เป็นหน้าที่เรา"
เอาล่ะ ฉันจะขอจบด้วยเรื่องนี้
เดาว่านี่คือผู้ชมที่ไม่ได้นับถือพระเจ้า
ฉันเดินทางมาตลอด และอยากจบด้วยการถามว่า
ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังแกล้งคน เพราะมันช่างไร้พระเจ้าสุดๆ
ปกติเวลาฉันอยู่ที่อื่นของประเทศนี้
ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่นับถือพระเจ้า
ฉันเลยไม่รู้สึกว่าตัวเองร้ายที่จะถามแบบนี้
มีใครมั้ยในที่นี้ที่เชื่อในพระเจ้า
ไม่ใช่แบบ "ฉันเชื่อว่ามีอยู่จริง" ในฐานะเป็นศาสนาหนึ่ง
เช่นคริสเตียน มุสลิม ยิว
คุณมีเวลาประมาณห้าวินาที ที่จะยกมือถ้าคุณกำลังจะนะ
นั่นสิ ไม่คิดว่ามี
จริงเหรอ
คุณเข้ามาใกล้ฉันอีกได้มั้ย ฉันจะได้เห็น
แค่มาตรงเวทีน่ะค่ะ
คุณนับถือศาสนาอะไร
คงเรียกได้ว่าผมเป็นคริสเตียน
คุณเรียกว่าตัวเองเป็นคริสเตียนเหรอ
มีหลายคำมากที่เราใช้เรียกได้
ผมเป็นโปรเตสแตนท์
ผมคงจัดตัวเองเป็นนิกายลูเทอแรน
เหรอคะ
ดีค่ะ
คุณชื่ออะไรคะ
- ทรอย - สวัสดี ทรอย
- สวัสดีครับ - ขอบคุณที่ออกมานะคะ
เป็นความกล้าหาญมาก
เราอยู่ในลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นเมืองที่ไม่มีพระเจ้า
ฉันดึงคนไม่มีพระเจ้าออกมา
ฉันเลยไม่อยากทำให้คุณรู้สึกถูกรังแกนะ
ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจยกมือ
คุณบอกว่าชื่ออะไรนะ ทรอยเหรอ
- ทรอยครับ - ดีค่ะ สนุกล่ะ
เอาล่ะ ทรอย
ฉันอยากถามคำถามนี้แทบตายแล้ว
ฉันตื่นเต้นมากที่มีคนนับถือพระเจ้าที่นี่
คุณเป็นคริสเตียนนะ
- ใช่ - ฝั่งโปรเตสแตนท์
นี่คือคำถามค่ะ
ซึ่งฉันคิดว่าควรเป็นหนึ่งในคำถามสำคัญ
ดีค่ะ
ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่
คุณจะยอมให้พระเจ้าหลั่งในปากคุณมั้ย
- ไม่ล่ะ ไม่ - ไม่เหรอ
- ไม่ - ดีค่ะ กลับไปนั่งที่ได้
พระเจ้า ไม่ล่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณนะ ทรอย
คำตอบคือไม่ ฉันตื่นเต้นกับมันมากเลย
แต่ก็ไม่แปลกหรอก
ไม่ใช่คำตอบที่แปลกเลยจะบอกให้
คำตอบมันน่าจะเป็นว่าได้สิ
แต่จะบอกให้ว่าระหว่างทัวร์ทั่วประเทศ
มี 80 เปอร์เซ็นต์ อย่างน้อยนะ ผู้ชายจะตอบว่าไม่ เหมือนทรอย
ดังนั้น ยินดีด้วยที่คุณไม่แปลก
แต่ในความคิดฉันมันผิด
ฉันว่ามันช่างใจแคบมาก
คือก่อนหน้านี้เอง ทรอย คุณคงพูดว่า "พระเจ้า
ผมรู้ว่ามีโรคเอดส์ มีการข่มขืน
ความอดอยาก การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และการสังหาร
แต่ผมรู้ว่าท่านคงมีแผน ผมเป็นทาสท่าน
ยกเว้นเมื่อท่านจะหลั่ง
ผมไม่เอาด้วย"
ใจแคบจัง
พระเจ้าบอกให้อับราฮัมฆ่าลูกชายตนเอง
แล้วรู้มั้ยอับราฮัมบอกว่าไง
"ไม่มีปัญหา ชิพ
ลงมานี่"
ฉันรู้ ฉันไม่เคยอ่านไบเบิล แต่ทุกคนรู้ว่าลูกของอับราฮัมชื่อชิพ
อับราฮัมกำลังจะฆ่าลูกตัวเอง
แล้วก่อนที่เขาจะทำ พระเจ้าก็พูดขึ้นว่า "ล้อเล่นน่า
ขอฉันหลั่งในปากนายได้มั้ย"
อับราฮัมก็บอกว่า "นั่นคือการทดสอบศรัทธาของผมเหรอ"
พระเจ้าก็ตอบว่า "แน่นอนสิ"
จากนั้นพระเจ้าก็หลั่ง
นี่ชักจะเป็นนิยายแต่งกันเองแล้ว แต่พระเจ้าหลั่งในปากของอับราฮัม
และอับราฮัมก็พูดว่า
"ผมนึกว่าท่านจะหยุดในนาทีสุดท้ายซะอีก
เหมือนที่ท่านทำตอนที่ผม"
ฉันเดาว่าเขาคงพูดแบบนี้ "เหมือนที่ท่านทำตอนที่ผมจะฆ่าลูก"
พระเจ้าก็ "ฉันทำงานในแบบที่น่าฉงนของฉัน"
ขอบคุณทุกคนมากค่ะ
- เริ่มได้ - สมองฉันแล่นดีจัง
- นั่นไง - แต่พวกเขาใส่อะไรสักอย่าง
เข้าทางเส้นเลือด มันรู้สึกเหมือน
ฉันกำลังเมายา
หรือฉันเมายาจริงๆ
รู้สึกเหมือน
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
ไม่ได้ร้ายแรงมาก
รู้สึกเหมือน
ฉันจะโต้เรื่องการเมืองได้นะ
เหรอ งั้นพูดเรื่องเบร็กซิทหน่อยสิ
เบร็กซิทเหมือนคนกลุ่มที่
ตั้งชื่อลูกตัวเองว่าเบนท์ลีย์
เพราะคิดว่ามันดูหรู
คนพวกนี้ล่ะจะลงคะแนนให้เบร็กซิท
โดยไม่รู้เรื่องเลย ใสซื่อ
คิดว่านั่นเป็นประโยชน์สูงสุดแก่ตัวเอง
พวกเขากำลังลงคะแนน เพื่อทำลายประโยชน์ตัวเองต่างหาก
สิ่งเหล่านี้ที่อียูจัดหาให้ ก็เพื่อทำให้พวกเขามีชีวิตอยู่ได้
พวกเขากลับผลักไสมัน
แล้วก็ไปหวังพึ่งเอ็นเอชเอส ซึ่งเป็นคำสัญญากลวงเปล่า
รู้มั้ย
แล้วคุณจะทำยังไง มีเบนท์ลีย์มากมายในโลกนี้
มีเมอร์ซีเดส มีปอร์เช่เยอะแยะ
พวกเขาอาจเป็นนักเต้นระบำเปลื้องผ้า
แต่บางคนก็อาจเป็นผู้พิพากษาศาลสูงสุด
ซึ่งฉันมีความหวัง
ฉันศรัทธามนุษย์
เราทุกคนรับฟังสิ่งเดียว...
หรือคำโกหกคนละชุดกัน
บางทีคุณควร...
- เธอให้เหตุผลได้ด้วย - คุณควรให้ยาเธอเพิ่มนะ
ฉันมีสตินะ ฉันไม่รู้สึกได้ยาอะไรเลย
ไม่ เหมาะสมแล้ว
คุณพร้อมแล้ว
รู้มั้ย ถ้าเราไปพูดกับทุกคน
- เธอเป็นแบบนี้ตลอด - โดยคนที่ไม่มีจุดประสงค์
และตัดสินใจได้ตรงไปตรงมา
โดยอิงจากสิ่งที่คิดว่าดีที่สุด กับตัวเองและประเทศ
เราคงประสบความสำเร็จกันล้นหลาม
นั่นสิ
แต่เราไม่มีคนแบบนั้น โชคร้าย
ฉันยังไม่รู้สึกว่าได้ยาเลย
ของพวกนี้ไร้ประโยชน์
แล้ว...
พวกเขาจะเข็นฉันเข้าห้องฉุกเฉิน
แล้วทำให้ฉันหลับไปหลายวัน ใส่เครื่องช่วยหายใจ
เหมือนเป็นการไดเอตแบบใหม่
คุณคิดว่าจะเจออะไรแบบนั้น ตอนตื่นมาเหรอ
ฉันไม่ได้หวังไว้แบบนั้น
- เอาล่ะ - ไปนะ ฉันรักเธอสองคนมากเลย
- รักนะ - เดี๋ยวเจอกัน
- เจอกันตอนตื่นนะ - ไมเคิล ฉันอยากคบคนอื่น
คุณนี่บ้าจัง
เอาล่ะ รักนะ
รักนะ บาย
เล่นช่วงสุดท้ายนั่นแบบสโลว์โมชั่น ที่งานไว้อาลัยฉันนะ
บรรยายไทยโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย